سوژه هفته
همانطور كه كتابهای گوناگون و متفاوتی برای خواندن هست، به همان اندازه راههای خواندن كتاب هم وجود دارد. گاهی «روش خواندن» میتواند انگیزهای باشد برای آشتی دوباره شما با كتاب خواندن.
بعضیها عادت دارند كتاب را بخرند و بخوانند كه البته معقول ترین راه و روش برای خواندن هم همین است. برخی دیگر از كتابخانه كتاب میگیرند و میخوانند و بعضیها از دوستان اهل كتابشان قرض میگیرند. اما روشهای جذاب دیگری هم هست. روشهایی كه با آن نه دیگر نگران قیمت بالای كتابها هستید و نه محدود میشوید به كتابهای موجود در كتابخانه و نه میخواهد رو بیندازید به دوست و آشنا. ماجرا از این قرار است كه اگر شما كتابی را خواندید كه به نظرتان جذاب و خواندنی بود و ارزش خواندن داشت پس از خواندن آن را به دوست و رفیق و همكارتان میدهید با 2 شرط اساسی. یعنی تا مطمئن نشدید كه این دو شرط را قبول میكند، كتاب را به او ندهید. اول اینكه مطمئن باشید كتاب را میخواند و آن را به عنوان هدیهای از شما نمیگذارد در قفسه كتابخانهاش. دوم اینكه حتما پس از خواندن، به دوست و آشنا یا همكاری میدهد كه این دو شرط را اعمال كند. باور كنید اگر این اتفاق بیفتد كتاب مورد نظر چندین برابر تیراژش خوانده میشود. البته ناگفته نماند كه این روش، روش تازهای نیست، چرا كه اگر اهل پاتوقها و شبكههای اینترنتی باشید شاید چیزكی در مورد «كتابت را جا بگذار» و دعواهای موافقان و مخالفان آن شنیدهاید.
«كتابت را جا بگذار» به این معنی است كه كسی كه كتابی را خوانده، در یك مكان عمومی و معمولاً شلوغ و پر رفت و آمد مثل مترو، ترمینال یا كافه و رستوران جا میگذارد. هیچ ادعایی هم نسبت به كتابش ندارد اما معمولاً یادداشتی در صفحات ابتدایی برای خوانندگان بعدی كتاب میگذارد و از آنها درخواست میكند بعد از خواندن كتاب، آن را در همان جا یا مكان مشابهی جا بگذارند تا افراد بیشتری از آن استفاده كنند. خوانندگان بعدی هم گاهی ممكن است نظری یا اثری و ردپایی از خودشان در كتاب باقی بگذارند.
همانطور كه كتابهای گوناگون و متفاوتی برای خواندن هست، به همان اندازه راههای خواندن كتاب هم وجود دارد. گاهی «روش خواندن» میتواند انگیزهای باشد برای آشتی دوباره شما با كتاب خواندن.
بعضیها عادت دارند كتاب را بخرند و بخوانند كه البته معقول ترین راه و روش برای خواندن هم همین است. برخی دیگر از كتابخانه كتاب میگیرند و میخوانند و بعضیها از دوستان اهل كتابشان قرض میگیرند. اما روشهای جذاب دیگری هم هست. روشهایی كه با آن نه دیگر نگران قیمت بالای كتابها هستید و نه محدود میشوید به كتابهای موجود در كتابخانه و نه میخواهد رو بیندازید به دوست و آشنا. ماجرا از این قرار است كه اگر شما كتابی را خواندید كه به نظرتان جذاب و خواندنی بود و ارزش خواندن داشت پس از خواندن آن را به دوست و رفیق و همكارتان میدهید با 2 شرط اساسی. یعنی تا مطمئن نشدید كه این دو شرط را قبول میكند، كتاب را به او ندهید. اول اینكه مطمئن باشید كتاب را میخواند و آن را به عنوان هدیهای از شما نمیگذارد در قفسه كتابخانهاش. دوم اینكه حتما پس از خواندن، به دوست و آشنا یا همكاری میدهد كه این دو شرط را اعمال كند. باور كنید اگر این اتفاق بیفتد كتاب مورد نظر چندین برابر تیراژش خوانده میشود. البته ناگفته نماند كه این روش، روش تازهای نیست، چرا كه اگر اهل پاتوقها و شبكههای اینترنتی باشید شاید چیزكی در مورد «كتابت را جا بگذار» و دعواهای موافقان و مخالفان آن شنیدهاید.
«كتابت را جا بگذار» به این معنی است كه كسی كه كتابی را خوانده، در یك مكان عمومی و معمولاً شلوغ و پر رفت و آمد مثل مترو، ترمینال یا كافه و رستوران جا میگذارد. هیچ ادعایی هم نسبت به كتابش ندارد اما معمولاً یادداشتی در صفحات ابتدایی برای خوانندگان بعدی كتاب میگذارد و از آنها درخواست میكند بعد از خواندن كتاب، آن را در همان جا یا مكان مشابهی جا بگذارند تا افراد بیشتری از آن استفاده كنند. خوانندگان بعدی هم گاهی ممكن است نظری یا اثری و ردپایی از خودشان در كتاب باقی بگذارند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir
