به قول یكی از سینماگران قدیمی، ایران بهشت فیلمسازان و فیلمسازی است و به قول یكی دیگر از كارگردانان، در هیچ سینمایی به اندازه ایران، كارگردانان جوان برای ورود به عرصه حرفهای، راه همواری پیش پای خود نمیبینند. نگاهی به فهرست فیلمهای یك دهه اخیر سینمای ایران نشان میدهد كه چه درصد قابل توجهی از این آثار را كارگردانان اولی ساختهاند.
به این ترتیب برای تماشاگر ایرانی دیدن فیلمی از یك كارگردان ناشناخته و تازهكار امر غریبی نیست. در این میان تعدادی از كارگردانان با استعداد مثل حمید نعمتالله، بهنام بهزادی، شهرام مكری و... با فیلمهای خوبی نظیر «بوتیك»، «تنها دو بار زندگی میكنیم»، «اشكان، انگشتر متبرك و چند داستان دیگر» و... با همان كار اول خود نشان دادند كه آینده درخشانی دارند و سینمای ایران میتواند روی آنها به عنوان نسل آینده سینما حساب ویژهای باز كند. اهمیت این فیلمها نه بهواسطه حضور بازیگران ستاره، نه به دلیل همكاری با فیلمبرداران و عوامل خیلی اسم و رسمدار و نه چیزهای دیگر است. به بیان ساده، كیفیت خوب این فیلمها باعث اقبال مردم و منتقدان از آنها شده است، اما اخیرا فیلمی از یك فیلمساز جوان به نام حامد كلاهداری روی پرده سینماها نمایش داده شده كه از چند زاویه میتوان به آن پرداخت. «شكلات داغ» فیلم قویای نیست و بیتفاوتی مردم، منتقدان و حتی داوران جشنواره و جشن خانه سینما به آن، مؤید این واقعیت است، اما از زمان اكران این فیلم، كلاهداری در گفتوگوهای مطبوعاتیاش دائما در حال اظهارنظرهای عجیب و گاه غیرواقعی است. مثلا در یك گفتوگویش از فیلمنامه دقیق و پر از جزییات فیلمش صحبت كرده كه بازیگران پس از خواندن آن مشتاق به بازی در فیلم شدهاند. در حالی كه همگان میدانیم معیار یك بازیگر حرفهای برای بازی در فیلم اول یك كارگردان، غیر از فیلمنامه خوب و دقیق (كه نیست) چیزهای دیگری هم هست. از سوی دیگر در برنامه تلویزیونی «هفت» این كارگردان در برابر منتقد برنامه، بازی یكی از بازیگرانش را عالیتر از عالی توصیف میكند و از این بابت به خود میبالد. سپس در جایی دیگر اعلام میدارد كه داوران جشنواره فجر و جشن خانه سینما در حق فیلم او جفا كردهاند (لابد انتظار داشته كه سیمرغ بلورین بهترین فیلم به «شكلات داغ» اعطا شود). اینچنین سخنانی در بلندمدت میتواند آینده حرفهای این فیلمساز جوان را به خطر بیندازد و مطمئنا مخاطبان «شكلات داغ» با علم به این كه كار اول كارگردانش است، ممكن است از خیلی از نقطهضعفهای فیلم عبور كنند. شاید اگر كلاهداری این گونه برخوردی نداشت، باعث ایجاد رابطه بیواسطهتر مخاطب با فیلمش میشد، اما با حرفهایی كه زده و میزند، تماشاگر را چنان از این فیلم متوقع میسازد كه ممكن است پس از تماشای فیلم سرخورده شود.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir
