با اینکه هنوز زود است که بر مجموعه خوش‌نشین‌ها قضاوتی شود. ولی باید قبول کرد که دندان روی جگر گذاشتن و صبور بودن و ننوشتن درباره نقایص و کمبودها سخت است.
از چند ماه پیش همگان از نبود مجموعه طنزی شبانه در رسانه ملی گله داشتند، تا آنجا که مدیران شبکه به حرف آمدند و اقرار کردند که هیچ فیلم نامه طنز قابل تأملی به دستمان نمیرسد و حتی اعلام کردند که این کاره‌ها بیایند وسط!
الان که چند ماهی از آن درخواست میگذرد و متوجه میشویم که گویا آن اعلام هم ثمری نداشته و عاقبت مجبور شدند که این پروژه را به جای دادن به یک فیلمنامه خوب، به نام‌ها بدهند. نام‌هایی که حول محور "سعید آقاخانی" جمع شوند و با یک خط داستان پرداخت نشده طنز شبانه‌ای را کلید بزنند.
باز همان فرمول همیشگی بر قرار است. در چنین مجموعه هایی معمولا: 1- داستان های فرعی اصل است و سیر خط اصلی، فرع. 2- بار طنز فقط بر دوش همان نام‌هاست٬ که پس از چند روز و تکرار تیپ های گذشته‌یشان یخ میبندند! 3- انتخاب بازیگران فقط بر مبنای جذب مخاطب بسته میشود و در نتیجه ناهماهنگی و عدم تناسب در بین آنها موج میزند.(زن و شوهرهای مجموعه) 4- نبود خلاقیت و نوآوری و در نتیجه، تکرا و تکرار و تکرار
اگر اردشیر و فتوحی بمیرند و زنده شوند، اگر چندین بار شخصیت مجموعه در وسط خیابان از صدای بوق ماشینی بترسد، اگر خانواده اردشیر همه با هم صحبت کنند و بعد با هم سکوت کنند، اگر درب ماشینی با لگد باز شود و یا اگر و اگر و...
نه تنها جذابیتی برای مخاطب ندارد و باعث خنده نمیشود بلکه در مواقعی آزار دهنده است.
فعلا که برای ما از خوش‌نشین‌ها تک جمله‌های مادربزرگ، بعضی از سکانسهای آفاق (مرجانه گلچین) و کمی هم دیالوگ‌های بداهه‌ی علی صادقی مانده است. که هر سه هم دقیقا تکرار تیپ مجموعه‌ی قبلی خودشان را به نمایش میگذارند.
باز هم صبر میکنیم، فقط امیدواریم در این سرمای خوش‌نشین‌ها، اینها یخ نبندند!
از چند ماه پیش همگان از نبود مجموعه طنزی شبانه در رسانه ملی گله داشتند، تا آنجا که مدیران شبکه به حرف آمدند و اقرار کردند که هیچ فیلم نامه طنز قابل تأملی به دستمان نمیرسد و حتی اعلام کردند که این کاره‌ها بیایند وسط!
الان که چند ماهی از آن درخواست میگذرد و متوجه میشویم که گویا آن اعلام هم ثمری نداشته و عاقبت مجبور شدند که این پروژه را به جای دادن به یک فیلمنامه خوب، به نام‌ها بدهند. نام‌هایی که حول محور "سعید آقاخانی" جمع شوند و با یک خط داستان پرداخت نشده طنز شبانه‌ای را کلید بزنند.
باز همان فرمول همیشگی بر قرار است. در چنین مجموعه هایی معمولا: 1- داستان های فرعی اصل است و سیر خط اصلی، فرع. 2- بار طنز فقط بر دوش همان نام‌هاست٬ که پس از چند روز و تکرار تیپ های گذشته‌یشان یخ میبندند! 3- انتخاب بازیگران فقط بر مبنای جذب مخاطب بسته میشود و در نتیجه ناهماهنگی و عدم تناسب در بین آنها موج میزند.(زن و شوهرهای مجموعه) 4- نبود خلاقیت و نوآوری و در نتیجه، تکرا و تکرار و تکرار
اگر اردشیر و فتوحی بمیرند و زنده شوند، اگر چندین بار شخصیت مجموعه در وسط خیابان از صدای بوق ماشینی بترسد، اگر خانواده اردشیر همه با هم صحبت کنند و بعد با هم سکوت کنند، اگر درب ماشینی با لگد باز شود و یا اگر و اگر و...
نه تنها جذابیتی برای مخاطب ندارد و باعث خنده نمیشود بلکه در مواقعی آزار دهنده است.
فعلا که برای ما از خوش‌نشین‌ها تک جمله‌های مادربزرگ، بعضی از سکانسهای آفاق (مرجانه گلچین) و کمی هم دیالوگ‌های بداهه‌ی علی صادقی مانده است. که هر سه هم دقیقا تکرار تیپ مجموعه‌ی قبلی خودشان را به نمایش میگذارند.
باز هم صبر میکنیم، فقط امیدواریم در این سرمای خوش‌نشین‌ها، اینها یخ نبندند!
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
www.seemorgh.com/culture
منبع: caffecinema.com
