هوفاریقون گیاهی است علفی و دارای ریزومی ‌کوتاه که تا ارتفاع یک متر رشد می‌کند. ساقه افراشته که برگهای تخم‌مرغی و بیضوی آن.....
 
 
 
 
  هوفاریقون و پیشگیری

   هوفاریقون یکی از 5 گیاه دارویی است که بیشترین تحقیقات علمی‌درباره آن صورت گرفته و یک داروی موثردر بیماریهای روانی می‌باشد.
 -  درافسردگی خفیف بخصوص در افراد مسن که توام با اختلالات اضطرابی می‌باشد از پیشرفت ان جلوگیری می‌نماید.

 

خانواده
(GuttiferaeHypericaceae) 

مشخصات
 هوفاریقون یا گل راعی گیاهی است علفی و دارای ریزومی ‌کوتاه که تا ارتفاع یک متر رشد می‌کند. ساقه افراشته که برگهای تخم‌مرغی و بیضوی آن باغده‌های شفاف حاوی روغن پوشیده شده و بصورت متقابل و زوج قرار گرفته‌اند.
  گلها در انتهای انشعابات علفی و بصورت دستجات سه‌تایی قرار دارند. هر گل 5 کاسبرگ سبز ، 5گلبرگ زرد و تعداد زیادی پرچم برآمده دارد. میوه کپسوله 3 لوبه و حاوی دانه‌های سیاه رنگ می‌باشد.
  بخشهای دارویی گیاه در اوایل تابستان جمع آوری می‌شود.
پراکندگی
  در مناطق خشک و آفتابگیر اروپا، آسیا، آمریکا، آسترالیا و آفریقا رو به گسترش است.  در ایران در اکثریت مناطق بطور مثال استانهای گلستان، مازندران، آذربایجان، لرستان و ... یافت می‌شود.

بخشهای مورد استفاده
  سر شاخه‌های گلدار و تازه و کل گیاه

تر کیبات شیمیایی
  هیپریسینHypericine  ترکیب اصلی آن می‌باشد. هیپروسیدHyperoside

خواص
* ضد افسردگی بخصوص در انواع Somatogenic,Psychogenic
* ضد اضطراب و تحریک پذیری
* کاهش دفعات شب ادراری در اطفال
* ضد التهاب وکوفتگی عضلانی
* ضد التهاب در کولیت و همورویید داخلی

موارد مصرف
پیشگیری
* در افسردگی‌های خفیف بخصوص Somatogenic,Psychogenic که در افراد مسن بروز کرده باشد و از پیشرفت آن جلوگیری می‌کند.

درمان
* افسردگی خفیف تا متوسط بخصوص در افراد مسن {(خوراکی) معادل}
* اختلالات اضطرابی و تحریک‌پذیری{(خوراکی)کمکی}
* شب ادراری اطفال{(خوراکی) کمکی}
* التهاب انتهای روده بزرگ و همورویید داخلی{(تنقیه)کمکی}
* کوفتگی عضلات ناشی از ضربه{(موضعی)کمکی}
* التهاب معده و تسریع در بهبود زخم معده {(خوراکی)کمکی}
* زخمهای کهنه ساق پا{(موضعی)کمکی}

تداخلات دارویی
* هوفاریقون با القاء آنزیمی‌در کبد باعث کاهش اثر بواسطه کاهش غلظت سرمی ‌بسیاری از داروها میگردد که شایعترین آنها عبارتند از:
آنتی هیستامین‌ها:  لوراتادین، ستیریزین، ترفنادین
مهار کننده‌های کانال کلسیم:  نیفدیپین(Nifedipine )، آملودیپین (Amlodipine)‌، وراپامیل(Omeperazole)
کاهنده‌های چرپی خون: سیمواستاتین، آتروواستاتین، لوواستاتین
باربیتورات‌ها:  فنوباربیتال، پریمیدون
بنزودیازپین‌ها:  دیازپام، لورازپام، کلردیازپوکساید،‌ الپرازولام
آنتی بیوتیک : آریترومایسین
دیگر داروها:  کاربامازپین، کتوکونازول، کورتیزون، سیکلوسپورین، ایندیناویر(ضد ایدز) و اتوپوزاید(ضد سرطان)
* مصرف توام با داروهای مهارکننده منو آمین اکسیداز MAOI باعث تقویت اثر آنها می‌گردد.
* از بازجذب سروتونین جلوگیری می‌کند و مصرف توام با   SSRIs (مثل فلوکستین) و دکسترومتورفان باعث افزایش احتمال بروز سندرم سروتونین(خواب الودگی، گیجی و سفتی عضلات) می‌گردد لذا باید سه هفته بین مصرف آنها فاصله باشد.
* باعث کاهش جذب دیگوگسین شده و اثرات آن را کاهش می‌دهد.
* مصرف توام با آمپرازول باعث افزایش واکنش به نور هوفاریقون می‌گردد.
* مصرف توام با داروهای جلوگیری کننده از بارداری با کاهش اثر ترکیبات استروژنی منجر به لکه‌بینی شده لذا کسانی که مطلقاً قصد بارداری ندارند از مصرف هوفاریقون خوداری نمایند.
* مصرف توام با ضد افسردگی‌های سه حلقهTCA  منجر به کاهش اثر آنها و افزایش عوارض داروها می‌گردد.
* موجب کاهش جذب آهن می‌شود لذا باید دو ساعت فاصله بین زمان مصرف آنها باشد.
* بعلت افزایش اثر داروهای بیهوشی باید سه هفته قبل از اعمال جراحی که نیاز به بیهوشی دارند مصرف هوفاریقون قطع گردد. 
* منجر به افزایش فشار خون می‌شود لذا بیماران فشار خونی با احتیاط مصرف نمایند.
* مصرف توام با باربیتوراتها و بنزودیازپین‌ها منجر به افزایش اثر آرامبخشی آنها وحتی اغما می‌گردد.
* با کاهش اثر وارفارین باعث افزایش احتمال بروز لخته می‌گردد.
* مصرف توام با داروهایی که حساسیت به نور ایجاد میکنند(مثل پیروکسیکام، فنوتیازین ها، سولفانامیدها، تتراسایکلین، داکسی سایکلین ) باعث تشدید حساسیت به نور می‌گردد.
* اثرات خواب‌آوری الکل را افزایش می‌دهد.

موارد منع مصرف و احتیاط
* در کسانیکه در تماس زیاد با نور آفتاب می‌باشند با احتیاط مصرف گردد.
* در افسردگی  با منشاء درونیEndogenous  نباید مصرف گردد.

مصرف در بارداری
بعلت اثرات قاعده آوری و سقط آوری منع مصرف دارد. مصرف در دوران شیردهی با احتیاط انجام گیرد.

 تذکر مجدد: قبل از مصرف هوفاریقون با پزشک مشورت نمایید.
                                                             

تهیه و ترجمه: دکتر محمد رضا رضوانی ـ گروه سلامت سیمرغ

اختصاصی سیمرغ   www.seemorgh.com/health

    
     

 
 
 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ارسال
 
X