من هم این طرح را بر قطعه‌ای سرامیك نقش كردم: طرح ساده‌ای از دو دلداده كه به هم گل تعارف می‌كنند، در حالی كه یك بمب از جانب...

یادداشتی از پرویز کلانتری

در اكتبر 1990، در یك سخنرانی، و پخش اسلاید درباره نقاشی معاصر ایران، در دانشگاه بركلی، با تنی چند از نقاشان امریكایی آشنا شدم. یكی از آنها برای دیدار از اجرای یك پروژه هنری در پارك اوكلند از من دعوت كرد. در پایان جنگ سرد، در زمان گورباچف، یك خانم هنرمند امریكایی گروهی از هنرمندان روسی را به امریكا دعوت كرده بود كه در ساختن یادمانی از صلح مشاركت كنند. او همان كسی بود كه در هنگامه فروپاشی دیوار برلین، نمادی از دیوار صلح و آشتی را، با مشاركت هنرمندان و روشنفكران دو سوی دیوار، ساخته بود. این زن هنرمند، پس از اجرای این اثر، همزمان با جریان هنری كانسپچوال آرت، در جهان شهرت یافته بود. او این بار، در پارك اوكلند، به همراه دیگر هنرمندان، سرگرم ساختن یك دیوار از قطعات سرامیك بود. پس از ملاقات و معرفی به آن هنرمند امریكایی، از من هم دعوت شد، در این برنامه شركت كنم. من هم این طرح را بر قطعه‌ای سرامیك نقش كردم: طرح ساده‌ای از دو دلداده كه به هم گل تعارف می‌كنند، در حالی كه یك بمب از جانب عراق، سقف خانه را ویران كرده است.

در 12 دسامبر 1993، یك هنرمند سوئدی از همه هنرمندان جهان تقاضا كرد، برای مشاركت در ایجاد یك اثر هنری، كه تمثیلی باشد برای صلح، قدمی بردارند. در پاسخ به نامه ایشان نوشتم: “آقای بومن، پیشنهاد شما، كه گامی است هنرمندانه به سوی صلح، برای من ایرانی، كه هشت سال تمام مصائب جنگ را در كشورم داشته‌ام، بسیار خوشحال كننده است. مشتی خاك از سرزمین پهناور ایران را برایتان می‌فرستم، خاك سرزمین كهنسالی را كه در گذشته سهم بزرگی در تمدن بشری داشته است. اگرچه، همواره، در معرض تاخت و تاز و تجاوز بیگانگان بوده است، ولی شعر و ادبیاتش آكنده از دوستی و مهر بین انسانهاست؛ و همچنین كیسه كاهی از گندمزارهایی كه هشت سال آزگار در آتش جنگی ناخواسته سوختند. نگاه شاعرانه ایرانی به خاك، به این نكته اشاره دارد كه فرصت زندگی را پیش از آن كه خاك شوی، غنیمت شمار.”

این بار، پس از این همه سال، باز هم نگرانیها از فاجعه جنگ به صورت مجموعه‌ای از نقوش بر شیشه‌های شكسته درآمده‌اند. نقاشیهای پشت شیشه، تصاویر معصومانه‌ای از زندگی مردم را نشان می‌دهد كه در اثر جنگ، شكسته و پراكنده شده‌اند. در اینجا، ساختارشكنی، كه یكی از ویژگیهای هنر مدرن است، صورت می‌گیرد و بازسازی مجدد آن، در ذهن فعال بیننده، میسر می‌شود.

این آثار، جنب چهارمین نشستی كه دفتر برنامه اسكان بشر- وابسته به سازمان ملل، از 3 تا 7 نوامبر 2008، در چین برگزار می‌كند، به نمایش درمی‌آیند.

این نمایشگاه، در ارتباط با بخشی از مباحث برنامه (طراحی و توسعه شهری)، به ویژه در مناطق جنگزده مثل افغانستان و عراق، به موضوعاتی از قبیل جنگ، خشونت، ناامنی و مهاجرت می‌پردازد.

بیشتر بدانید : هنرمندی که مخاطب آثارش را جوانان جین‌پاره می‌داند! + عکس

بیشتر بدانید : بخشی از بهترین نقاشی‌هایم را بر روی تخم‌مرغ کشیدم!

بیشتر بدانید : نقاشی كه عاشق نوشتن است

 

گردآوری گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: مجله تندیس


  
 
 
 

پربیننده های این بخش

 
X