فردا:پیش از آنكه هواداران پرسپولیس از فرصت عقب افتادن سرخپوشان از شهرداری تبریز استفاده کرده و سرمربی سابق تیم خود را تشویق کنند، نام علی دایی در ورزشگاه شهید بهشتی بوشهر و پیش از آن همزمان با نبرد پرسپولیس و ملوان و نیز ایران و ماداگاسكار در استادیوم آزادی هم شنیده شده بود.
اگرچه دقایقی بعد از توقف تیم سرشناس تهرانی مقابل ملوان در اولین بازی لیگ یازدهم، عده‌ای از مسوولان باشگاه پرسپولیس كوشیدند تا وقایع روی سكوها را مرموز جلوه بدهند، اما به نظر می‌رسد رفته رفته باید پذیرفت كه امروز علی دایی به سمبل اعتراض برای فوتبال‌دوستان پرسپولیسی تبدیل شده و جمعت معترض در استادیوم‌های گوناگون، بیش از هرچیز دیگری از تكرار نام او استقبال می‌كنند.
اما مسئله قابل توجه در این نكته نهفته است كه تا همین چند ماه قبل اوضاع كاملا متفاوت و حتی معكوس بود و بسیاری از تماشاگران هنگام عصبانیت و عصیان، دیواری كوتاه‌تر از دیوار شهریار سراغ نداشتند و معمولا تیغ تیز انتقادات‌شان را به سمت علی دایی نشانه می‌رفتند. از همین رو به دنبال ریشه این دگرگونی و تحول عمیق هستیم و دلایلی نیز برای آن ذکر خواهیم کرد.
علی دایی از لحظه ظهورش در سطح اول فوتبال ایران روندی روبه رشد در پیش گرفت و تبدیل به چهره‌ای معتبر و موجه شد. هرچقدر اعتبار او در سال‌های بازیگری و مربیگری‌اش ثبات داشت و از سیری منظم و صعودی بهره می‌برد، محبوبیت شهریار همیشه در نوسان بوده و مدام مبتلا به شدت و ضعف می‌شده است. غیر از حامیان سنتی و دایمی دایی كه بیشتر مشتمل بر بخش قابل توجهی از همزبانان آذری او و نیز عده‌ای از هواداران فرهیخته و كلی‌نگر فوتبال ایران می‌شود، پایگاه اجتماعی شهریار در بقیه موارد همیشه متزلزل بوده و مقبولیت او مدام دچار فراز و فرود می‌شده است.
در فوتبال معاصر ایران نیز گاهی علی دایی را می‌توان مثل روزهای اول پیوستنش به پرسپولیس در لیگ سوم حرفه‌ای، در اوج محبوبیت دید و گاهی نیز می‌شود او را در موقعیت دردناكی مثل ایام برگزاری مسابقات جام‌جهانی 2006 آلمان یافت؛ روزهای تلخی كه شهریار، به سوژه اصلی پیامك‌های فكاهی و هزل آلود تبدیل شده بود.
با چنین مقدمه‌ای، امروز در مورد حجم محبوبیت دایی چه قضاوتی می‌توان داشت؟آیا غیر از این است كه باوجود نوسانات فنی شدید او در پرسپولیس لیگ دهم،حالا شهریار از نظر وجاهت عمومی در نقطه‌ای ایستاده است كه كمتر می‌توان نظیرش را در گذشته او پیدا كرد؟نكته بحث برانگیز در مورد محبوبیت كم سابقه كنونی دایی، اتفاقا به اوج گرفتن اقبال عمومی نسبت به وی، پس از تقابلش با حبیب كاشانی مربوط می‌شود. سوال بزرگ این است؛ چگونه می‌توان باور كرد مردی كه هنگام كسب هر سه عنوان قهرمانی سرخپوشان در یك دهه اخیر مسوول ارشد این باشگاه بوده، نزد بخش وسیعی از افكار عمومی به كاراكتری تبدیل شده باشد كه ضدیت با او می‌تواند «افزایش محبوبیت» یك نفر را تضمین كند؟!
اشكال كار كجاست كه مقابله با حاج حبیب، بستر رشد مقبولیت یكی مثل علی دایی می‌شود؟ دست‌كم پرسپولیسی‌ها روی كاغذ نباید بهانه‌ای برای دوست نداشتن كاشانی داشته باشند؛ او كه در سه سال مسوولیتش سه جام برای هواداران این تیم به ارمغان آورده، او كه با رای برخی از شهروندان به شورای پایتخت راه یافته، او كه مقابل دوربین‌های تلویزیونی شخصیتی دلسوز، محترم، موقر و بی‌ادعا ارایه داده و او كه روزشمار خدمتش به مردم فوتبال‌دوست را یك لحظه هم از یاد نمی‌برد و البته او كه در دورانش برخلاف اسلاف خود یك ریال هم به بدهی قرمزها اضافه نكرد.
شاید بهترین لطف مشاوران پرشمار كاشانی نسبت به او، این باشد كه بگردند و ببینند مشكل كار كجاست كه سرپرست باشگاه پرسپولیس باوجود كارنامه‌ای قابل توجه و با وجود بهره بردن از یك ارتش رسانه‌ای گسترده، اسیر موقعیتی می‌شود كه در آن مواجهه دایی با وی، به سود شهریار تمام می‌شود یا تمام تماشاگران حاضر در ورزشگاه آزادی علیه‌اش شعار می‌دهند و پارچه می‌نویسند؟
آیا این پرسش برای خود حاج‌حبیب به وجود نیامده كه چطور بخش بزرگی از پرسپولیسی‌ها، پنج شكست پیاپی دایی یا دو باخت متوالی او در داربی را تحمل می‌كنند، اما با اكیپ موافق حاجی، حتی برای یك 90 دقیقه كامل هم سر سازش و مدارا ندارند؟
اگرچه دقایقی بعد از توقف تیم سرشناس تهرانی مقابل ملوان در اولین بازی لیگ یازدهم، عده‌ای از مسوولان باشگاه پرسپولیس كوشیدند تا وقایع روی سكوها را مرموز جلوه بدهند، اما به نظر می‌رسد رفته رفته باید پذیرفت كه امروز علی دایی به سمبل اعتراض برای فوتبال‌دوستان پرسپولیسی تبدیل شده و جمعت معترض در استادیوم‌های گوناگون، بیش از هرچیز دیگری از تكرار نام او استقبال می‌كنند.
اما مسئله قابل توجه در این نكته نهفته است كه تا همین چند ماه قبل اوضاع كاملا متفاوت و حتی معكوس بود و بسیاری از تماشاگران هنگام عصبانیت و عصیان، دیواری كوتاه‌تر از دیوار شهریار سراغ نداشتند و معمولا تیغ تیز انتقادات‌شان را به سمت علی دایی نشانه می‌رفتند. از همین رو به دنبال ریشه این دگرگونی و تحول عمیق هستیم و دلایلی نیز برای آن ذکر خواهیم کرد.
علی دایی از لحظه ظهورش در سطح اول فوتبال ایران روندی روبه رشد در پیش گرفت و تبدیل به چهره‌ای معتبر و موجه شد. هرچقدر اعتبار او در سال‌های بازیگری و مربیگری‌اش ثبات داشت و از سیری منظم و صعودی بهره می‌برد، محبوبیت شهریار همیشه در نوسان بوده و مدام مبتلا به شدت و ضعف می‌شده است. غیر از حامیان سنتی و دایمی دایی كه بیشتر مشتمل بر بخش قابل توجهی از همزبانان آذری او و نیز عده‌ای از هواداران فرهیخته و كلی‌نگر فوتبال ایران می‌شود، پایگاه اجتماعی شهریار در بقیه موارد همیشه متزلزل بوده و مقبولیت او مدام دچار فراز و فرود می‌شده است.
در فوتبال معاصر ایران نیز گاهی علی دایی را می‌توان مثل روزهای اول پیوستنش به پرسپولیس در لیگ سوم حرفه‌ای، در اوج محبوبیت دید و گاهی نیز می‌شود او را در موقعیت دردناكی مثل ایام برگزاری مسابقات جام‌جهانی 2006 آلمان یافت؛ روزهای تلخی كه شهریار، به سوژه اصلی پیامك‌های فكاهی و هزل آلود تبدیل شده بود.
با چنین مقدمه‌ای، امروز در مورد حجم محبوبیت دایی چه قضاوتی می‌توان داشت؟آیا غیر از این است كه باوجود نوسانات فنی شدید او در پرسپولیس لیگ دهم،حالا شهریار از نظر وجاهت عمومی در نقطه‌ای ایستاده است كه كمتر می‌توان نظیرش را در گذشته او پیدا كرد؟نكته بحث برانگیز در مورد محبوبیت كم سابقه كنونی دایی، اتفاقا به اوج گرفتن اقبال عمومی نسبت به وی، پس از تقابلش با حبیب كاشانی مربوط می‌شود. سوال بزرگ این است؛ چگونه می‌توان باور كرد مردی كه هنگام كسب هر سه عنوان قهرمانی سرخپوشان در یك دهه اخیر مسوول ارشد این باشگاه بوده، نزد بخش وسیعی از افكار عمومی به كاراكتری تبدیل شده باشد كه ضدیت با او می‌تواند «افزایش محبوبیت» یك نفر را تضمین كند؟!
اشكال كار كجاست كه مقابله با حاج حبیب، بستر رشد مقبولیت یكی مثل علی دایی می‌شود؟ دست‌كم پرسپولیسی‌ها روی كاغذ نباید بهانه‌ای برای دوست نداشتن كاشانی داشته باشند؛ او كه در سه سال مسوولیتش سه جام برای هواداران این تیم به ارمغان آورده، او كه با رای برخی از شهروندان به شورای پایتخت راه یافته، او كه مقابل دوربین‌های تلویزیونی شخصیتی دلسوز، محترم، موقر و بی‌ادعا ارایه داده و او كه روزشمار خدمتش به مردم فوتبال‌دوست را یك لحظه هم از یاد نمی‌برد و البته او كه در دورانش برخلاف اسلاف خود یك ریال هم به بدهی قرمزها اضافه نكرد.
شاید بهترین لطف مشاوران پرشمار كاشانی نسبت به او، این باشد كه بگردند و ببینند مشكل كار كجاست كه سرپرست باشگاه پرسپولیس باوجود كارنامه‌ای قابل توجه و با وجود بهره بردن از یك ارتش رسانه‌ای گسترده، اسیر موقعیتی می‌شود كه در آن مواجهه دایی با وی، به سود شهریار تمام می‌شود یا تمام تماشاگران حاضر در ورزشگاه آزادی علیه‌اش شعار می‌دهند و پارچه می‌نویسند؟
آیا این پرسش برای خود حاج‌حبیب به وجود نیامده كه چطور بخش بزرگی از پرسپولیسی‌ها، پنج شكست پیاپی دایی یا دو باخت متوالی او در داربی را تحمل می‌كنند، اما با اكیپ موافق حاجی، حتی برای یك 90 دقیقه كامل هم سر سازش و مدارا ندارند؟
گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:fardanews.com
مطالب داغ ورزشی:
علی کفاشیان احضار شد!
برترین دروازه‌بانان یک دهه گذشته فوتبال جهان معرفی شدند
استیلی: نحوه رفتن دایی باعث تشویقش می‌شود
مصدومیت و فراموشی عجیب یک دروازه بان+عکس
مرفاوی تیمش را برای بازی با استقلال آماده می‌کند / عکس
