اين روزها خيلی از كارشناسان در مورد انتخابات رياست فدراسيون نظر می دهند: به اعتقاد برخی كفاشيان گزينه مناسبی برای رياست فدراسيون نيست و به اعتقاد برخی دقيقا برعكس است و كفاشيان حالا و پس از چهار سال كاملا برای اين كار پخته شده و شرايط مطلوبی پيدا كرده است.

90: اینكه كدامیك از دو گروه موردنظر درست می‌‌گویند یا غلط بماند برای وقتی دیگر! اینكه ما مدیران را با كارنابلدی می‌آوریم و وقتی كار بلد شدند آنها را كنار می‌گذاریم نیز بماند برای زمانی دیگر و مقالی دیگر! (البته در این ارتباط مطالب زیادی نوشته‌ایم) اما حرف ما این است:
مهمترین اتفاق پیش روی فوتبال تا پایان امسال همین انتخابات است؛ انتخاباتی كه بسیار هم مهم به نظر می‌رسد و كاندیداهایی چون كفاشیان، دادكان، فتح‌اله‌زاده، كاشانی، ساكت، عزیزمحمدی، تاج و ... می‌تواند داشته باشد.
البته لیست كاندیداها هنوز معلوم نیست و حتی ممكن است با یك «اجی مجی لاترجی» یك مدیر ناكاربلد دیگر از وادی سیاست یا اقتصاد یا اجتماع از قوطی بیرون آید و همه اینها را كه گفتیم حذف كنند و نهایتا اویی كه كار را بلد نیست رئیس شود! این اتفاق بارها رخ داده و بار اولش نیست و احتمالا بار آخرش هم نخواهد بود اما ما به عنوان ورزشی نویس دوست داریم از میان همین اعضایی كه نام بردیم – یا كسانی شبیه به آنها – رئیس آتی انتخاب شود چرا كه اینها كارنامه مدیریت ورزشی دارند و می‌توانند به كارنامه خودشان اتكا كنند اما آنها كه از قوطی در می‌آیند قطعا 4 سال را به كارآموزی می‌گذرانند و نهایتا پس از كلی آزمون و خطا و اشتباه و به خاك سیاه نشاندن فوتبال این كار را یاد می‌گیرند و كارنامه‌دار می‌شوند و بعد باید منتظر یك «اجی مجی لاترجی» دیگر باشند تا یك سیاسی دیگر از قوطی بیرون آید! در واقع دغدغه اصلی جامعه فوتبال امروز اصلا این نسیت كه از میان اینها كه نام بردیم كدامشان رئیس، كدامشان نایب رئیس و ... می‌شوند. بلكه دغدغه اصلی فوتبالی‌ها برگزاری یك انتخابات سالم و صحیح و دقیق و رقابت زیبا و جوانمردانه توام با رفاقت است؛ همین.
مهم نیست كه خود فوتبالی‌ها، بدون دخالتهای سیاسی آنجا در مجمع بنشینند؛ به دو دو تا چهارتا كنند، لابی نكنند، كارنامه‌ها را كنار هم بگذارند و آنها را مقایسه كنند و به بهترین كارنامه ورزشی – فوتبالی – رای بدهند. در این صورت اصلا مهم نیست كه چه كسی رای می‌‌آورد و رئیس ‌می‌شود چرا كه آن كس قطعا چكیده یك انتخاب دموكرات و ورزشی است و حتی اگر موفق هم نشود آن وقت می‌دانیم كه عیب از جای دیگری است چرا كه خردجمعی ما برترین را انتخاب كرده پس عیب یا از عدم حمایت دولت در صورت ناكامی آتی است یا كمبودهای مالی و یا حتی در باشگا‌ه‌ها و زیرساختها!
اما وقتی یك نفر از قوطی بیرون می‌آید حتی اگر عیب از زیرساختها یا عدم حمایت دولت و باشگاه‌ها هم كه باشد همه اویی را سیبل می‌كنند كه كارنامه‌ای برای دفاع ندارد!
در چنین فضایی است كه معتقدیم انتخابات درست ورزشی مهمترین دغدغه فوتبال ایران است نه كسی كه انتخاب می‌شود.
لابی نباشد؛ فشار سیاسی نباشد، حذف مخالف صورت نگیرد و انتخابات تك نفره برگزار نكنیم» اینها مهمترین‌هاست بقیه‌اش اصلا مهم نیست چرا كه در این صورت اصلی‌ترین فرد به صورت اتوماتیك‌وار انتخاب می‌شود و جای هیچ نگرانی در این صورت وجود ندارد.
همین كفاشیان نمونه بارز یك انتخابات چرك و غیراصولی بود! مخالفان او حذف شدند تا كفاشیان در رقابت با خودش اول بشود! در چنین فضایی بود كه ماهها و سالهای اول ریاست جز ناكامی چیزی نداشت تا روزها و ماههای آخر كه حركات خوبی دیده می‌شود.
اگر آن روزها كه انتخابات گذشته برگزار می‌شد انتخابات واقعی بود؛ شاید یك مدیر ورزشی با كارنامه‌ای قدرتمند آنجا در سئول ریاست می‌كرد و نهایتا شرایط فوتبال ایران از امروزش بهتر بود وگرنه...


گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:navad.net

مطالب داغ ورزشی:
مواجهه فیروزکریمی با بدل خود+عکس
گفتگوی جذاب با کریستیانو رونالدو: مقایسه مورینیو و فرگوسن مثل مقایسه من و مسی ناممکن است
دنیزلی: حرکت نصرتی عمدی نبود اما شیث سابقه چنین رفتارهایی را دارد
کاریکاتوری زیبا از "ژاویر هرناندس"!
بحث بازیکنان تیم ملی برسر بیانیه/ یک نفر گفت شیث بازیکن تیم ملی نیست