همیشه باید قایم می‌شدیم، بعضی وقتا حتی نمی‌تونستیم جلوی مردم با هم حرف بزنیم ،چون ممکن بود عکسی ازمون گرفته شه و با سواستفاده...
 
 جانی دپ با پتی اسمیت در مورد كار با آنجلینا جولی، كاپیتان اسپارو و علاقه اش به موسیقی صحبت كرده است
"ملاقات با اون و شناختنش یه سوپرایز واقعی و دلپذیر بود" این جمله را جانی دپ در مورد همکاریش با آنجلیا جولی در فیلم جدیدش، توریست به پتی اسمیت، اسطوره‌ی راک می‌گوید؛ گفتگویی که مجله‌ی ونیتی فیر ترتیب داده است. "من خیلی خوشحال شدم وقتی دیدم که اون به شکل باور نکردنی ایی یه آدم معمولیه؛ البته با شوخ طبعی خاص خودش"
دپ دباره‌ی مشکلاتی که سرصحنه براشون به وجود می آمد گفت: "اتفاقات بی اهمیتی بود، اون و شوهرش، برد پیت، و بچه‌هاشون همراه ما بودن و عکاس های رسانه ها همیشه دنبالمون می کردن. میدونی، یه وقت هایی حس می‌کنی زندگی چقدر مسخرست، چقدر خنده داره وقتی هر روز صبح از خونه میای بیرون و عکاس ها دنبالت می کنن"
دپ به اسمیت درباره‌ی مشکلاتی که وقت فیلم برداری وجود داشت و اینکه باید همیشه اون و جولی مراقب عکاس ها و مسائل دیگر بودند گفت: "همیشه باید قایم می‌شدیم، بعضی وقتا حتی نمی‌تونستیم جلوی مردم با هم حرف بزنیم ،چون ممکن بود عکسی ازمون گرفته شه و با سواستفاده ازش،تبدیل به اتفاقات ناخوشایند شه"
دپ،جولی را با بازیگر معروف دیگر مقایسه می کند: "من این شانس و افتخار رو داشتم که الیزابت تیلور روبرای سال ها بشناسم. میدونی، وقتی با اون همنشین میشی،می‌شینه روبروت و مثل ملوانها دری بری میگه وكلی باعث خندت میشه.آنجلینا هم ویژگی هایی مثل اینو داره،میدونی،همین روش رو داره"
این گفتگو سر صحنه‌ی قسمت جدید فیلم دزدان دریایی كارائیب انجام می‌شد و اسمیت از دپ از حس و حال بازی در نقش کاپیتان جک استرا پرسید "یه بار یکی از هانتر تامسون پرسید صدای دست زدن با یه دست چه جور صداییه؟ اون هم بهش یه سیلی زد. کاپیتان جک به خاطر این برای من دوست داشتنیه چون باعث میشه بخشی از وجودم رو باهاش نشون بدم"
دپ در مورد عکس العمل مسئولین كمپانی دیزنی درباره‌ی شیوه ی بازیش در نقش استرا می گوید "اونها نمی‌تونن تحملش کنن. اونها فقط نمیتونن تحملش کنن؛ فکر کنم از قول مایکل ایزنر، رئیس دیزنی، نقل می‌کردند که گفته من باعث خراب شدن فیلم می‌شم" ولی در هر صورت فشارهای استودیو تاثیری در شیوه‌ی كار او نداشت "
دپ دلیل اینكه بازی در نقش یك ریاضیدان برایش جذاب بوده گفت: "من همیشه جذب كاراكترهایی می‌شم كه در نظر مردم خیلی معمولی جلوه می‌كنن ولی برای من خیلی عجیب به نظر می‌رسن" او در مورد پیچیدگی و سختی بازی در نقش كاراكترهای عجیب و غیر معمولی می‌گوید: "من همیشه وجود این نقش ها را مثل طبقه های مختلف در وجودم تصور می‌كنم، ادوود تو یكیشه،هتر تو یكی دیگه،دست قیچی تو یكی دیگه، همشون هنوز اونجا هستن، همشون هنوز نزدیك به سطح وجود من هستن"
در بقیه‌ی مصاحبه دپ با اسمیت در مورد كار مشتركشان (Daydream Believer) با مانكییز در دهه‌ی 60 صحبت می‌كردند؛ "اومدن به سمت بازیگری در حقیقت یه تغییر مسیرعجیب از جاده ایی بود كه در دوره‌ی جوانی در اون بودم، در سن 20 سالگی، به خاطر اینكه علاقه ایی به بازیگری نداشتم، به هیچ وجه آرزویی در موردش نداشتم. من یه نوازنده بودم، گیتار می‌زدم، و این تمام چیزی بود كه می‌خواستم انجام بدم"
و چه كاری است كه جانی دپ هنوز دوست دارد انجامش دهد:" [مارلون براندو می گفت] چرا یه سال مرخصی نمی‌گیری و بری شكسپیر بخونی، یا بری و هملت بخونی. برو روی هملت كار كن و اون بخشش رو اجرا كن. قبل از اینكه خیلی پیر شی برو و اون بخش رو اجرا كن...چیزی كه احساس می‌كنم سعی می‌كرد به من بگه این بود كه برو و اون بخش لعنتی رو اجرا كن، مرد. و من همین رو دوست دارم، واقعا دوست درم اینكار رو بكنم"
 
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: caffecinema.com