گزارشی درباره دومین نمایشگاه عكسهای رضا كیانیان
با كشتی آمده بودند به جزیرهای كه تا حالا روی كلاغ به خود ندیده بود. یكهو خودشان را جلوی دوربین عكاسی رضا كیانیان دیدند. كیانیان كه برای بازی در فیلمی به قشم رفته بود این كلاغهای مهاجر را پیدا كرد و از آنها عكس گرفت. گروهی در حال پرواز، گروهی نشسته روی سیم برق. عاقبت این كلاغها حالا در گالری «ماه مهر» دارد رقم میخورد. هر عكس با سهچهار تا كلاغ: سه و نیم میلیون. روز اول افتتاحیه هم 14 میلیون تومان فروخته است. این دومین نمایشگاه انفرادی عكسهای رضا كیانیان است. او نخستین نمایشگاه عكسهایش را در آذر ماه 87 در فرهنگسرای نیاوران برگزار كرد. از پوستههای درختان عكس گرفته بود و نام «عكسهای تنهایی» بر آنها گذاشته بود. نمایشگاهی كه سر و صدای خیلیها از جمله برخی عكاسان حرفهای را در آورد. منتقدانش میگفتند كیانیان بازیگر است و باید فیلم بازی كند. موافقانش میگفتند هر كس كه بخواهد میتواند عكس بگیرد و نمایشگاهش كند. دعوا بالا گرفته بود. با این همه اما بسیاری رهسپار نیاوران شدند تا عكسهای بازیگرِ تازه عكاسشده را ببینند. تقریبا یكسال بعد از رضا كیانیان كه كتاب مینوشت و عكس میگرفت و بازی میكرد، همكارش هدیه تهرانی با برپایی نمایشگاه عكس «آبانگان» با موضوع «آب» جنجالی به راه انداخت. این بار حملههایی كه شد به خاطر حاشیههای مرتبط، شدیدتر از «عكسهای تنهایی» بود. خانه هنرمندان تمام گالریهای خود را در اختیار این بازیگر گذاشته بود. اتفاقی كه كمتر در این مجموعه رخ داده بود. منتقدان میگفتند چه دلیلی دارد كه تمامی سالنها باید در اختیار هدیه تهرانی قرار گیرد. در مقابل تمام حملهها موافقانی هر چند اندك حضور داشتند. رضا كیانیان یكی از آن موافقان بود كه در دفاع تمام قد از عكاسی بازیگران چند گفتوگو كرد و یك یادداشت نوشت: «من همیشه میگویم مهم نیست چه كسی نمایشگاه گذاشته است. مهم تابلویی است كه روی دیوار میرود یعنی كار هنری. باید دید عكسهای به نمایش درآمده ارزش هنری دارند یا خیر كه به نظر من كارهای خانم تهرانی ارزش هنری دارند. در ضمن یادتان باشد خانم تهرانی هم عكاس است. به استناد عكسهایی كه روی دیوار دارد. هدیه تهرانی دیروز و امروز عكاس نشده است، او سالهاست كه عكاسی میكند و از یك سال پیش برای برپایی همین نمایشگاهش از خانه هنرمندان وقت گرفته بود، نه اینكه دو روز قبل از برگزاری نمایشگاهش درخواست كرده باشد.» موضع كیانیان درباره عكاسی بازیگران با مطالبی كه آن روزها از او منتشر شد، مشخص شد: هر كس اعم از بازیگر و غیر بازیگر میتواند عكاسی كند و محصولش را به مردم نشان دهد؛ دیگر قضاوت بهعهده مردم است كه درباره خوب یا بد بودن آنها نظر دهند.كیانیان امسال هم به سراغ نمایشگاه عكس رفته است كه در روز اول هم از سوی چهرههایی چون احمد مسجدجامعی، بهمن فرمانآرا، نصرالله كسراییان و... با استقبال خوبی روبهرو شد. كسراییان البته در بروشور مربوط به نمایشگاه «قار سوم» در مدح كیانیان چنین نوشته است: «به نظرم نه تنها این آثار عكساند بلكه خود رضا هم عكاس است. اینها عكساند چون او با وسیلهای كه عكاسها دارند، كار كرده، چون لحظاتی فرار را ثبت كردهاند، چون دارند چیزهایی را طوری به ما نشان میدهند كه ما آنها را اینطور ندیدهایم، چون دارند تجربه بصری ما را گسترش میدهند. رضا هم عكاس است و در كارش مداومت نشان میدهد. این را كه این عكسها خوباند یا بد، ضعیفاند یا قوی شما خواهید گفت و اینكه رضا عكاس است، زمان مشخص میكند.»نمایشگاه عكسهای رضا كیانیان طراحی متفاوتی دارد. نمك را به جای برف روی زمین ریختهاند و تمام كولرها را روشن كردهاند. چند پر كلاغ هم این سو و آن سوی زمین ریخته شده است. همه جا سفید است و فقط سیاهی كلاغان است كه دیده میشود. هر از چندگاهی هم صدای قارقارگروهی كلاغها شنیده میشود. حسین پناهی بود كه میگفت: گاه حجم یك كلاغ كنتراست یك تابلو را حفظ میكند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: tehrooz.com
