ناصر حجازی اسطوره ای بود كه اعتبارش از مردم گرفت و تا آخرين روزهای عمر فراموش نكرد، محبوبيتش را مديون چه كسانی است.
 
گل: نفرین بر سرطان! نفرین بر مرض لاعلاجی كه پیر و جوان نمی شناسد، نفرین بر مرضی كه بر جان ناصر حجازی، اسطوره فوتبال ایران افتاد. اسطوره ای كه اعتبارش از مردم گرفت و تا آخرین روزهای عمر فراموش نكرد، محبوبیتش را مدیون چه كسانی است.

حجازی در طول دوران بازیگری، به تمام افتخاراتی كه یك بازیكن آسیایی می تواند دست یابد، رسید. او همراه با تیم ملی ایران، قهرمان جام ملت های آسیا و بازی های آسیایی شد و حضور در المپیك و جام جهانی را تجربه كرد. همراه با تیم باشگاهی اش هم، قهرمان آسیا و لیگ تخت جمشید شد. اما  عناوین و افتخارات متعدد، برای اسطوره شدن كافی نیست. برای اینكه بتوانی دل های مردم را تسخیر كنی، باید دغدغه هایت، دغدغه های مردم باشد.

او مصداق مرد همیشه معترضی بود كه بدون مصلحت اندیشی، از «حق» و «حقیقت» دفاع می كرد. حجازی در دوران مربیگری اش، با استقلال قهرمان لیگ و نایب قهرمان آسیا شد و اگر می توانست كمی چشم هایش را ببندد و اهل سازش باشد، سال های بیشتری را روی نیمكت تیم محبوبش می گذراند. اما او اعتبار و محبوبیتش را فدای این چیزها نكرد و به همین خاطر «ماندگار» شد.

حجازی حتی در روزهایی كه به بستر بیماری افتاد، صراحت كلامش را از یاد نبرد و در پاسخ به یكی از مسئولان كه به او وعده كمك داده بود، گفت: من آن گلبرگ مغروم كه می میرم ز بی آبی/  ولی با خواری و ذلت پی شبنم نمی گردم....

***

هیچ كس نمی خواست باور كند ناصر حجازی، ستاره خوش لباس و جذاب فوتبال ایران، اینگونه تمام شود. نفرین بر این مرض لاعلاج!

 
 
گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:goal.com


 مطالب مرتبط :
 تاج قربانی غیبت کفاشیان شد/شعارهای هواداران خشمگین حجازی علیه فدراسیون فوتبال  
آتیلا حجازی با چشمان اشک‌بار: پدرم هر حرفی زد به خاطر مردم بود
عکس: ناصر حجازی لحظاتی قبل از مرگ!
هجوم طرفداران مرحوم حجازی به بیمارستان کسری
گریه و زاری مظلومی در آغوش فرزند حجازی