هفته پيش همه بند كرده بودند به فردوسی پور. تو گويی اين او بوده كه آن اتفاقها (هر اتفاقی در هر گوشه اين فوتبال) را رقم زده است. اين در حالی است كه عادل تنها آيينه ليگ است؛ بدون سانسور و بدون رودربايستی.
90: فردوسی‌پور بی‌ملاحظه آن می‌كند كه باید. او با واژه خود سانسوری مخالف است و آن را برنمی‌تابد البته تا دلتان بخواهد سانسور می‌كند اما به شكل رسانه‌ای و با خط و ربط و مسیر مشخص برای تایید حرفهای خودش نه تكذیب آنچه كه رخ داده است.
به راستی در ماجراهای اخیر پرسپولیس یا شاهین بوشهر و حتی جرو بحث استقلالی‌ها او كجای قصه بوده است؟
وقتی بازیكنان كنار ورزشگاه قضای حاجت می‌كنند، فردوسی‌پور مقصر است؟ آیا آنچه كه در سردارجنگل رخ داد تقصیر عادل فردوسی‌پور بوده است؟
پاسخ‌ها منفی است كاملا منفی.
اشكال ما اینجا است كه نمی‌بینیم آنچه را كه باید ببینیم و همیشه به دنبال مقصری بیرون گود می‌گردیم تا او را مقصر جلوه بدهیم وگرنه...
پرسش اینجاست: آیا اگر عادل فردوسی‌پور آن برنامه را با آن همه سانسور روی آنتن نمی‌برد؛ اصل مسئله پاك شده بود؟
آقایان! در عصر ارتباطات زندگی می‌كنیم و هر چقدر هم كه بخواهیم و بخواهند این عصر را تهدید كنیم و سانسور كنیم نه می‌توانیم و نه باید كه بتوانیم. وقتی تنها 15 دقیقه پس از آن شوخی كذایی تمام شبكه‌های اجتماعی فیلم آن صحنه را با موزیك پت و مت به همه ایران و جهان نشان داده‌اند از عادل فردوسی‌پور چه برمی‌آید؟
آیا اینكه ما نبینیم یعنی هیچكس ندیده است؟
عصر زندگی «كبك گونه» گذشته است؛ سرمان را باید از برف بیرون آوریم و ببینیم آنچه را كه دنیا می‌بیند و برای عرصه‌ای بزرگتر از سوراخ برف باید برنامه‌ریزی كنیم.
مقصر این اتفاق خیلی‌ها بوده‌اند؛ از مدیریت‌های قبلی گرفته تا بعضا اعمال زور برای ظاهرسازی و فراموش كردن باطن و حتی پولهای میلیاردی كه از دنیای خصوصی فاصله دارند و هیچ نظارت خصوصی و دقیقی بر آنها نمی‌رود. وقتی مقصر سانسور كنندگان دنیاها هم هستند كه سعی دارند شاخه‌ها را ببرند و به ریشه‌ها كاری ندارند.
اصالتا اتفاقاتی كه طی دهه اخیر نه بر ورزش كه بر اجتماع و كلونی ایرانی‌ها رخ داده دلیلش همین ندید‌ن‌هاست و سعی كردن برای ندیدن دیگران وگرنه رسانه وظیفه‌اش همین است كه فردوسی‌پور و شبكه‌های اجتماعی انجامش دادند. یعنی ذره‌بین گرفتن و نشان دادن كژی‌ها و كاستی‌ها و عیبها را برای برطرف كردن آنها.
تاكید می‌كنیم كه كار فردوسی‌پور بی‌نقص نیست و حتی معتقدیم او برای گرفتن زهر اتفاقات ورزشگاه سردارجنگل آن ماجرا را به ماجرای جر و بحث معمولی دو بازیكن استقلال هم متصل كرد تا به پرسپولیس كمك‌ كند اما این به معنای مقصر بودن وی نیست. مقصر كسان دیگری هستند. همانها كه هیچگاه سعی نكردند عصر ارتباطات را باور كنند. در پی این عدم باور، به بازیكنان نفهمانده‌اند در عصر ارتباطات نمی‌توان كنار زمین ورزش قضای حاجت كرد و شوخی‌های عجیب و غریب كرد و حتی بر سر هم فریاد كشید.
در عصر ارتباطات حتی لب خوانی هم صورت می‌‌گیرد چه عادل فردوسی‌پور بخواهد یا نخواهد. چه صدا و سیما بخواهد یا نخواهد.
اصالتا صدا و سیما به زعم نگارنده در این راه حتی كوتاهی هم كرده است! آنها پیرامون مسائل اجتماعی، ورزشی، اقتصادی و موارد دیگر هم اسیر خود سانسوری هستند و شاید تصور می‌‌كنند كه مردم، در عصر ارتباطات از برخی خبرها و اتفاقات آگاه نمی‌شوند و اتفاقا با همین طرز فكر در حال اشاعه رفتار غلط شده‌اند كه اگر مفهوم عصر ارتباطات را درك كرده بودند شاید به مراتب جامعه‌ای بهتر از امروز و آرامتر و سالم‌تر داشتیم.
فردوسی‌پور اتفاقا كسی است كه مفهوم عصر ارتباطات را در صدا و سیما بهتر از دیگران فهمیده و به همین دلیل هم هست كه مخاطب فراوانی دارد.
او در یك حركت حرفه‌ای حتی این هفته سعی كرد تبعات عدم سانسور هفته قبل را هم از بین ببرد؛ به این ترتیب او توانست اولا بحث را كاملا باز كند و با جامعه رخ به رخ شود. ثانیا به فاصله یك هفته آرامش را به فوتبال ایران برگرداند تا هم آرامش برقرار باشد و هم به اصل ماجرا رسیدگی شده باشد نه اینكه مردم را نامحرم بدانیم «مثل اكثر مواقع» و سعی كنیم كه مسیر را عوض كنیم و بی‌اخلاقی هم در پی این قایم‌باشك بازی‌ها مثل قارچ رشد كند.



گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:navad.net

مطالب داغ ورزشی:
پله: مسی بهترین فوتبالیست جهان است/ دوست دارم با نیمار همبازی شوم
حاشیه دیدار داماش گیلان و پرسپولیس
کرانچار سکان هدایت سپاهان را به دست گرفت
سوال عجیب مجری برنامه ورزش و مردم از سرمربی تیم نفت تهران
فیروز کریمی: فرکی از بچگی از من می ترسید / تمرهندی‌اش را به من نمی‌داد!