با این همه مطالبه فیفا از این فناوری های کاندید که نام هیچکدام مشخص نشده اما تمامی آنها اروپایی هستند، بسیار سنگین است. داور باید در عرض یک ثانیه با کمک ارتعاش و یا سیگنالهای بصری که به مچ بند داور ارسال می شوند از رای این سیستم آگاه شود.
نتیجه اعلام شده توسط سیستم باید 100 درصد دقیق باشد، شرایطی که فناوری های موجود برای برآورده کردن آنها مشکلات زیادی را در پیش رو دارند.
بر اساس گزارش نیوساینتیست، دو نمونه از مهم ترین فناوری های موجود سیستم "چشم باز" و خط دروازه و توپ فوتبال هوشمند است. در فناوری چشم باز که هم اکنون در بازی های کریکت و تنیس به کار گرفته می شود از 6 دوربین پر سرعت برای ردیابی مسیر توپ استفاده می شود. در فناوری دوم نیز تراشه کار گذاشته شده درون توپ می تواند میدان مغناطیسی که از روی خط گل عبور کرده را احساس کرده و به داور نتیجه را اعلام کند.
آخرین آزمایشهای انجام شده در ماه جولای چندان امیدوار کننده نبوده اند زیرا هیچ یک از 9 فناوری کاندید که در موسسه فدرال تحقیقات مواد در سوئیس مورد آزمایش قرار گرفتند نتوانستند قابلیتها و معیارهای مورد نظر فیفا را از خود نشان دهند. آزمایش جدید در ماه سپتامبر و دسامبر سال جاری در مکانی مشابه آغاز خواهد شد.
این سیستم برای اولین بار در سال 2001 و به منظور پوشش تلویزیونی حوادث ورزشی مانند کریکت و تنیس تولید شد. سپس از سال 2006 استفاده رسمی از این تکنولوژی در داوری مسابقات تنیس و کریت و دیگر مسابقات رواج گرفت.
فناوری خط گل و توپ هوشمند
در این فناوری ریز کابلهایی به قطر تنها 2 میلیمتر در عمق 15 تا 20 سانتیمتری زیر خط دروازه کاشته می شوند و میدان مغناطیسی تعبیه شده در این سیستم اطلاعاتی را به تراشه های نصب شده در توپ فوتبال ارسال می کند. این سیستم به گونه ای ارائه شده است که تنها میان چهار داور تشکیل دهنده تیم داوری قابل استفاده بوده و با توجه به کارایی آن در قالب یک مدار بسته هرگز از سوی سیستمهای تلویزیونی قابل ردیابی نخواهد بود.
زمانی که توپ مخصوص این سیستم که از آن به "توپ هوشمند" تعبیر می شود کاملا از خط دروازه عبور کند، پیامی تحت عنوان "Goal" در صفحه ساعت داور پخش می شود و در این صورت داور می تواند با قاطعیت رد شدن توپ از خط دروازه در میان تراکم بازیکنان را تأیید کند.
