با دو عمل بينی شدم رضا گلزار

90: رضا عنایتی گذشته‌اش را فراموش نكرده. او هنوز همان فوتبالست بی‌شیله پیله است. مثل آن روزهایی كه تازه از مشهد به تهران آمده بود. در همه این سال‌ها تفاوتی نكرده. البته اگر تغییر چهره‌اش را فاكتور بگیریم! او در یك كلمه «خاكی» است. دوست‌داشتنی و خوش‌ صحبت و صمیمی. او در 34 سالگی هم برای گل زدن شوق دارد. برای گل زدن و باز هم گل زدن. لابد برای همین است كه گل می‌زند. بیشتر از همه جوان‌هایی كه سقفی كوتاه دارند، سقفی كه رضای آقای گل را مجاب می‌كند تا 40 سالگی بازی كند. به هر حال رضا گلزار سابق، دندان پوسیده اسبق و رضا عنایتی همیشگی میهمان ما بود. حرف‌های او را بخوانید:
90: با بحث روز استقلال شروع كنیم. جباری مقصر بود یا كرار؟
حرف درست این است كه نفس كار زشت و غلط بود. این مسائل ابهت استقلال را كم می‌كند و تصویر این تیم بزرگ را مخدوش. البته باید پذیرفت كه بازیكنان استقلال و پرسپولیس تحت فشار زیادی هستند اما این نباید برای آنها توجیه باشد. در آن بازی هم استقلال بد بازی كرد و به همین دلیل همه استقلالی‌ها عصبی شده بودند.
90: با همه این حرف‌ها كدام مقصر بود؟
هر دو. شاید كرار بیشتر. البته باید دید چه حرف‌هایی بین آنها رد و بدل شده اما به هر حال مجتبی حدود 10 سال در استقلال سابقه دارد و بقیه باید به این سابقه احترام بگذارند به ویژه تازه‌واردها. من مجتبی را خوب می‌شناسم و او را بسیار قبول دارم. مجتبی ذاتا تندخو نیست و تا كسی سر به سرش نگذارد صدایش در نمی‌آید.
90: ولی مصاحبه تندی كرد. قبول نداری؟
چرا، فكر كنم خودش هم فهمیده كه حرف‌هایش قشنگ نبود. اما آن روز خیلی عصبی بود و به زمین و زمان گیر داد. حتی اگر بخشی از حرف‌هایش درست بوده باشد كه هست نباید آن حرف‌ها را می‌زد. از قدیم گفته‌اند حرمت امامزاده را اول متولی‌اش باید نگه دارد.
90: ولی حرمت سرمربی تیم زیر سئوال رفت.
قبول دارم. خود مجتبی هم عذرخواهی كرد. جباری باید قبول كند كه استقلال پای او ایستاد و در زمان مصدومیت هم هوایش را داشت. البته جباری هم به خوبی جبران كرد. باید قبول كرد هم جباری به استقلال نیاز دارد و هم استقلال به مجتبی.
90: حكمی كه صادر شد بیشتر ماستمالی كردن قضیه نبود؟
باور كنید من در جایگاهی نیستم كه در مورد حكم قضاوت كنم. فقط می‌گویم كه با امثال جباری باید با نرمش برخورد كرد.
90: اما همین مماشات همیشگی باعث بروز مشكلات زیادی شده، قبول نداری؟
كلا احترام در فوتبال ایران از بین رفته. در همه جا و در همه جایگاهش. در همین موضوع درگیری جباری و كرار اگر به حضور و دخالت كاپیتان تیم حرمت می‌گذاشتند این اتفاقات به این شكل حاد نمی‌شد.
90: تو جای فرهاد بودی چه كار می‌كردی؟
فرهاد سریع آمد و تا جایی كه می‌شد دخالت كرد اما اتفاق خیلی زود افتاد. بدتر آن‌كه گاهی دخالت یك نفر اوضاع را بدتر می‌كند چون كه حرمت‌ها از بین رفته. به هر حال فقط می‌توانم امیدوار باشم دیگر چنین اتفاقاتی در استقلال نیفتد. بازیكنان استقلال باید بدانند پیراهن چه تیمی را بر تن دارند و چه نگاه‌هایی دنبال آنهاست. البته متاسفانه این جمله كلیشه شده و دیگر معنای خودش را از دست داده.
90: در مورد اتفاق شیث و نصرتی چه؟ فكر می‌كنی احكام درست بود؟
پرونده آن موضوع را ببندید. باید همه ما آن اتفاق را فراموش كنیم نه این‌كه هر از چندگاهی به آن بپردازیم. به نفع همه است. هم فوتبال ایران و همه خود آن بازیكنان. به خصوص نصرتی، من 8، 9 سال با او بوده‌ام. بچه بسیار خوب و آقایی است. به هرحال اتفاق بدی بود كه باید فراموش شود.
90: ولی برخی معتقدند باید آسیب‌شناسی فرهنگی شود.
این یك مورد را فاكتور بگیرید. بعضی اتفاقات را باید به فراموشی سپرد.
90: حالا حكم كم بود یا زیاد؟
فكر كنم این حكم با كارشناسی مسئولان صادر شد. من هم نمی‌توانم بگویم كم بود یا زیاد. فقط می‌گویم نباید آنها را نابود كرد. امیدوارم در مقطعی با عفو روبرو شوند.
90: جدا فكر می‌كنی بخشش آنها درست است؟
فكر می‌كنم با اتفاقاتی كه افتاد به اندازه كافی تنبیه شده باشند. كسی كه مشهور است و مورد توجه میلیون‌ها نفر بازتاب یك حركت اشتباه هم برایش بزرگترین عذاب است. این دو هم خیلی عذاب كشیدند. همین بزرگترین مجازات است.
90: اما در مورد شیث خیلی‌ها می‌گویند تاوان اشتباهات مكررش را می‌دهد.
فقط می‌گویم بعضی جوان‌ها كی می‌خواهند بفهمند الگو هستند. شیث هنوز در خواب است. او نفهمید خواسته یا ناخواسته، درست یا غلط الگو است. ای كاش زودتر و بر سر اتفاق كوچكتری سرش به سنگ می‌خورد اما...
90: بگذریم. هنوز خیلی‌ها از عنایتی می‌پرسند چرا از استقلال رفتی. درست است؟
بله، به هر حال من قربانی دشمنی یك عده با امیر قلعه‌نوعی شدم. می‌خواستند از طریق من با او تسویه حساب كنند. من كه از مدیران آن زمان نه شناختی داشتم و نه صنمی. با صداقت آمدم و با صداقت هم رفتم. فقط می‌گویم به خاطر استقلال آمدم و به خاطر استقلال هم رفتم. نمی‌خواستم با حاشیه‌سازی برای تیم محبوبم مشكل‌ساز شوم.
90: حالا توانستند با قلعه‌نوعی تسویه حساب كنند؟
هرگز. آنها شكست سنگینی خوردند. در مورد من هم باختند. رضا عنایتی كه در سه فصل برای استقلال 52 گل زد و فقط 70 میلیون پول گرفت با یك نوشته در سایت استقلال «دندان پوسیده» نشد. حالا دندان پوسیده به زعم آقایان جلوی شما نشسته اما دندان طلای استقلال كجاست؟ دندان طلا از حضور در فوتبال محروم و خانه‌نشین شد اما دندان پوسیده هنوز بازی می‌كند و گل می‌زند. شكست از این بالاتر.
90: با توجه به این‌كه تو پای امیر ایستادی همه انتظار داشتند امسال تو را در تیم او و با پیراهن تراكتور ببینند.
نه، فوتبال حرفه‌ای كه این حرف‌ها را بر نمی‌دارد. من از تراكتور پیشنهادی نداشتم و به تیم دیگری رفتم.
90: این بی‌معرفتی قلعه‌نوعی نبود از نگاه تو؟
اصلا. چرا بی‌معرفتی؟ فوتبال حرفه‌ای است دیگر. به درد تاكتیك امیرخان نخوردم همین.
90: یعنی اصلا ناراحت نشدی؟
به جان بچه‌ام نه.
90: اما با توجه به اتفاقات اصفهان...
نمی‌خواهم آن اتفاقات را دوباره باز كنم. فقط می‌گویم تا آخر دست امیرخان را می‌بوسم و برای او احترام قائل هستم.
90: اما در سپاهان هم تو قربانی تسویه حساب با قلعه‌نوعی شدی، درست است؟
بله، نمی‌دانم چه حكمتی است كه هر كس می‌خواهد امیرخان را بزند از طریق من وارد می‌شود. فكر كنم نقطه ضعف ایشان را پیدا كرده بودند. امیرخان هم حسابی بهم می‌ریخت. آدم بی‌تفاوتی نبود كه بگوید به من چه مربوط!
90: در آن هفته‌ها شخصا به خودت چیزی نمی‌گفت؟
زیاد در این مورد حرف نمی‌زدیم. تیم در شرایط عالی بود و نمی‌خواست حواشی به تیم ضربه بزند.
90: مگر می‌شود چیزی به تو نگوید؟
می‌گفت آرام باش. یك عده می‌خواهند جو تیم را به هم بریزند. مسلط باش... (مكث می‌كند) تا به حال جایی این را نگفته‌ام. اما می‌گویم. امیرخان فقط در آن مقطع به من گفت رضا ناراحت نشو اما به تو دیگر در اصفهان بازی نمی‌دهم.
90: تو چه گفتی؟
هیچی. گفتم صلاح تیم با شماست. هر تصمیمی شما بگیرید احترام می‌گذارم.
90: ناراحت نشدی؟ نباید پشت تو می‌ایستاد؟
به هر حال گاهی باید از خودت بگذری. مصالح تیم مهم‌تر از یك نفر است. آن اتفاقات تاثیری در رابطه من و امیرخان نگذاشت. عدم حضورم در تبریز و تراكتور هم. ما هنوز باهم در تماس هستیم و من به شاگردی ایشان افتخار می‌كنم.
90: حالا چرا رفتی صبا؟
واقعیت این است كه از حاشیه خسته شده بودم. حضور در استقلال و سپاهان با همه مزایایش این عیب را داشت كه ناخواسته وارد حاشیه شده بودم. می‌خواستم جایی بروم كه هم به تهران نزدیك باشد و هم آرامش داشته باشم. بهترین گزینه را صبا دیدم. باور كنید توافق من با این باشگاه با حضور عبداله ویسی كمتر از 20 دقیقه طول كشید.
90: به نظرت ریسك بزرگی نبود؟
با ویسی حرف زده بودم و ایده‌هایش را گفته بود. هر چند دروغ است اگر نگویم روز اول تمرین وحشت كردم. هرچه نگاه كردم دیدم فقط سهراب و مرتضی كاشی و یكی دو نفر دیگر را می‌شناسم. از هركس پرسیدم از كجا آمده‌ای تیمش یا لیگ یكی بود یا لیگ دویی. خیلی ترسیدم اما بعد فهمیدم همه انتخاب‌هایش با دقت و وسواس و هوش بسیار بودند. باور كنید 11 بازیكن ثابت ما با سایر بازیكنان هیچ تفاوتی ندارند. صبا یك دست‌ترین تیم لیگ است.
90: به هر حال انتخاب گواردیولا بود اما دیگر.
(می‌خندد) گواردیولا لااقل مسی را دارد كه هروقت به مشكل خورد بازی را برایش در بیاورد. ویسی اما مسی هم ندارد. باور كنید خیلی با دل و جرأت است. ای‌كاش الان بازیكنش نبودم تا خیلی حرفها را می‌زدم. الان هرچه بگویم می‌گویند پا چه خواری می‌كند. تمرینات ویسی عجیب به روز و مدرن است. جالب آنكه او هر چقدر بیرون زمین با بچه‌ها دوست و رفیق است در زمین با هیچ‌كس تعارف ندارد.
90: صبا چندم می‌شود؟
اگر تا پایان نیم‌فصل سه تیم بالای جدول باشیم آخر فصل هم اول تا سوم خواهیم بود.
90: عنایتی صبا بهتر از عنایتی سپاهان است قبول داری؟
بله. در سپاهان افت كردم. البته این تقصیر خودم است كه توقعات را بالا برده‌ام. خیلی هم بالا.
بعضی بازیكنان در لیگ هستندكه در 10 دوره هم چهل گل نزده‌اند. اما همه می‌گویند عجب فوتبالیستی عالی است و به به و چه چه! با 4 گل در بورس هستند و لقب می‌‌گیرند. اما وای به روزی كه عنایتی در 4 بازی گل نزند. خودم باعث شده‌ام كه هركس اسم عنایتی را می‌شنود یاد گلزنی می‌افتد با این وجود در سپاهان اصلا از خودم راضی نبودم.
90: چرا؟
روحیه حساسی دارم. جایی كه فكر كنم به من توهین شده همه چیزم به هم می‌ریزد. این را هم تا به حال جایی نگفته‌ام. در النصر امارات كه بودم قراردادم نجومی بود.
90: یعنی چقدر؟
بالای یك میلیون دلار. قرار بود اگر بالای 10 گل زدم مبلغ قراردادم دو برابر شود. زدن این تعداد گل هم برایم سخت نبود، اما به خاطر یك توهین قید همه چیز را زدم و آمدم بیرون.
90: چه توهینی؟
سرپرست تیم در یك بازی كلمه‌ای زشت به كار برد كه از كوره در رفتم و زدم زیر همه چیز.
90: برگردیم به استقلال. هنوز هم به این تیم حساسی؟
به شدت. اگر به كسی برنمی‌خورد من هنوز خودم را جزو این خانواده می‌دانم و احساس نمی‌كنم كه از استقلال جدا شده‌ام. همین بازی صبا و استقلال هم قبل از بازی حس عجیبی داشتم.
90: اما گل زدی
واقعا برایم ناراحت‌كننده بود. مأمور بودم و معذور. واقعیت دردناكی بود كه باید به تعهدم عمل می‌كردم. دیدید گل هم زدم اصلا خوشحال نشدم. قبل از بازی هم به بچه‌ها گفته بودم طرفم نیایند هرچند آنها باز آمدند!
90: می‌گویند نیم‌فصل دوباره برمی‌گردی استقلال.
درست است؟
اگر نگویم یك حرفهایی شده دروغ گفته‌ام.
مذاكراتی داشته‌ام اما همه چیز به نظر ویسی بستگی دارد.
90: یعنی فقط مانده نظر او؟
بله. مشكل دیگری نیست.
90: و نظر او؟
نمی‌دانم. هنوز حرفی نزده‌ام. اما اطمینان داشته باشید اگر یك درصد هم ناراحت باشد تا آخر فصل در صبا می‌مانم. او در حق من رفاقت كرده و تنها در صورت رضایت او به استقلال می‌روم.
90: بازی در این استقلال سخت نیست؟
برای رضا عنایتی نه. من كه بیگانه نیستم. فقط می‌گویم كه نمی‌آیم باری بر دوش استقلال باشم.
90: اما رقابت سنگینی در خط حمله استقلال وجود دارد طوری كه به آرش هم بازی نمی‌رسد.
چه بگویم. اجازه بدهید قطعی شود بعد همه چیز را می‌بینید.
90: اما زمان صمد مرفاوی تعویض می‌شدی و ...
صمد كه اختیاری از خودش نداشت. از بالا می‌گفتند رضا را عوض كن او هم می‌گفت چشم! بگذریم آن روزها دیگر تمام شده و دوست ندارم در موردش حرف بزنم.
90: پس از این استقلال به تو بازی می‌رسد؟
استقلال نیاز به سرزن دارد. من هم نیایم یكی دیگر را می‌گیرد.
90: 6 گل برای صبا زده‌ای. كم نیست؟
5 بازی مصدوم بودم و بازی نكردم. اگر بودم قضیه فرق می‌كرد.
90: چه كسی آقای گل می‌شود؟
رقابت شدید است. هم مدافعان باهوش شده‌اند و هم بازی‌ها نزدیك است.
90: اما سه سال پیش كه از رضا عنایتی می‌پرسیدیم با صراحت می‌گفت من آقای گل هستم.
الان هم می‌گویم خودمم. الان 34 سالم است اما از جوانترها بهتر گل می‌زنم.
90: رضا كی خداحافظی می‌كند؟
مگر دیوانه‌ام حالا حالاها خداحافظی كنم. با این جوانها كه 4 كیلومتر هم نمی‌دوند تا چهل سالگی بازی می‌كنم آن وقت هم باید شرایط و وضعیت جوان‌ها را بسنجم (می‌خندد)
90: اما در سپاهان كه بودی می‌گفتند عنایتی تمام شد
بله خودم هم شنیدم. می‌گفتند رضای آقای گل مْرد. هنوز هم بابت آن سال حساب پس می‌دهم.
اما بنویسید جنازه عنایتی هم آقای گل این لیگ می‌شود (می‌خندد) همین كه از من می‌پرسند چرا كم گل می‌زنی برایم انگیزه می‌شود.
90: بهترین مهاجم حال حاضر ایران؟
رضا عنایتی (می‌خندد)
90: بعد از تو؟
هیچ‌كس. شوخی كردم. چون مهاجم هستم نمی‌توانم در مورد بقیه حرف بزنم. اگر مدافع بودم راحت می‌گفتم. فقط بگویم سقف جوان‌ها در فوتبال ایران كوتاه شده.
90: یعنی فوتبال ایران دیگر علی دایی نخواهد داشت؟
به این زودی‌ها نه. دایی یك اسطوره بود. امیدوارم یك علی دایی دیگر به دنیا بیاید. البته همین حالا علی كریمی را هم باید حفظ كرد. بعد از او هم دیگر جادوگر نداریم.
90: الان كه دیگر انتظار نداری به تیم‌ملی دعوت شوی؟
چرا كه نه! هم من انتظار دارم و هم شما باید انتظار داشته باشید كه عنایتی دعوت شود. من كه تفریحی بازی نمی‌كنم.
90: كی‌روش تو را می‌بیند؟
در هفته‌های اخیر كه نبوده، یا در تیم‌ملی بوده یا در سفر. اما این كادرفنی نشان داده شایسته‌ها را می‌بیند.
90: برخلاف برانكو لابد؟
اصلا قابل قیاس نیستند. مقایسه كردن برانكو با كی‌روش، توهین به كی‌روش است. البته قبول دارم برانكو یك حسن بزرگ داشت و آن هم نتیجه‌گیری مطلق بود. البته حسن برای او و كوتاه مدت برای تیم‌ملی.
90: هنوز هم معتقدی جنازه عنایتی هم در جام‌جهانی گل می‌زد؟
بله. آن موقع در اوج بودم. هیچ ركوردی نبود كه نزده باشم. حداقل حقم بود كه ده دقیقه در هر بازی به میدان بروم. به هر حال آن حرف را از عصبانیت شدید زدم اما معتقد بودم. دوباره هم به آن روزها برگردم آن را تكرار می‌كنم. جالب است برانكو بعد از بازی جام ملت‌ها مقابل مالزی كه من گل زدم مرا كنار كشید و گفت تو عالی هستی و خیلی آماده‌ای اما نمی‌توانم به تو بازی بدهم.» هنوز هم نفهمیده‌ام آن حرف چه معنایی داشت.
90: یعنی اختیار نداشت یا باند بازی بود؟
نمی‌دانم. این حرف او بود. ای كاش در آن روزها كی‌روش سرمربی تیم‌ملی ایران بود.
90: و البته دایی هم در تیم‌ملی نبود
نه اصلا. باور كنید پشت سر دایی ماندن برای من مسكن بود. هر وقت شاكی بودم یادم می‌افتاد كه من پشت سر چه اسطوره‌ای مانده‌ام. باور كنید از ته دل می‌گویم. برایم افتخار بود و آرامم می‌كرد. دایی به قول معروف شیرین‌ترین هوو بود (می‌خندد)
90: از جام‌جهانی كه حرفهایی زیادی داری نه؟
از حاشیه‌ها كه می‌شود یك كتاب نوشت. البته این را هم بگویم با همه حواشی تیم‌ملی می‌توانست نتیجه بگیرد. خدا را گواه می‌گیرم. شاید دو سه بازیكن ناراضی بودند اما باند بازی به آن شكل كه می‌گویند نبود.
90: پس در چشم هم نگاه می‌كردند و پاس نمی‌دادند چه صیغه‌ای بود؟
این جوری هم نبود. این ذهنیت برخی بازیكنان بود. همین. شاید یك بازیكن دیگری را ندیده باشد.
90: یعنی باند نبود؟
چه بگویم. به هر حال من با كریمی و جواد و چند نفر دیگر صمیمی‌تر بودیم. مثل هر جمع و گروهی.
دایی هم با میرزاپور و چند فولادی بهتر و راحت‌تر بود. همین.
90: تو چرا با دایی نبودی؟
آنها بزرگان تیم بودند ما ته میز و ته كلاس بودیم.
90: و با كریمی شیطنت می‌كردی.
داش علی كه ماه است. خیلی دوستش دارم. به معنای واقعی خاص‌ترین فوتبالیست ایران اما خیلی مرد است. شاید برخی بگویند او گوشت تلخ است اما خیلی بامرام است. فقط زمانی كه روی فرم نیست. نباید دور و برش باشی. یادش بخیر چه روزهایی داشتیم.
90: بگذریم. چرا به تو می‌گویند رضا گلزار؟
هركس یك لقبی به ما داده دیگر.
90: شاید به خاطر چند جراحی زیبایی باشد.
كدام چند جراحی؟ من یك بار بینی‌ام را عمل كردم همه شاكی شدند. یك بار هم در امارات دفاع حریف زد توی صورتم یك ربع از بینی‌‌ام خون می‌آمد. مجبور شدم دوباره عمل كنم. به خدا جراحی زیبایی نبود.
90: می‌گویند گونه هم كاشته‌ای؟
خجالت بكشید. خداوكیلی این حرفها به من نمی‌آید. من بچه پائین شهرم. همین حرفها را زدید كه خنده بازار اول از همه به من گیر داد (می‌خندد)
90: ناراحت شدی؟
اصلا. هركس از طریق من ‌شاد شود مرا هم خوشحال می‌كند. خیلی خوب بود.
90: پس به دایی حق نمی‌دهی كه ناراحت شود؟
قضیه او فرق می‌كرد. من هم تقلید دایی را نپسندیدم. اینكه ادای حرف زدن یك نفر را در بیاورند. شوخی نیست توهین است. جور دیگر می‌شد با دایی شوخی كرد كه خود او هم بخندد.
90: محبوب‌ترین بازیكن ایران؟
علی كریمی
90: بهترین مربی ایران؟
چه بگویم؟
قلعه‌نوعی یا ویسی؟
اذیت نكنید این چه سئوالی است؟
بگذریم. آلبوم دومت را كی بیرون می‌دهی؟
هنوز فكر نكرده‌ام.
90: پشیمان شده‌ای؟
نه. بازهم می‌خوانم.
90: از فروش آلبوم اول راضی بودی؟
بد نبود
آهنگ‌ها نباید یك كمی سنگین‌تر می‌بود؟
قبول دارم اما این آلبوم برای 5 سال پیش بود برای زمان خودش بد نبود.
90: بهترین خواننده ایران؟
رضا صادقی و محسن یگانه.
90: راستی ركورددار گلزنی لیگ‌برتر تو هستی یا آرش؟
بازهم این بحث تكراری. من 2 گل بیشتر زده‌ام. اما باور كنید فرقی نمی‌كند من ركورددار باشم یا برهانی. مهم این است كه یك استقلالی این عنوان را داشته باشد.
90: شاید اگر آن اتفاقات در دوره واعظ نمی‌افتاد حالا صاحب ركورد بهتری بودی.
شاید. اما مهم نیست. مهم این است كه برخلاف برخی فوتبالیست‌های پرمدعا خودم را نفروختم.
90: مثل كی؟
نمی‌خواهم موضوع را باز كنم. فقط می‌گویم برخی فوتبالیست‌های پرمدعا آویزان مدیرعامل هستند. این برای فوتبالیست زشت است به خدا. رضا عنایتی فقط نان بازویش را می‌خورد. چه در استقلال چه در سپاهان و چه در تیم‌ملی.
90: و سئوال آخر، در این فصل چند گل می‌زنی؟
بنویسید دو رقمی می‌شوم.
90: با پیراهن استقلال؟
هرچه خدا بخواهد. به هر حال آقای گل ایران منم.
90: راستی مسی یا رونالدو؟
شك نكنید مسی. او نابغه است حتی بهتر ازمارادونا.