بازگشت امیر كبیر به ایران

بعد از 32 سال اثر ابوالحسن صدیقی از ایتالیا به پارك ملت منتقل شد
دیروز روز باشكوه بازگشت مجسمه امیر كبیر از ایتالیا به ایران پس از 32‌سال بود. مجسمه‌ای كه سازنده‌اش مرحوم ابوالحسن خان صدیقی آن را یوسف گمگشته وطن نام گذاشته بود روز باشكوهی كه هر گز خالق اثر آن را ندید. در این مراسم جواد شوشتری مدیرعامل سازمان زیباسازی شهرداری تهران گفت: امروز اتفاق مهمی افتاد. از دو نفر تجلیل شد اول از كسی كه اثرش ساخته شده و دوم از كسی كه این اثر را ساخته است. او در مورد شخصیت امیر كبیر افزود: از امیركبیر همیشه به بزرگی و نیكویی یاد می‌شود. در عین حال صدیقی نیز در ایران هنرمند نمونه‌ای بود كه متاسفانه جایگزینی برای وی نداریم. شوشتری با بیان اینكه بالغ بر 500 اثر حجمی در شهر تهران نصب شده ادامه داد: نه تنها امیر كبیر بلكه همه آنهایی كه برای این مملكت زحمت كشیده‌اند حق بزرگی بر گردن ما دارند. وظیفه سازمان زیباسازی این است كه از هر كس كه در بزرگ كردن ایران نقش داشته قدردانی كند به همین دلیل در هفته دفاع مقدس 9 سردیس از 9 سردار شهید اجرا ونصب شد. او همچنین اظهار كرد: مجسمه امیر كبیر با تدبیر شهردار تهران و تلاش‌های آقای موسوی به ایران بازگردانده شد. چه قبل و چه بعد از انقلاب فعالیت‌های زیادی برای بازگشت این اثر انجام شده بود كه با موفقیت همراه نبود. مجتبی موسوی مدیر امور حجم سازمان زیباسازی هم گفت: برای استقبال اثری جمع شدیم كه صاحب آن 18 سال منتظر ماند تا به ایران برگردد و شاهد رونمایی آن باشد ولی متاسفانه ابوالحسن خان صدیقی در سال 74 دار فانی را وداع گفت و نتوانست شاهد این رویداد باشد. او در مورد نصب این مجسمه توضیح داد: امروز افتخار نصب این مجسمه نصیب دست اندركاران فرهنگی و شهرداری تهران شد كه 15 سال پس از درگذشت استاد یگانه این اثر اتفاق افتاد و بعد از 32 سال گردو غبار غربت از روی مجسمه پاك شد. موسوی در مورد شخصیت صدیقی اضافه كرد: او بحق لقب استاد مجسمه سازی نوین را گرفت. در كشور صاحب فرهنگی مثل ایران باید صدها ابوالحسن خان صدیقی داشته باشیم. مجسمه فردوسی واقع در میدان فردوسی و دو مجسمه دیگر فردوسی در توس و ایتالیا از دیگر شاهكارهای وی هستند. مدیر امور حجم سازمان زیباسازی در ادامه به نگرانی سازنده اثر امیر كبیر اشاره كرد و گفت: زمانی كه صدیقی نگران اثر بود چون در ایتالیا نگهداری می‌شد و به ایران منتقل نشده بود لورنز و میكولانژی از دوستان وی اطمینان داد كه اگر مجسمه به ایران برنگردد حتما آن را در یكی از میدان‌های ایتالیا نصب می‌كند و نام آن میدان را امیر كبیر می‌گذارند. موسوی در مورد نحوه بازگردان مجسمه به ایران توضیح داد: اردیبهشت سال قبل نشستی در مورد ابوالحسن خان صدیقی در نگارخانه برگ برگزار شد و در یكی از سندها نامه‌ای در مورد ارتباط صدیقی و میكولانژی كه پیرامون مجسمه امیركبیر بود پیدا شد. جرقه اولیه بازگشت این مجسمه در همان نشست زده شد. همچنین فریدون صدیقی مجسمه ساز و فرزند ابوالحسن خان صدیقی در ادامه مراسم گفت: مجسمه امیر كبیر آخرین كار پدرم بود. پدر من از دو جهت به این شخصیت ارادت خاصی داشت دلیل اول این بود كه همیشه امیر كبیر برایش شخصیتی قابل احترام، بزرگ، پروقار، متكی به نفس و دلسوز میهن و ملت بود. دلیل دوم علاقه پدرم به امیر كبیر عاطفی بود چون وقتی امیر كبیر با ملك‌زاده خانم ازدواج كرد صاحب دختری به نام امیرزاده خانم شد.این زن همسر دوم پدر بزرگ من میرزاباقرخان صدیق الدوله بود. این مجسمه ساز با بیان اینكه پدرش از روی اسناد مربوط به مادر بزرگ و گفته‌های او چهره‌ای از امیركبیر برای خود ترسیم كرده، گفت: پدرم سه مجسمه از امیركبیر ساخت اولین اثر در مدرسه دارالفنون نصب شد كه فكر می‌كنم اگر خود امیر كبیر ظاهر شودو آن را ببیند با واقعیتش هیچ فرقی نمی‌كند. دومین مجسمه برای سفارت ایران در پاریس ساخته شد و اثر فعلی سومین مجسمه امیر كبیر بود.