سكوت كفاشیان از همان روزی آغاز شد كه بسیاری از كارشناسان برجسته فوتبالی، علی كفاشیان را به دلیل مدیریت ضعیفش مقصر اصلی حذف ناباورانه تیم امید از گردونه رقابتهای مقدماتی المپیك 2012 لندن معرفی كردند. در همان روزها بود كه رئیس فراكسیون ورزش مجلس صراحتا وضعیت كنونی فدراسیون فوتبال را ضعیف و نامطلوب توصیف كرد و گفت: «مجمع عمومی فدراسیون فوتبال دچار رخوت و ضعف شده است. آنها ارزیابی درست و منطقی از مدیران فدراسیون و تیمهای ورزشی ندارند و همین امر موجب شده تا نتایج و عملكرد این فدراسیون ضعیف و غیرقابل قبول باشد.»
امیدوار رضایی این را هم اضافه كرد كه مجمع عمومی فدراسیون فوتبال باید در مدیریت این فدراسیون تجدیدنظر كند و تدبیری برای بهبود اوضاع فوتبال كشور بیندیشد، اما این انتقاد تند نماینده مردم در خانه ملت هم از سوی كفاشیان بیپاسخ ماند تا او سرانجام سكوتش را با انتقاد از صداوسیما بشكند. كفاشیان با بیان اینكه موضوع استعفایش یك سناریو است، تاكید كرد: «مجمع فدراسیون تنها نهاد بالادستی ماست و این مجمع است كه تصمیم میگیرد كارها چگونه پیش برود و از همه بیشتر دلش برای فوتبال میسوزد. هیچكس نمیتواند بگوید كه من از یك مادر نسبت به فرزند خود مهربانتر هستم. آنها نامادری هستند و بهتر است دلشان برای مدیران خودشان بسوزد.»
كفاشیان پیش از این هم با ادبیات خاص خود تهدید كرده بود اگر تحت فشار استعفا بدهد و برود فوتبال ایران تعلیق میشود! بدیهی است كه او این حرفها را به پشتوانه هیات رئیسه فدراسیون فوتبال میزند؛ هیاترئیسهای كه تاكنون هیچ انتقادی را به عملكرد رئیسش وارد نكرده بود. با این حال حمایتی كه كفاشیان روی آن حساب باز كرده است، آنقدرها هم محكم نیست. دیروز یكی از اعضای هیات رئیسه فدراسیون فوتبال كه نمیخواست نامش فاش شود در گفتوگو با «جامجم» از نارضایتی بخش قابل توجهی از اعضا نسبت به عملكرد كفاشیان خبر داد و عنوان كرد: «كفاشیان در شرایطی انتظار حمایت از هیات رئیسه را دارد كه تاكنون كمتر حاضر شده نظرات اعضا را در تصمیمگیریهایش دخالت دهد».
وی افزود :« اعضای هیاترئیسه فدراسیون فوتبال با مربیگری قطبی، علیرضا منصوریان و اكبر محمدی در تیمهای ملی، امید و جوانان مخالف بودند. در مورد عدمصلاحیت برخی افراد حاضر در كمیته تیمهای ملی و كمیته فرهنگی و همینطور یكی دو نفر از مشاوران كفاشیان هم بحثهایی در جلسات هیاترئیسه مطرح شد، اما در عمل هیچ تغییری حادث نشد كه اینها همگی حكایت از بیتوجهی رئیس فدراسیون به نظرات اعضای هیاترئیسهاش دارد.»
در چنین فضایی و در حالی كه گفته میشود كفاشیان از سوی سرپرست وزارت ورزش و جوانان هم برای استعفا تحت فشار قرار دارد، بعید است رئیس بعدی فدراسیون فوتبال زودتر از زمان برگزاری مجمع انتخابات این فدراسیون كه دی ماه سال جاری برگزار خواهد شد، معرفی شود.
در این میان فشار افكار عمومی هم برای كنار رفتن كفاشیان كاملا محسوس و غیرقابل انكار است؛ فشاری كه بازتاب آن در شعارهایی كه تماشاگران تیم ملی در روز بازی با ماداگاسكار علیه رئیس فدراسیون فوتبال سر دادند مشهود بود و چه بسا در آینده نیز تا رسیدن به خواست عمومی ادامه داشته باشد.
كربكندی: از این فدراسیون چه انتظاری دارید؟!
«از فوتبال و فدراسیونی كه هیچ ساختار و اصول مشخصی نداشته و تخصص در آن چیزی شبیه به شوخی است، چطور انتظار موفقیت تیمهای ملیاش را دارید؟!»
رسول كربكندی، كارشناس و از مربیان باسابقه فوتبال كشور ضمن بیان این جمله درباره شرایط كنونی فوتبال ایران اظهار كرد: «متاسفانه نمیدانم چرا كسی نمیبیند یا نمیخواهد ببیند كه چطور فوتبال ما نزول كرده و در هیچ ردهای به موفقیت نمیرسد! وقتی كار اصولی انجام نمیشود و در پی آن نتایج مطلوبی برای تیمهای یك مجموعه حاصل نمیشود، این بدان معناست یك جای كار ایراد دارد و نظرات مدیران فدراسیون هم تنها نظراتی متعصبانه نسبت به خودشان است.»
او كه با ایسنا صحبت میكرد، افزود: «شیب نزولی فوتبال ما به حدی تند است كه به جای علت یابی مشكلات، صورت مسالهها را پاك كرده و فقط مربیان را مدام جابهجا میكنند، برای آوردن مربی خارجی هزینه میلیاردی صرف میكنند، 6 ماه برسر تیم امید دعوا میكنند و بعد از آن یك مربی جوان را سرمربی كرده و در ادامه، آن افتضاح را به بار میآورند. در مملكتی كه اگر پول نداشته باشی، بچهات نمیتواند فوتبالیست شود و مستعدهای فقیر راه به جایی نمیبرند، چطور در انتظار ظهور پدیدهها و پشتوانهسازی در فوتبال هستیم؟»
كربكندی در ادامه انتقادهایش نسبت به ساختار فوتبال و فدراسیون گفت: « از این شرایط بدتر هم میتواند وجود داشته باشد، چراكه استمرار عدم برنامهریزیها، بیساختاریها و آلودگی فوتبال تبدیل به فرهنگ حاكم بر فوتبال شده است. فرهنگی كه همه در آن میخواهند میوه درختی كه كاشتهاند به سرعت و در دوره خودشان ثمر دهد. كسی نمیخواهد با كارهای اصولی و بلند مدت خودش را فدای آیندگان و موفقیتهای بعدی كند.»
كربكندی تاكید كرد: متاسفانه در سیستمی كه تخصص در آن چیزی شبیه به شوخی است، گزینشهای مربیان براساس رابطه بوده و به سابقه، تجربه موفق، تخصص اجرایی كار و... اهمیت نمیدهند. در این سیستم تنها علی دوستی مهر را میبینیم كه بنابر شایستگیهایش فعالیت میكند، هرچند این ساختار غلط یا به تعبیری بیساختاری در فدراسیون بر كار تیم نوجوانان هم اثرگذار است.
