مجتبی محرمی: حالم خوب نیست، غذا هم نمی خورم!

* انگار از صبح تو باشگاه استیل آذین بودید. طلب فصل پیش را گرفتید؟ اصلا قراردادتان برای یک فصل سرمربیگری امید استیل آذین چقدر بود؟
- قرارداد ما 20 میلیون تومان بود، برای یك فصل. 20 میلیون هم كه فقط 11 میلیونش را دادند.

* بقیه این 20 میلیون چی شد؟
- حالا خوردند یا نخوردند مهم نیست!

* شكایت نمی كنید؟
- دیگه نمی خواستم كار به آنجا بكشد. می گویند پول نداریم دیگه.

* با امیدهای استیل آذین که خوب نتیجه گرفته بودید.
- ما تیم مان در امیدهای تهران دوم شد و تیم قهرمان را دو بار هم بردیم.

* برای فصل جدید نمی‌خواهند امید استیل آذین را به شما بدهند؟
- امتیاز تیم رو دادن برق شیراز.

* كار با تیم امید و سروكله زدن با فوتبالیست های جوان تجربه خوبی بود؟
- زمین تا آسمان با دوره ما فرق دارند. پرروتر شدند. اما به ما احترام می‌گذارند. خوش بختانه از من حساب می برند.البته باهاشون رفیقم. جلسه اول تمرین گفتم این راهی كه شما رفتنید ما تهشیم. وقتی دیرمی آیند یه حرف هایی می زنند که آدم خنده اش می گیرد.
 
* كلا دوست دارید باز هم در تیم های پایه مربیگری کنید؟
- واقعا سخته. تمرین روی چمن مصنوعی. وضعیت مالی خراب. سر ظهر زیرآفتاب شدید. آدم خسته می شود. كار من یکی دو بار وسط تمرین به بیمارستان كشید.

* چه شد كه تصمیم گرفتید مربی‌گری كنید؟
- خیلی از دوستان به من گفتند برو و تجربه كن. به تیم های پایه هم بها نمی دهند. در تیم های پایه استعداد و خمیرمایه وجود دارد. هر چه به بچه‌ها می‌گویی زود می‌گیرند و استعداد خوبی دارند اما به آنها بها نمی دهند.

* چرا در این سال ها اینقدر در حاشیه هستید؟ در تمام سال هایی که فوتبالیست های هم دوره شما، مربی شدند و به پول های میلیاردی رسیدند، شما خانه نشین بودید.
- شما می‌بینید بازیكنان درجه چندم مدرسه فوتبال زده اند. الان مثلا فرشاد پیوس و حمید درخشان مدرسه فوتبال زده اند اما سر كلاس‌هایشان نمی‌روند. این طوری كه نمی‌شود. اگر كلاس می‌گذاری باید برایش وقت بگذارید.

* یعنی الان شما وقت ندارید؟ فکر نکنم مشکل تان این باشد. آدم تصور می کند که افسرده هستید. اصلا حوصله کار ندارید. دوست ندارید اصلا از خانه بیرون بیایید.
- به هر حال من هم مشكلات خاص خودم را دارم. بچه‌هایم رفته اند و یه مدت زیادی تو انزوا بودم. همه این ها در روحیه اثر می گذارد. نمی‌گذارند از استعدادهایم استفاده كنم.

* چه کسانی نمی گذارند؟
- من چه كاری می‌توانم بکنم. من كه نمی‌توانم بروم بگویم آقای رویانیان میشه من رو مربی پرسپولیس كنید. مثلا یك جلسه پیشكسوتان گذاشتند برای انتخاب سرمربی. ما رو هم دعوت کردند. اما نقش دکور را داشتیم.

* در آن جلسه چه اتفاقاتی افتاد؟
- من كه در آن جلسه اصلا حرف نزدم. یکی آمد از سوابق ژوزه و متسو و یکی دو تا دیگه حرف زد. گفتند سرمربی خارجی یا ایرانی؟ آخر سر نفهمیدیم كه چه اتفاقی افتاد.

* شما نظرتان سرمربی ایرانی بود؟
- نه. ایرانی كه نه. سه تا گزینه پیش روی ما گذاشتند و گفتند یكی را انتخاب كنید.

* چرا فوتبالیست هایی كه در دوران بازی‌ ضعیف تر از شما بودند الان پست و سمت‌های بیشتر از شما دارند؟ چرا دیگر کاری را به محرمی پیشنهاد نمی دهند.
- نمی دانم. به هر حال شاید آنها فاكتورهای دیگری دارند. مثلا پررو هستند.

* شما هم در دوره بازیگری کم پررو نبودید که.
- (باخنده). آره ما هم كه پررو هستیم. اگر كسی پررونباشد كه نمی‌تواند فوتبالیست باشد. اما نمی‌دانم اما به هر حال فوتبال ما هم شده مافیا دیگه. همه زیر آب هم را می‌زنند.

* شما با هیچ كدام از این فوتبالی‌هایی كه سركار هستید خوب نیستید؟
- چرا. خوبم.

* اما مدل رفتارتان زیاد این را نشان نمی‌دهد.
- با همه خوبم. با بعضی‌هایشان همبازی بودم. با بازیكنان الان هم مثلا با علی كریمی خوبم. كسانی كه به سن من بخورند دیگر.

* تا حالا به این فکر کردید که از محبوبیت شما می ترسند.
- این هم هست. مثلا می خواستم برم استادیوم برای بازی پرسپولیس. به من می‌گفتند نرو. حرف و حدیث‌هایی بود. میگن مردم تو رو ببینن فحش میدن. سنگ میندازن. الان سالی دو بار فقط سراغ من میان. سر دربی ها. چند بار از خاطرات دربی حرف بزنم. این همه دربی برگزار شده و كلی بازیكن بازی كردند. چراهمیشه می‌آیید سراغ من؟ 30 سال فوتبال بازی كردم هر دفعه با من حرف می زنن از دعوا با قلعه نویی می پرسن. یا جریان آن دستكش سفید. انگار در این 30 سال همین دوتا خاطره از ما باقی مانده. از این سوالات كلیشه ای كه همیشه پرسیده می‌شود خسته شده‌ام. یك بار نوشته‌اید تمام شد رفت دیگر. این‌ها مال عهد دقیانوس است.

* آن محرومیت سه ساله ای که پس از دربی سال 73 داشتی خیلی به ضررت تمام شد.
- آنموقع ما هنوز به خانه نرسیده بودیم كه خبر محرومیت های 2-3 ساله مان رسید. حتی نیامدند از ما بپرسند دلیلش چه بود. من پارسال رفتم هتل المپیك امیر قلعه‌نویی آنجا بود. آقای ابهران هم كه داور آن بازی بود، هم آنجا بود و نشستیم با هم گفتیم و خندیدیم. ولی هنوز در مورد آن روز از من می‌پرسند و می‌نویسند. استیلی و نوازی هم با هم درگیر شدند ولی الآن چه كسی از آنها می‌نویسد؟

* البته مجتبی محرمی چهره جنجالی تری بود.
- چرا باید اینطور باشد؟ دلیلش چه بود كه 3 سال محروم شدم. باید یك دلیلی برایش بیاورند.

* بعد از آن 3 سال به نوعی در لاك خودت فرو رفتی.
- من از اول هم توی لاك خودم بودم.

* ولی آن موقع در فوتبال بودی ولی در حال حاضر نیستی.
- آن موقع فوتبال بازی می‌كردم ولی الآن كه باید مربیگری كنم به من تیم نمی‌دهند. من دیگر چه كار باید بكنم؟ هر چه دوره مربیگری بوده رفته‌ام . بیشتر از این كاری از دستم بر می‌آید. من در كلاس نشستم و مدرك را گرفته‌ام. می‌خواهم به كلاس بالاتر بروم می‌گویند در كلاس قبلی موهایت بلند بوده و نمی‌توانی در كلاس‌های جدید شركت كنی. گناه من چه بوده است؟ الآن این همه فوتبالیست و بازیگر موهایشان بلند است چه كسی از آنها ایراد می‌گیرد؟ كلاس مخصوص نخبگان فوتبال تشكیل می‌دهند و افرادی در آن هستند كه در دسته سه هم بازی نكرده‌اند. حالا یا پارتی داشته‌اند یا هر چیز دیگر. چرا به امثال من نمی‌گویند در این كلاس‌ها حاضر شویم؟

* انگار خیلی کم از خانه بیرون می آیید.
- بله. یكی از آشنایان به من می‌گوید تو مثل نهنگ می‌مانی. سالی یك بار بیرون می‌آیی و نفس می‌گیری و میروی. یه بار پیش امده بود که سه سال در خانه مانده بودم.

* سه سال؟
- آره سه سال. خودم هم باور نمیشه. اما یکی از رفقا گفت سه ساله بیرون نیومدی. بیا بریم بیرون. حتی برای خرید هم بیرون نیامدم و بعد از سه سال به زور مرا از خانه بیرون آوردند.

* فكر نمی‌كنی این خانه نشینی، افسردگی شما را شدیدتر می کند؟
- بیرون بیایم چه كار كنم؟ وقتی كاری ندارم همان در خانه بنشینم بهتر است. جز دود و آلودگی و ترافیك در شهر چه خبر است؟ در خانه راحت نشسته‌ام. اگر كار داشته باشم می‌آیم. من سر همین بیرون آمدن‌ها دو سال در بیمارستان بستری شدم.

* با این شرایط جسمانی كسی هست كه به شما رسیدگی كند؟ خودتان غذا می پزید؟
- نیازی به كسی ندارم. غذا هم زنگ می‌زنم از بیرون بیاورند. البته خیلی غذایی نیستم. صبح تا شب چیزی نمی خورم. آخر شب ها شاید یه تیکه جوجه ای چیزی بخورم.

* برای همین است که خوش هیکل ماندید.
- آره خیلی لاغرم. این شکم هم که می بینید، شال است بستم دور کلیه هام. (تی شرت را بالا می زند و نشان می دهد)

* آدم نگران وضعی جسمانی تان می شود.
- نگرانی كه چه بگویم؟ من وقتی نیم ساعت می‌خوابم به قدری عمیق می‌شود كه فكر می‌كنم 24 ساعت خوابیده‌ام. دوستان می‌گویند بیا در دفتر ما بنشین. رفتن و آمدنش باید روزی 10 هزار تومان پول آژانس بدهی. خب چه‌كاری است. در خانه نشسته‌ام دیگر.

* رانندگی‌ می‌كنید؟
- نه. ماشینم مدت‌هاست در خانه افتاده و خاک می خورد.

* وضع مالی تان خوب است. از دوره فوتبال پس انداز خوبی مانده؟
- اصلا درآمدی نداشتیم كه كم باشد یا زیاد. من ‌آن موقع در خانه مادرم زندگی می‌كردم و از خودم خانه نداشتم. پولی به ما داده نمی‌شد. چیزی هم اگر بود مبالغ كم بود كه كم‌كم پرداخت می‌شد و نهایتا خرج مان در می‌آمد. مثل امروز نبود كه پول های میلیاردی بگیریم.

* الان مسابقات فوتبال‌ را دنبال می‌كنی؟
- من ساعت بازی‌ها یادم می‌رود و بعضی وقت ها از اخبار ورزشی متوجه می‌شوم بازی بوده و نتیجه‌اش چه شده است. تازه این برای بازی‌های پرسپولیس است. شاید بعضی وقتها فوتبال‌های اروپایی را نگاه كنم. آخر شب بازی می گذارند راحت ترم. ولی واقعا ساعت بازی‌ها یادم نمی‌ماند.

* بین بازیكنان قدیمی با كسی رفت و آمد دارید؟
- رفت و آمد به آن شكل كه نه. آنها را می‌بینم ولی این‌كه بیایند به من سر بزنند نه. توقعی هم از كسی ندارم. متاسفانه دوستان فراموش كرده‌اند عشق و حال شان با ما بود و الآن افراد دیگری دور خود جمع‌ كرده‌اند.

* فكر نمی‌كنی خودت هم مقصری؟ مثلا عادل بارها اصرار كرد تا راضی شوی به برنامه 90 بروی.
- همان 90 که رفتم خیلی‌ها از دست من دلخور شدند كه چرا اسم ما را در برنامه نیاوردی و از ما تشكر نكردی. در آن مدت كوتاه مگر می‌توانستم اسم همه را ببرم؟ اگر از كریمی تعریف كردم چون در مورد كریمی پرسیده بود. مگر می‌شد از كسی دیگر اسم ببرم؟

* ولی قبول كن تا حدودی مقصر این‌كه الآن در فوتبال نیستی خودت هستی.
- من چه‌كار می‌توانم بكنم؟ آنها باید مرا بخواهند كه من بروم. نمی‌توانم خودم بگویم به من تیم‌ بدهید. همین استیل آذین با این‌كه از نظر مالی برایم چیزی نداشت ولی تجربه خوبی بود. الآن هم مرا نمی‌خواهند. شما توقع داری من بروم به مدیر پرسپولیس بگویم به مسئولیت بدهید. اصلا فكر می‌كنم آنها مرا نشناسند. همین آقای كاشانی [...] و دروغ‌گو بود.

* چرا؟ چه قولی داده بود؟
- 3 میلیون قرارداد من بود كه 2 میلیون و 850 هزار تومان به من داد و 150 هزار تومان مالیات از آن كم كرد. بعد رفت گفت این‌ها را به خاطر دخترش دادم. پس آن یك سالی كه به باشگاه می‌آمدم و صبح زود به درفشی فر می‌رفتم برای چه بود؟

* شاید از تو می ترسند. می ترسند تیم را به هم بریزید.
- من باید الآن چی‌كار كنم به نظر شما. الآن در خیابان هم كه مرا می‌بینند همان سوالات تكراری را می‌پرسند و از من یك چهره دعوایی در ذهنشان است. بعد شما می‌گویید چرا از خانه بیرون نمی‌آیی. نه در مورد سالها بازی من در تیم ملی می‌پرسند و نه در مورد بازی‌هایم در پرسپولیس.

* از زلزله می‌ترسی؟
- مگر كسی هست كه نترسد؟ اون باری که شایعه شده بود تهران زلزله می آید، چند شب تو پارک خوابیدیم.

* به فكر این نیفتادی كه به آذربایجان بروی و كمك جمع كنی؟
- من از این كارها خوشم نمی‌آید. این‌ها همه‌اش نمایش است. من بلند شوم بروم آنجا كه چه‌بشود؟ كسی پول دارد و می‌خواهد كمك كند پول بدهد. یعنی چی‌ كه می‌روند تبریز و عكاس هم با خود می‌برند. طرف رفته خون داده. آن یكی رفته مدالش را نشان زلزله زده ها داده. خب به چه دردشان می‌خورد؟ من از این لوس بازی‌ها خوشم نمی‌آید.

* موسیقی گوش می‌دهی؟
- بین ایرانی‌ها فریدون فروغی و فرهاد را دوست دارم. آهنگ‌های خارجی هم كم و بیش گوش می‌دهم. یه دوره ای فیل كالینز را خیلی گوش می‌دادم. من با خواننده‌های قدیمی حال می‌كنم. الآن به نظرم خواننده در آن سطح نداریم.

* فیلم هم نگاه می‌كنی؟
- همیشه فیلم نگاه می‌كنم. یكی از تفریحاتم است. من 300-400 فیلم داشتم كه یك نفر از من گرفت برد و دیگر برایم نیاورد.

* نمی خواهی بروی انگلیس پیش خانواده؟
- چرا. اتفاقا دنبال كارهای رفتنم به انگلیس هستم.

* با این نفرتی هم که از شهر و مردمش داری، شاید دیگر برنگردی.
- بالاخره آدم دلش برای وطنش تنگ می‌شود. چند وقت پیش زمینی رفتیم ایروان. من در ارمنستان راحت تر بودم. در آنجا راحت می توانستم بروم و بیایم. کسی هم کاری به دستکش های سفیدم نداشت. (می خندد) شب راحت می توانستم به پارك بروم قدم بزنم. دیگر مشكلاتی كه در اینجا برایم پیش می‌آید وجود ندارد.

* برای لندن برنامه‌ای داری كه در آنجا انجام بدهی؟
- برنامه خاصی ندارم. باید بروم ببینم چه پیش می‌آید.

* محمد تقوی و نادر محمدخانی آنجا هستند. از آنها خبر داری؟
- پیدایشان كنم كه چه‌كار كنیم؟ ما اینجا هستیم از هم خبر نداریم. مثلا چند وقت پیش هاشمی مقدم را بعد از مدتها اتفاقی در فرودگاه دیدم. آن‌هم مادر زنش از دنیا رفته بود و رفته بود در مراسمش شركت كند. مگر چنین اتفاقاتی بیافتد كه از هم با خبر شویم. الآن من بروم لندن بگردم دنبال نادر محمدخانی كه چه بشود؟

* فكر نمی‌كنی با این تنهایی شدید سریع تر از ایران بروی، بهتر باشد؟
- من الآن كارهای رفتنم را انجام داده‌ام. ویزایم را آماده كرده بودم. ولی قطع روابط باعث شد به درد سر بیافتم. الآن هم كه سفارتی وجود ندارد و پرواز‌های مستقیم را هم برداشته‌اند. وگرنه تا الآن رفته بودم.

* در این مدت کسی پیشنهاد داده از شهرت تان برایش خرج کنید؟
- چه جوری مثلا؟

* مثلا تبلیغ برای نامزدهای مجلس.
- تا دلت بخواهد. مثلا محسن عاشوری برداشت مرا برد اراك یك نفر می‌خواست نماینده مجلس بشود. دو روز ما را چرخاند و دنبالش گشتیم و آخر هم قرار بود چند سكه به ما بدهد كه آن را پیچاند و هیچ چیزی كف دستمان نگذاشت. یا مثلا حمید استیلی زنگ زده می گفت یك نماینده در همدان است. ساعت 4 صبح فرودگاه باش بلیتت آماده است. دو روز باید آنجا در یك شهرك باشیم و بیرون هم نمی‌توانیم بیاییم. من گفتم چه كاری است. اینجا در خانه ام نشسته‌ام دیگر. این همه راه بروم آنجا و بیرون هم نتوانم بیایم.