كالایی به نام سینما
طی گزارشی كه هفته گذشته در یكی از روزنامهها به چاپ رسید، به این موضوع پرداخته شد كه چرا باید بازیگری كه ظاهرا در سینمای تجاری مورد توجه است، همزمان در 5 فیلم روی پرده حضور داشته باشد.
درباره این گزارش و گزارشهایی از این دست كه نشاندهنده تیزبینی و هوش نویسندگان و خبرنگارانی است كه از منظری آسیبشناسانه سینمای ایران را پیگیری میكنند، جای تردیدی نیست. بنابراین اصل موضوع، فارغ از قضاوت و هر نوع موضعگیری درست است و طرح این سوال هست كه تماشاگر سینما چه گناهی كرده كه باید یك بازیگر را در همه فیلمهای روی پرده ببیند؟
همچنین با در نظر گرفتن شرایط ناگوار سینمای تجاری ایران و عدم فروش مناسب فیلمها، چنین بهنظر میرسد كه الگوها و فرمولهای سینمای تجاری و فیلمهای بفروش، نیازمند بررسی دوباره و تجدیدنظر هستند. اگر دلیل پركاری یك بازیگر، تاثیر او در سینمای تجاری و ایجاد علاقه و اشتیاق بین تماشاگران برای مراجعه به سالنهای سینماست، پس چرا از فیلمهای همین بازیگر استقبال خوبی نمیشود؟ همچنین باید از دستاندركاران و متولیان این سینما پرسید كه مگر در سینمای ایران قحطی بازیگر است كه در یك فصل اكران 5 فیلم باحضور یك بازیگر روی پرده میرود؟ بازیگری كه چنین عملكرد پرباری دارد و سالانه در این تعداد فیلم بازی میكند، آیا توجهی به كیفیت بازی و نقشآفرینیاش هم دارد یا خیر؟
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir
