90: شكست پرویز رازآلود بود اما. پر ابهام و پر سئوال. مگر می‌شود تیمت، پیش چشمت، عنقریب، جنگ بزرگ را ببازد و تو تكان نخوری.عنقریب، صدر را ببازد و تو فقط نگاه كنی. عنقریب، همه چیز را ببازد و تو فقط لب بگزی. امیر، كنارت، چند قدم آن طرف‌تر، پرپر بزند، همپای سربازانش بدود، عرق بریزد، آب بنوشد، فریاد بزند، هوار بكشد، بالا برود، پایین بیاید و تو... روی نیمكت صم و بكم. بنشینی و هی آشوبی بفرستد و هی رحمتی بخورد. هی آشوبی بفرستد و هی رحمتی بخورد. و تو فقط نگاه... راز پرویز چه بود؟ در رختكن بر او و بر استقلال چه گذشت؟ میان آن دو نیمه متفاوت بر او و بر استقلال چه گذشت؟ كسی می‌داند؟
* * *
خطای پرویز از همان آغاز بود. از همان ثانیه صفر. از تركیب اول.از احتیاط او. امیر تیمش را در خانه استقلال، در قلعه آبی، در زمین صدرنشین با دو مهاجم نوك به میدان فرستاد. پرویز اما در خانه، پیش چشم آن همه هوادار به فرهاد قناعت كرد و بس. 48 دقیقه تمام میلاد، این گرگ گرسنه را كنار خود نشاند. 72 دقیقه تمام آرش، این اسب سركش را كنار دست خود نشاند. این دو مهاجم تشنه را پوساند. با احتیاطش. با ترسش. با... پرویز همان جا دست‌ها را بالا برد. در ثانیه صفر. همانجا به امیر تعظیم كرد. به شجاعت امیر پاشا...
* * *
این اما همه خبط و خطاهای پرویز نبود. او 90 دقیقه تمام سایه جاسم كرار را دید و به روح او احترام گذاشت! او 90 دقیقه تمام تیمش را ده نفره دید و دست به برگه تعویض نبرد. جنازه جاسم را دید و او را تحمل كرد. مگر می‌شود ده نفره، لشكر ژنرال را برد؟!
* * *
كلوزآپ پایانی تصویربردار، همه قصه را می‌گفت. تمام و كمال. امیر ایستاده، عرق بر پیشانی و با چشمانی كه می‌‌درخشید سوت پایان را انتظار می‌كشید. آن سوتر اما پرویز نشسته بود. با نگاهی تسلیم و با لبانی كه می‌جنبید. آری، این پایان جدال بود. تمام. مردی كه «چرچیل» فوتبال ایران است بازی را برده بود. او كه ادبیاتش خاص است و خشمش خاص و شوقش خاص. همه را در پنهان، آشكار می‌كند. در رختكن و در جایی كه هیچ كس نیست. ژنرال است و سربازانش. هموست كه با زبانش مرده را زنده می‌كند و از «تمام شده‌ها» هم برنده می‌سازد. همان كه در زبان و نگاه پرویز غایب است. می‌برد، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. می‌بازد، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. به راستی امیر از چه جنسی است و پرویز از كدام جُنَم؟!
* * *
«شبه فینال» جمعه شب، حكایت هوشمندی‌های مردی است كه به استاد «فوتبالفارسی» بدل شده. مردی كه حتی می‌داند كهكشان آبی را با حاجی و پرویز و فرهاد و آتیلا چگونه به سیاره‌ای متروك و شكست‌خورده بدل كند. آری این ژنرال است. با لقب تازه امیر پاشا... راستی لقب تازه پرویز را چه كسی می‌داند؟
