بی‌گمان اين يكی از زشت‌ترين قهرمانی‌ها در تاريخ فوتبال ايران بود. پرسپوليس در شرايطی كه تا چند هفته قبل به شدت آشفته بود و كانون درگيری و افشاگری، به ناگاه در عرض چهار بازی چهره ديگری از خود نشان داد و جام حذفی را به كف آورد.
 
 
تهران امروز: شكست در برابر ملوان در انزلی هرگز چهره بازیكنان را درهم نكرد و اشك بر چشمان آنها جاری نساخت. در انزلی مراسم قهرمانی، در غیبت هواداران قرمز انجام شد و در كمتر از چند ساعت غربت آن به تهران نیز سرایت كرد. 

برای خوش‌بین‌ها فتح جام حذفی به معنی پایان كدورت میان دایی و كاشانی بود اما سرمربی در آخرین ساعات همكاری‌اش با پرسپولیس نشان داد كه هرگز نمی‌تواند كینه خود از سرپرست باشگاه را به فراموشی بسپارد: «چرا تا به امروز هیچ‌كس به رختكن ما نمی‌آمد؟ چرا هیچ یك از مدیران باشگاه پا به باشگاه نمی‌گذاشتند و به من و خوردبین تبریك نمی‌گفتند اما امروز كه قهرمان شدیم با فك و فامیل‌شان آمده‌اند و در جشن ما شركت می‌كنند؟ امروز كسانی را دیدم كه در این چند هفته اخیر اصلا ندیده بودم. مطمئن باشید من با این عوامل اصلاً كار نمی‌كنم. همه عالم و آدم از ما حمایت كردند اما آنها از ما حمایتی نكردند. در روزنامه‌شان هرچه دوست‌ داشتند نوشتند و با كنایه با من سخن گفتند. یكی به نعل زدند و یكی به میخ. امروز چطور به اینجا آمده‌اند؟ این افراد در اصفهان و خوزستان یا حتی در تهران در بازی با سپاهان كجا بودند؟ برای چنین فوتبالی متأسفم. امروز آنها آمده‌اند كاپ را دست‌شان بگیرند؟» 

در طول برگزاری مراسم قهرمانی،علی دایی هرگز با حبیب كاشانی در یك قاب نایستاد و خود را برای دقایقی در رختكن حبس كرد تا به اصرار دوستان مجبور به آشتی نشود. بعد هم در آخرین حضورش در برابر خبرنگاران برای چندمین بار به مدیریت پرسپولیس تاخت و آنها را به ایجاد اختلال در طول فصل متهم ساخت: «مردم باید بدانند چرا من در پرسپولیس تنها شدم و چرا نمی‌گذاشتم كسی سر تمرین بیاید و خبرنگاران را سر تمرین راه نمی‌دادم به خاطر اینكه عوامل آنها می‌آمدند و جو را به هم می‌زدند. ماه هیچ وقت پشت ابر نمی‌ماند. اگر من پرسپولیس را تنها می‌گذاشتم آنها به خواسته‌‌هایشان می‌رسیدند و چه بلایی سر پرسپولیس می‌آوردند اما آدم بزرگ برای این مواقع است. من ماندم تا به حق‌مان برسیم و خوشحالم كه امروز جام را گرفتیم و قهرمان شدیم.» 

حبیب كاشانی استعفا كرد و كمی بعد هم علی دایی از بازیكنانش خداحافظی كرد و رسما به یك فصل و نیم كار در پرسپولیس پایان داد البته خداحافظی نیش داری به مدیران تیم: «به من ارتباطی ندارد كه ماموریت كاشانی تمام شده است. ماموریت او كمك به ما بود اما فقط ایشان اسمش دنبال ما بود. قرارداد من امروز با باشگاه پرسپولیس تمام شد و باید بگویم ماموریت ایشان نیز یك جوری تمام شد اینكه تیم با من قهرمان شد. اصلاً من در قهرمانی نقشی نداشتم و فقط مدیریت نقش داشته است!» 



به امان خدا 

جشن قهرمانی در انزلی بی‌شك برای پرسپولیسی‌ها ارزشی نداشت. جشن و سرور بدون حضور هواداران هرگز به كام قهرمان خوش نخواهد بود اما پرسپولیسی‌ها باید به همان جشن تلخ و پر از دردسر دلخوش باشند. كمی پس از آنكه جام در دست بازیكنان به رقص درآمد حبیب كاشانی از سرپرستی باشگاه كناره گرفت تا باشگاه بدون مدیر باشد. كمی بعد هم نوبت دایی بود كه پایان كارش با تیم پرطرفدار را اعلام كند و به این ترتیب باشگاه پرسپولیس با هواداران چند میلیونی ماند و حوضش. برای باشگاهی كه حالا نه مدیر دارد و نه سرمربی، برگزاری جشن قهرمانی در پایتخت یك موضوع فرعی تلقی می‌شود. دایی به پایان قراردادش رسیده، حبیب كاشانی از سرپرستی باشگاه استعفا كرده و از سازمان تربیت بدنی به عنوان پدر معنوی و صاحب باشگاه هم خبری به گوش نمی‌رسد. مدیران سازمان تربیت بدنی نیز خود اختیاری در اداره امور ندارند و باید منتظر معرفی وزارت ورزش و جوانان باشند و در این شرایط اختیاری در سر و سامان دادن به مشكلات پرسپولیس برای خود متصور نیستند. بنابراین حتی موضوع مهمی مثل آماده شدن برای فصل نقل و انتقالات نیز به جایی نمی‌رسد چه برسد به برگزاری جشن قهرمانی در تهران و در میان هواداران پرشمار تیم. 

بلاتكلیفی، معنی واقعی پرسپولیس در این شرایط است و نگرانی هواداران نیز می‌تواند اولین و مهم‌ترین پیامد آن باشد. پرسپولیس در یكی از حساس‌ترین روزهای فوتبال یعنی فصل نقل و انتقالات بی‌سر و سامان مانده و تنها باید نظاره‌گر تحرك تیم‌های دیگر در زمینه خرید بازیكن باشد. درست در روزی كه آبی‌ها به عنوان رقیب دیرین پرسپولیسی‌ها با دو بازیكن بزرگ لیگ بر سر میز مذاكره نشستند، باشگاه پرسپولیس سوت و كورترین روز خود را سپری كرد. راهروهای ساختمان باشگاه خالی از شور و حرارت همیشگی بود و هیچ كس نبود كه به تیم قهرمان و بازیكنانش خوشامد بگوید. از سوی دیگر در سازمان تربیت بدنی مالك دولتی باشگاه قرمز و آبی هم اوضاع به همین منوال است و بلاتكلیفی موج می‌زند. دستگاه ورزش ایران در شرایطی است كه اختیاری برای رتق و فتق امور ندارد و از دخالت‌های بجا یا نابجای سعیدلو هم خبری نیست. 

از سوی دیگر سرپرست و سرمربی باشگاه نیز مثل شطرنج‌بازانی كهنه كار منتظر حركت بعدی رقیب مانده‌اند و اوضاع را به دقت رصد می‌كنند. حبیب كاشانی فعلا استعفا داده و سازمان تربیت بدنی هم موضعی در قبال این استعفا از خود نشان نداده است. كاشانی در موقعیت ویژه‌ای قرار گرفته و شاید در ذهن خود منتظر واكنش مدیران بالادستی است. او به سادگی نمی‌تواند از زیر سایه مربی تیم كه قهرمانی را به تیم ارزانی داشته بیرون بیاید و عملكرد او را زیر سوال ببرد. علی دایی نیز منتظر سازمان است و می‌خواهد بداند كه آیا شانسی برای بازگشت به نیمكت محبوبش دارد یا نه؟ اگر استعفای كاشانی پذیرفته شود و سرپرست جدیدی برای اداره امور معرفی شود شاید همكاری با علی دایی اولین هدف مدیر جدید پرسپولیس باشد. آنگاه علی دایی در قامت مربی فاتح با سلام و صلوات به نیمكت پرسپولیس بازخواهد گشت و اینچنین از كاشانی و اعوان و انصارش انتقام خواهد گرفت. در عین حال حبیب كاشانی هم هنوز كارهای انجام نشده‌ای در پرسپولیس دارد كه تنها در صورت كنار رفتن دایی از نیمكت این تیم قابل اجرا خواهد بود. 

پرسپولیس دوباره در بحران بزرگی فرو رفته كه به تنهایی طعم شیرین قهرمانی در جام حذفی را به كام هوادارانش تلخ كرده است. حالا آنها مانده‌اند و نگرانی و بلاتكلیفی هولناكی كه سرنوشت این تیم را برای فصل آینده لیگ برتر و حتی لیگ قهرمانان آسیا نشانه رفته. دایی و كاشانی نیز هر دو شقیقه یكدیگر را نشانه رفته‌اند و تنها یكی شانس زنده ماندن در پرسپولیس را خواهد داشت. 
 
 
گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:tehrooz.com
 
مطالب داغ ورزشی:
قلعه نوعی سرمربی تراکتور می شود؟  
جایزه ویژه سعیدلو برای پرسپولیس و ملوان
انفجار مهیب دوشنبه/فتح الله زاده بمب بزرگ را می ترکاند
مرگ عجیب بازنده همیشگی سوریان
لباس جدید رئال مادرید رونمایی شد+عکس