برباد رفته
این فیلم بهترین تركیب از همه چیزهایی است كه می‌توانست وجود داشته باشد؛ صحنه‌پردازی، بازیگران نقش اول و دوم، فیلمنامه‌نویسی و البته كارگردانی. در حقیقت...
 
به بهانه سالگرد تولد ویكتور فلمینگ
 ویكتور فلمینگ با وجود این كه 47 فیلم در كارنامه‌اش دارد، با یك فیلم برای همیشه جاودان شده است: برباد رفته؛ یكی از جاودانه‌های تاریخ سینما كه طرفدار هر ژانری كه باشید نمی‌توانید وجودش را نادیده بگیرید. این فیلم كه سال 1939 میلادی ساخته شد، نه تنها جایی خاص در كارنامه فلمینگ كه جایگاهی رفیع در تاریخ فیلمسازی جهان دارد.
 
2 سال پیش كه هفتادمین سال ساخت این فیلم در گوشه و كنار جهان برپا شد، همه بر این نظر متفق‌القول بودند كه این فیلم بهترین تركیب از همه چیزهایی است كه می‌توانست وجود داشته باشد؛ صحنه‌پردازی، بازیگران نقش اول و دوم، فیلمنامه‌نویسی و البته كارگردانی. در حقیقت تبدیل كردن یك رمان پر و پیمان قطور با یك عالم شخصیت اصلی و فرعی، كه در 2 سطح تاریخی و رمانتیك حركت می‌كرد، كاری نبود كه هر كسی از عهده آن برآید و این ویكتور فلمینگ بود كه این كار را به بهترین وجه، آن هم با امكاناتی كه 70 سال پیش وجود داشت، عملی كرد. این فیلم 3 ساعت و نیمه با بودجه 4 میلیون دلاری ساخته شد و در آن 50 شخصیت و بیش از 2400 بازیگر فرعی، حضور یافتند. فلمینگ 23 فوریه (4 اسفند) 1889 به دنیا آمد و در سال 1949 درگذشت. با این حساب او تنها 60سال زندگی كرد و در این مدت توانست با فیلم‌هایش بارها و بارها نامزد دریافت اسكار شود. هنوز هم نظرسنجی‌های ریز و درشتی كه هر بار به بهانه‌ای انجام می‌شود، فیلم بربادرفته را محبوب‌ترین فیلم تاریخ سینما معرفی می‌كنند، اما نكته جالب این است كه فلمینگ توانسته قصه‌گویی ظریف و حماسی نویسنده این رمان یعنی مارگارت میچل را به بهترین شكل روایت سینمایی بازگوید و بدون آسیب رساندن به داستانی كه بسیار پیچیده است، فیلمی وفادار و تاثیرگذار بسازد.
فلمینگ این قدرت را داشت كه از میان بیش از 1400بازیگر زن ویوین لی را برای نقش اسكارلت انتخاب كند. او در حالی هدایت بربادرفته را بر عهده گرفت كه جورج كیوكر در نیمه راه كار را رها كرده بود. با این حال یك فیلم دیگر هم در فهرست 10 فیلم برتر تاریخ سینما به چشم می‌خورد كه نام فلمینگ برتارك آن است و آن «جادوگر شهر از» است. ویكتور فلمینگ را خیلی‌ها استاد به پایان رساندن فیلم‌های پردردسر و معلق می‌دانند اما او توانایی خاصی در داستانگویی داشت و در فیلم‌هایش از «خاك سرخ» گرفته تا فیلم‌های بعدی مثل «ژاندارك» روند داستانی را با تعادل و قوت پی می‌گیرد.
 
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: jamejamonline.ir