رییس هیات مدیره انجمن مجسمهسازان ایران با انتقاد شدید از عملکرد مسؤولان هلال احمر در نگهداری آثار استاد صنعتی از آنها خواست به جامعهی هنری پاسخگو باشند.
حمید شانس درباره بیتوجهی به وضعیت موزه علیاکبر صنعتی اظهار کرد: مشکل ما فقط از بین رفتن ساختمان موزه و آثار استاد صنعتی نیست، این موضوع بخش دیگری از سرنوشت تراژیک نسلی را نشان میدهد که علیاکبر صنعتی یکی از پیشگامان آن بود. نسلی که با تلاش، تعهد و پشتکار خود، تعریف تازهای از هنر را در جامعه ارائه دادند و امروز جای تعجب و نگرانی است که به راحتی در حق این نسل اجحاف میشود. افراد مسؤول بعدها چگونه جوابگوی آیندگانی خواهند بود که دربارهی آنها قضاوت خواهند کرد؟
نمایی تاسف بار از وضعیت نگهداری مجسمههای استاد علی اکبر صنعتی
او افزود: آسیب دیدن برخی از مجسمههای استاد صنعتی توسط اوباش در ماجرای کودتای 28 مرداد را میتوان توجیه کرد، اما امروز و در شرایط اجتماعی حاکم، این رفتار با هنر چه سنخیتی با نظام جمهوری اسلامیدارد؟! انگار دوستان اصرار دارند دوباره همان کارهای اوباش آن زمان را به شکل متمدنانه و امروزی در پیش بگیرند. از بین رفتن آثار هنری عملی نیست که قابل بخشش باشد. اگر کسانی که در هلال احمر مسؤول نگهداری موزه و آثار استاد صنعتی هستند، این اندازه فرهیختگی ندارند که نیازهای عاطفی مردم، به جریان هنر را در این مملکت درک کنند، اعلام کنند تا فکر دیگری بشود.
شانس همچنین عنوان کرد: با این شیوهای که مسؤولان در پیش گرفتهاند، نه تنها آثار استاد، بلکه خود موزه هم از بین خواهد رفت و فقط زمینش باقی میماند. متاسفانه کسانی که در مجموعه هلال احمر برای نگهداری آثار انتخاب شدهاند به ارزش آنها واقف نیستند. اگر صلاحیت و توانایی نگهداری از این گنجینه را ندارند، شجاعت داشته باشند و اعلام کنند.
رییس انجمن مجسمهسازان به روند ادامهدار از بین رفتن آثار استاد صنعتی اشاره کرد و گفت: دومین بار و در زمان پیروزی انقلاب، آثار استاد توسط گروهی سوداگر و بیاطلاع تخریب شد؛ همان زمان بود که استاد سوگند خورد که دیگر هرگز کار نخواهند کرد. حالا که بیش از 30 سال از استقرار حکومت اسلامی میگذرد، چه توجیهی برای این رفتارها وجود دارد؟ مسؤولان تا کی میخواهند به بیتوجهی به هنر این مملکت و تبعات آن در آینده ادامه بدهند.
او در ادامه دربارهی شخصیت هنری استاد صنعتی اظهار کرد: سید جمالالدین اسدآبادی به یکی از خیرین کرمان گفته بود تو اهل مبارزهی خشونتآمیز نیستی؛ به جای آن یتیمخانهای تاسیس کن تا جایی برای نگهداری از کودکان بیسرپرست باشد. استاد صنعتی در چنین جایی بزرگ شد و از همان جا تعهد به مردم را یاد گرفت. او برای تداوم سنت، هنر خود را در خدمت مردم گذاشت.
شانس افزود: او بارها به خود من گفته بود من هرگز به خودم اجازه نمیدهم برای دلم کار کنم، تا هستم برای مردم کار میکنم. استاد به حدی در این حرف صادق و جدی بود که با یک نگاه به مجسمههایش، میتوان دریافت که برای دل مردم ساخته شدهاند و چه خود چهرهنگاریها و چه مضامین به کار رفته، مجسمهها را به گنجینهی بینظیری از یک جریان متعهد اجتماعی تبدیل کردهاند.
او ادامه داد: استاد صنعتی نمایندهی نسلی از هنرمندان بود که با رنج و تلاش کار کردند و تحولی را در جامعه رقم زدند که باقی خواهد ماند. او نه با منش جامعهی سوداگری، بلکه با مناعت طبع و پشتکار کار میکرد. «قصههای مجید» مرادی کرمانی که اینقدر در دنیا مطرح شد نیز به دلیل نمایش همین مناعت طبع و تلاش برای زندگی در جامعهی سوداگری بود. استاد صنعتی تداوم رفتار همان «مجید» بود که در واقعیت به رشد رسید و در بالاترین قلهی هنری زمان خود قرار گرفت.
این هنرمند مجسمهساز به لزوم حفظ هنر اشاره و تاکید کرد: ما زمین و امکانات برای حفظ آثار هنری کم نداریم، همین چند وقت پیش شهرداری موزهای را برای کمالالملک افتتاح کرد. لازم است که فضاهای مرکز شهر را با آثار هنری زنده کنیم و نشانههای ارزشمند تهران قدیم و سنتی را حفظ کنیم. برای هر کودکی که در رم به دنیا میآید برنامهای در نظر میگیرند که تا هفت سالگی یک سنت سه هزار ساله را به او منتقل کنند، اما ما با چنین پشتوانهی غنی سنت و هنر و در شهری مانند تهران که هنوز از چشمهعلی و قیطریهاش کاوشهای مهم صورت میگیرد، چه کاری برای حفظ سنت و هنرمان میکنیم؟
شانس همچنین گفت: هزاران اتفاق در دورهی قاجاریه افتاده که فرهنگ و هنر این کشور را متحول کرده است. استاد صنعتی از آخرین نسل کسانی بود که با مجسمههایش نوعی مستندنگاری را از مردم زمان خود به ثبت رساند و اکنون به دست فراموشی سپرده میشود. ما مکلف هستیم نسبت به آنچه که ادعایش را داریم، درست عمل کنیم و قدری برای هنر هزینه کنیم. تمام گردش مالی مجسمهسازی در طول سال به 25 میلیارد تومان هم نمیرسد.
او در پایان خاطر نشان کرد: ما به عنوان عضوی از جامعهی هنری کشور و به خصوص هنر مجسمهسازی منتظر جواب قاطع مسؤولان هستیم. برای ما خوشایند نیست که حرفهایمان حتی شنیده هم نشود. اگر مسؤولان نمیتوانند به وظیفهی خود در نگهداری از آثار هنرمندان عمل کنند، بگویند تا جامعهی هنری به صورت مستقل وارد کار شود.
حمید شانس درباره بیتوجهی به وضعیت موزه علیاکبر صنعتی اظهار کرد: مشکل ما فقط از بین رفتن ساختمان موزه و آثار استاد صنعتی نیست، این موضوع بخش دیگری از سرنوشت تراژیک نسلی را نشان میدهد که علیاکبر صنعتی یکی از پیشگامان آن بود. نسلی که با تلاش، تعهد و پشتکار خود، تعریف تازهای از هنر را در جامعه ارائه دادند و امروز جای تعجب و نگرانی است که به راحتی در حق این نسل اجحاف میشود. افراد مسؤول بعدها چگونه جوابگوی آیندگانی خواهند بود که دربارهی آنها قضاوت خواهند کرد؟
نمایی تاسف بار از وضعیت نگهداری مجسمههای استاد علی اکبر صنعتی
شانس همچنین عنوان کرد: با این شیوهای که مسؤولان در پیش گرفتهاند، نه تنها آثار استاد، بلکه خود موزه هم از بین خواهد رفت و فقط زمینش باقی میماند. متاسفانه کسانی که در مجموعه هلال احمر برای نگهداری آثار انتخاب شدهاند به ارزش آنها واقف نیستند. اگر صلاحیت و توانایی نگهداری از این گنجینه را ندارند، شجاعت داشته باشند و اعلام کنند.
رییس انجمن مجسمهسازان به روند ادامهدار از بین رفتن آثار استاد صنعتی اشاره کرد و گفت: دومین بار و در زمان پیروزی انقلاب، آثار استاد توسط گروهی سوداگر و بیاطلاع تخریب شد؛ همان زمان بود که استاد سوگند خورد که دیگر هرگز کار نخواهند کرد. حالا که بیش از 30 سال از استقرار حکومت اسلامی میگذرد، چه توجیهی برای این رفتارها وجود دارد؟ مسؤولان تا کی میخواهند به بیتوجهی به هنر این مملکت و تبعات آن در آینده ادامه بدهند.
او در ادامه دربارهی شخصیت هنری استاد صنعتی اظهار کرد: سید جمالالدین اسدآبادی به یکی از خیرین کرمان گفته بود تو اهل مبارزهی خشونتآمیز نیستی؛ به جای آن یتیمخانهای تاسیس کن تا جایی برای نگهداری از کودکان بیسرپرست باشد. استاد صنعتی در چنین جایی بزرگ شد و از همان جا تعهد به مردم را یاد گرفت. او برای تداوم سنت، هنر خود را در خدمت مردم گذاشت.
او ادامه داد: استاد صنعتی نمایندهی نسلی از هنرمندان بود که با رنج و تلاش کار کردند و تحولی را در جامعه رقم زدند که باقی خواهد ماند. او نه با منش جامعهی سوداگری، بلکه با مناعت طبع و پشتکار کار میکرد. «قصههای مجید» مرادی کرمانی که اینقدر در دنیا مطرح شد نیز به دلیل نمایش همین مناعت طبع و تلاش برای زندگی در جامعهی سوداگری بود. استاد صنعتی تداوم رفتار همان «مجید» بود که در واقعیت به رشد رسید و در بالاترین قلهی هنری زمان خود قرار گرفت.
این هنرمند مجسمهساز به لزوم حفظ هنر اشاره و تاکید کرد: ما زمین و امکانات برای حفظ آثار هنری کم نداریم، همین چند وقت پیش شهرداری موزهای را برای کمالالملک افتتاح کرد. لازم است که فضاهای مرکز شهر را با آثار هنری زنده کنیم و نشانههای ارزشمند تهران قدیم و سنتی را حفظ کنیم. برای هر کودکی که در رم به دنیا میآید برنامهای در نظر میگیرند که تا هفت سالگی یک سنت سه هزار ساله را به او منتقل کنند، اما ما با چنین پشتوانهی غنی سنت و هنر و در شهری مانند تهران که هنوز از چشمهعلی و قیطریهاش کاوشهای مهم صورت میگیرد، چه کاری برای حفظ سنت و هنرمان میکنیم؟
او در پایان خاطر نشان کرد: ما به عنوان عضوی از جامعهی هنری کشور و به خصوص هنر مجسمهسازی منتظر جواب قاطع مسؤولان هستیم. برای ما خوشایند نیست که حرفهایمان حتی شنیده هم نشود. اگر مسؤولان نمیتوانند به وظیفهی خود در نگهداری از آثار هنرمندان عمل کنند، بگویند تا جامعهی هنری به صورت مستقل وارد کار شود.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: isna.ir
مطالب پیشنهادی:
عکس های مجله مد امریکایی از دختران مدل تهرانی در بازار تجریش
www.seemorgh.com/culture
منبع: isna.ir
مطالب پیشنهادی:
گریم متفاوت سحر قریشی در فیلمی با موضوع ازدواج موقت + عکس
افتتاح قنادی بازیگر پیشکسوت سینما + تصاویر
عزت الله انتظامی در سیسییو بستری شد
تیپ جدید سحر قریشی در افتتاحیه فیلم «نازنین» + تصاویرعکس های مجله مد امریکایی از دختران مدل تهرانی در بازار تجریش
