26 اکتبر 2013 ، چهارم آبان 1392، مسابقات جهانی کاراته به میزبانی کشور اتریش برگزار شد. در این مسابقات تعداد 570 کاراته کار از 16 کشور جهان شرکت داشتند. از کشور عزیز ما ایران اسلامی هم، نو نهالان ، نوجوانان و جوانانی که هر یک عناوین قهرمانی کشور و قهرمانی مسابقات بین المللی و منطقه ای را در کارنامه ورزشی خود دارند، در این مسابقات شرکت کردند و توانستند با افتخار و شایستگی تمام عنوان نایب قهرمانی جهان را به دست بیاورند.
شاید تعجب کنید اگر بگویم که هر یک از این نوجوانان و جوانان، بدون هیچ پشتوانه مالی و همکاری سازمان های متولی امر ورزش، در این مسابقات شرکت کردند و کلیه هزینه ها از بلیط رفت و برگشت اقامت در هتل ، عوارض خروجی کشور و حتی هزینه شرکت در مسابقات را شخصا پرداخت کردند.
به غیر از فدراسیون کاراته جمهوری اسلامی که زحمت ثبت نام این عزیزان و اطلاع رسانی پیرامون مسابقات و کسب ویزای شرکت در مسابقات را برعهده داشت و بلافاصله پس از مسابقات نیز خبر نایب قهرمانی این عزیزان را در سایت خود درج کرد، سایر نهادها و مسئولان و همین طور اصحاب رسانه سکوت اختیار کردند و ترجیح دادند که به جای گفتن حتی یک جمله درباره آینده سازان کشور ( سخنرانی های عریض و طویل مسئولان در این خصوص بر کسی پوشیده نیست)، به دنیای مالی ورزش بپردازند ؛چرا که در دنیای امروز افسوس و صد افسوس که تنها پول حرف اول و آخر را میزند و ورزش پولکی پادشاه ورزش هاست. تقریبا به هریک از مجله هایی که عنوان ورزشی را یدک می کشند نگاهی بیندازیم از حجم تیترهای جنجالی درباره تنها یک ورزش خاص و حاشیه های داغ آن مثل شایعه استعفای مربی، جشن پر ابهت ، نمایش بی رحمانه تیم فلان و دزدی از ماشین فلان بازیکن و جشن تولد بازیکن ورزشی در فلان سالن با حضور بازیگرها و سوپر استارها و....تعجب و حیرت خواهید کرد و معنای ورزش را به درستی درک می کنید .برای همین است که رویای هر پسر و دختر نوجوانی در ایران تبدیل شدن به فلان ورزشکار خاص خارجی یا ایرانی است.
وقتی به فرودگاه برای استقبال رفتم از بی پناهی نونهالان و جوانان کشورمان بغض گلویم را گرفت. تنها خانواده های قهرمانان برای بردن عزیزانشان آمده بودند و در فضای شلوغ فرودگاه در سیل مسافران خارجی و ایرانی، افتخارآفرینان، چه غریبانه کنار هم ایستادند و عکس یادگاری گرفتند. هیچ مسئولی به خود زحمت نداده بود که برای تبریک و حداقل دلگرمی مسابقات آینده به فرودگاه بیاید و هیچ دوربینی این لحظات را برای مجلات و روزنامه هایی که عنوان ورزشی را یدک می کشند ، ثبت نکرد.
چرا باید تلاش و کوشش این آینده سازان نادیده گرفته شود و بدون هیچ بهایی تلقی شود و چرا نونهالان و نوجوانانی که تنها به همت، تلاش و جدیت خود موفق به کسب افتخار برای کشورمان می شوند، مثل همیشه نادیده گرفته می شوند و نه تنها کوچک ترین کمک مالی به ایشان تعلق نمی گیرد بلکه بعد از کسب افتخار هم گوشه نشین می شوند و آن ها می مانند و یک مدال طلایی یا نقره ای یا برنز و هزینه های هنگفت سفر به خارج از کشور و شرکت در مسابقات و عقب ماندن از درس و مدرسه و... چرا در کشور ما اگر فلان بازیکن و ورزشکار به دامان کشور دیگری پناه ببرد، سیل طعنه و تهمت به سوی او روانه می شود و حتی تا مرز متهم کردن به خیانت هم به پیش می روند، اما تا قبل از آن هرگز و هرگز صحبتی از قهرمانان کودک و نوجوان کشورمان در عرصه های ورزشی نمی شود..
هزاران استعداد در کشور ما در زیر سایه سنگین ارزش کاذب ورزشی خا ص هدر می شود و هرز می رود و هزاران استعداد از کشور خارج می شود و در سایر کشورها در پناه حمایت های مالی و همدلی به ثمر می نشیند و نوجوانی که قرار بود امید آینده ما باشد، به زودی افتخارآفرین کشوری غریب خواهد شد .
در پایان شاید شما هم با من هم عقیده باشید که هر افتخاری در عرصه های مختلف علم، دانش، ورزش، فن آوری ، سلامت و... در نهایت سربلندی کشور عزیزمان را در پی خواهد داشت و هر بی توجهی و سهل انگاری نیز مقدمه شکست برای ما خواهد بود .
شاید تعجب کنید اگر بگویم که هر یک از این نوجوانان و جوانان، بدون هیچ پشتوانه مالی و همکاری سازمان های متولی امر ورزش، در این مسابقات شرکت کردند و کلیه هزینه ها از بلیط رفت و برگشت اقامت در هتل ، عوارض خروجی کشور و حتی هزینه شرکت در مسابقات را شخصا پرداخت کردند.
به غیر از فدراسیون کاراته جمهوری اسلامی که زحمت ثبت نام این عزیزان و اطلاع رسانی پیرامون مسابقات و کسب ویزای شرکت در مسابقات را برعهده داشت و بلافاصله پس از مسابقات نیز خبر نایب قهرمانی این عزیزان را در سایت خود درج کرد، سایر نهادها و مسئولان و همین طور اصحاب رسانه سکوت اختیار کردند و ترجیح دادند که به جای گفتن حتی یک جمله درباره آینده سازان کشور ( سخنرانی های عریض و طویل مسئولان در این خصوص بر کسی پوشیده نیست)، به دنیای مالی ورزش بپردازند ؛چرا که در دنیای امروز افسوس و صد افسوس که تنها پول حرف اول و آخر را میزند و ورزش پولکی پادشاه ورزش هاست. تقریبا به هریک از مجله هایی که عنوان ورزشی را یدک می کشند نگاهی بیندازیم از حجم تیترهای جنجالی درباره تنها یک ورزش خاص و حاشیه های داغ آن مثل شایعه استعفای مربی، جشن پر ابهت ، نمایش بی رحمانه تیم فلان و دزدی از ماشین فلان بازیکن و جشن تولد بازیکن ورزشی در فلان سالن با حضور بازیگرها و سوپر استارها و....تعجب و حیرت خواهید کرد و معنای ورزش را به درستی درک می کنید .برای همین است که رویای هر پسر و دختر نوجوانی در ایران تبدیل شدن به فلان ورزشکار خاص خارجی یا ایرانی است.
مادر کوروش همتی، قهرمان کاتای نونهالان جهان ( رده سنی 9 تا 11 سال) در مسابقات جهانی اتریش 2013 گلایه ای درباره غریب بودن ورزش کاراته و قهرمانان نونهال و نوجوان آن، داشته است. در ادامه این گلایه ها را می خوانیم.
وقتی به فرودگاه برای استقبال رفتم از بی پناهی نونهالان و جوانان کشورمان بغض گلویم را گرفت. تنها خانواده های قهرمانان برای بردن عزیزانشان آمده بودند و در فضای شلوغ فرودگاه در سیل مسافران خارجی و ایرانی، افتخارآفرینان، چه غریبانه کنار هم ایستادند و عکس یادگاری گرفتند. هیچ مسئولی به خود زحمت نداده بود که برای تبریک و حداقل دلگرمی مسابقات آینده به فرودگاه بیاید و هیچ دوربینی این لحظات را برای مجلات و روزنامه هایی که عنوان ورزشی را یدک می کشند ، ثبت نکرد.
چرا باید تلاش و کوشش این آینده سازان نادیده گرفته شود و بدون هیچ بهایی تلقی شود و چرا نونهالان و نوجوانانی که تنها به همت، تلاش و جدیت خود موفق به کسب افتخار برای کشورمان می شوند، مثل همیشه نادیده گرفته می شوند و نه تنها کوچک ترین کمک مالی به ایشان تعلق نمی گیرد بلکه بعد از کسب افتخار هم گوشه نشین می شوند و آن ها می مانند و یک مدال طلایی یا نقره ای یا برنز و هزینه های هنگفت سفر به خارج از کشور و شرکت در مسابقات و عقب ماندن از درس و مدرسه و... چرا در کشور ما اگر فلان بازیکن و ورزشکار به دامان کشور دیگری پناه ببرد، سیل طعنه و تهمت به سوی او روانه می شود و حتی تا مرز متهم کردن به خیانت هم به پیش می روند، اما تا قبل از آن هرگز و هرگز صحبتی از قهرمانان کودک و نوجوان کشورمان در عرصه های ورزشی نمی شود..
هزاران استعداد در کشور ما در زیر سایه سنگین ارزش کاذب ورزشی خا ص هدر می شود و هرز می رود و هزاران استعداد از کشور خارج می شود و در سایر کشورها در پناه حمایت های مالی و همدلی به ثمر می نشیند و نوجوانی که قرار بود امید آینده ما باشد، به زودی افتخارآفرین کشوری غریب خواهد شد .
در پایان شاید شما هم با من هم عقیده باشید که هر افتخاری در عرصه های مختلف علم، دانش، ورزش، فن آوری ، سلامت و... در نهایت سربلندی کشور عزیزمان را در پی خواهد داشت و هر بی توجهی و سهل انگاری نیز مقدمه شکست برای ما خواهد بود .
تهیه وتدوین: گروه ورزشی سیمرغ
اختصاصی سیمرغ
مطالب پیشنهادی :
دختران کاراته در نماز جماعت+ عکس
حمایت هواداران بارسا از کاسیاس+ عکس
فرهاد مجیدی در شمال+ عکس
رونمایی از اسکناسهای المپیک زمستانی 2014+ تصاویر
رتبه ایران بدون تغییر باقی ماند
فرهاد مجیدی در شمال+ عکس
رونمایی از اسکناسهای المپیک زمستانی 2014+ تصاویر
رتبه ایران بدون تغییر باقی ماند
