چه نگرانكننده است، چه ناامیدكننده، این بلبشوی دربی گیلان كه هر بار تكرار میشود، بازار داغ فحاشیها و حرمتشكنیها. تماشاگرانی كه حرمت یكدیگر را حفظ نمیكنند و باشگاههایی كه طرحی برای پایان این حرمتشكنیها ندارند و گاه حتی خود بر این طبل بیفرهنگی میكوبند.
در آخرین دربی گیلان حتی اتفاق ناگوارتری رخ داده است. عدهای از تماشاگران داماش پرچم روسیه را با خود به ورزشگاه عضدی رشت بردهاند تا با گشودن این پرچم شعارهای فحشآلود خود را سر دهند.
این حرمتشكنیها البته دو طرفه است. در رشت و در بندرانزلی، هر بار كه دربی برگزار میشود، تماشاگران هر دو تیم در فحاشی و حرمتشكنی برای هم سنگ تمام میگذارند و اعجابآور اینكه باشگاهها و مسئولانی كه برخورد با چنین اتفاقاتی از مسئولیتهایشان است، دست روی دست میگذارند.
دیروز باشگاه ملوان با امضای "جمعی از خانواده شهدا و هواداران ملوان بندرانزلی" درباره اتفاقی كه در ورزشگاه عضدی رخ داده، بیانیهای صادر كرد كه خطاب به رییس فدراسیون فوتبال نوشته شده است:
«ریاست محترم فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای كفاشیان
بیش از 24 سال از جنگ تحمیلی گذشته است اما آثار آن روزهای سخت هیچگاه از یاد هیچ كسی نخواهد رفت.
هر جای این وطن شهیدپرور را كه بنگریم گوشهای از خاطرات مردان و زنان شیردلی را به یاد میآوریم كه شجاعانه، جان كه عزیزترین دارایی است را در طبق اخلاص گذاشتند تا امروز من و شما بمانیم و از زندگی لذت ببریم. همیشه فكر میكردیم آنهایی كه رفتند عزیزترینند برای آنانی كه ماندهاند. فكر میكردیم چنان احترامی بین آنهایی كه ماندهاند و آنهایی كه رفتهاند برقرار است كه اجازه نخواهد داد هیچگاه مقام آنها فراموش شود. اما گویا سخت در اشتباه بودهایم چرا كه دیروز متوجه شدیم چشم بستن به روی ارزشها و لگدمال كردن آنچه كه خونها برایش ریخته شده آنقدر ساده است كه از حد تصور من و شما خارج است.
متاسفیم از اینكه اعلام كنیم شهری برای حفظ آرمان و ارزشهای نظام اسلامیاش 408 پرستوی مهاجر را در آسمان عشق الهی به پرواز درآورده است و دهها جانباز و مفقودالاثر تقدیم این انقلاب نموده و دوشادوش ملت همیشه آماده ایران برای آنچه كه امروز به داشتنش افتخار میكنیم دلاورانه جنگیده است به راحتی توسط عدهای معلومالحال و بیخرد چنان به سخره گرفته میشود كه یادآوری لحظه لحظه آن به قلب هر ایرانی وطن پرستی چنگ میزند.
متاسفم كه در روز بازی داماش - ملوان عدهای از هواداران تیم میزبان (داماش) پرچم كشور روسیه به طول 50 و عرض 3 متر را برای توهین به مردم شریف انزلی چنان با افتخار بین سكوهای خود به حركت در میآوردند كه دل هر بینندهای از این همه وقاحت به درد میآمد.
متاسفیم این پرچم كه حتی در خود روسیه هم به این ابعاد وجود ندارد!!! كاملا در استادیوم گردانده میشود و هیات فوتبال و نیروی انتظامی فقط نظارهگر این اتفاق شوم ماندند و اگر اعتراض مردم انزلی نبود شاید تا همین الان هم این پرچم در حال گردانده شدن میبود! پرچمی كه مطمئنا با هزینه بسیار زیادی كه از عهده هوادار عادی خارج است، ساخته شده و اساسا مساله ورودش به استادیوم نیز مطلب قابل تاملی است در حالی كه بازرسیها در زمان ورود به استادیوم به گونهای است كه كوچكترین شی تحریككنندهای از دست هوادار گرفته میشود! یقینا همكاریهای زیادی برای ورود این پرچم صورت گرفته كه امید است كنكاش لازم در این زمینه به عمل آید.
نكته تاملبرانگیز اینكه براساس مستندات تاریخی شهر بندرانزلی در جریان هجوم و تجاوز كشور روسیه، جزو معدود شهرهایی بودند كه قهرمانانه و ایثارگرانه مقاومت نموده و صدها شهید در راه وطن عزیزشان نثار كردند.
علی ای حال ما مردم انزلی به شدت این اتفاق شوم را محكوم كرده و معتقدیم توهینی كه به مردم شریف انزلی شده است مسالهای نیست كه به سادگی بتوان از كنار آن گذشت. این واقعه شرمآور دل هر ایرانی را به درد آورده و حداقل انتظار همه كسانی كه به این "توهین آشكار" اعتراض دارند رسیدگی و برخورد با چنین عمل شنیعی است تا شاید مرهمی باشد بر دل دردمند همه آنان. ما ضمن ابراز شدیدترین اعتراضات به وضع موجود خواستار برخورد جدی با اینچنین اعمال غیرانسانی و تاسفآور هستیم و امیدواریم با برخورد قاطعانه با این پدیده شوم جلوی تكرار این بیآبروییها گرفته شود.
منا... التوفیق
جمعی از خانواده شهدا و هواداران ملوان بندرانزلی»
حالا چه باید كرد؟ حالا چه باید نوشت؟ آیا حرفی برای گفتن باقی مانده؟ آیا آنها كه حرمتها را زیر پا گذاشتهاند دیگر حرفی برای گفتن دارند؟ تماشاگران داماش و ملوان، هر دو مقصران این جریان هستند اما باید از پلیس كه امنیت ورزشگاهها را برعهده دارد نیز سوالاتی پرسید:
آیا پلیس مسئول این نیست كه از وقوع چنین حوادثی جلوگیری كند؟ پلیس چگونه اجازه داده كه این پرچم وارد ورزشگاه شود و بعد از گشودن این پرچم چرا آن را جمع نكرده است؟ چرا با عاملان این كار برخورد نكرده است؟ پلیس حتی باید اقدامات خود را گستردهتر كند. وقتی در یك باشگاه كسانی هستند كه لیدرها را به انجام چنین حركاتی تحریك میكنند، وقتی مدیرانی هستند كه از این اعمال لیدرهایشان استقبال میكنند و این نوع حرمتشكنیها را خلاقیت هم تلقی میكنند، آیا نباید با آنها نیز برخورد قانونی صورت بگیرد؟ در این آبروریزی عجیب و غریب اما هیچ كس به اندازه آن تماشاگرانی كه چنین رفتارهایی را بروز میدهند و در هر دربی تكرار میكنند، مقصر نیست. این ماجراها را وصل كنیم به كامنتهایی كه در صفحه فیسبوك لیونل مسی در روزهای اخیر خواندهایم. آیا كسی نگران وضعیت فرهنگی نمیشود؟ آیا كسی نگران این آشفته بازار فحاشی و حرمتشكنی نمیشود؟
محكوم باد، محكوم باد این رفتارهای مشمئزكننده.
در آخرین دربی گیلان حتی اتفاق ناگوارتری رخ داده است. عدهای از تماشاگران داماش پرچم روسیه را با خود به ورزشگاه عضدی رشت بردهاند تا با گشودن این پرچم شعارهای فحشآلود خود را سر دهند.
این حرمتشكنیها البته دو طرفه است. در رشت و در بندرانزلی، هر بار كه دربی برگزار میشود، تماشاگران هر دو تیم در فحاشی و حرمتشكنی برای هم سنگ تمام میگذارند و اعجابآور اینكه باشگاهها و مسئولانی كه برخورد با چنین اتفاقاتی از مسئولیتهایشان است، دست روی دست میگذارند.
دیروز باشگاه ملوان با امضای "جمعی از خانواده شهدا و هواداران ملوان بندرانزلی" درباره اتفاقی كه در ورزشگاه عضدی رخ داده، بیانیهای صادر كرد كه خطاب به رییس فدراسیون فوتبال نوشته شده است:
«ریاست محترم فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران
جناب آقای كفاشیان
بیش از 24 سال از جنگ تحمیلی گذشته است اما آثار آن روزهای سخت هیچگاه از یاد هیچ كسی نخواهد رفت.
هر جای این وطن شهیدپرور را كه بنگریم گوشهای از خاطرات مردان و زنان شیردلی را به یاد میآوریم كه شجاعانه، جان كه عزیزترین دارایی است را در طبق اخلاص گذاشتند تا امروز من و شما بمانیم و از زندگی لذت ببریم. همیشه فكر میكردیم آنهایی كه رفتند عزیزترینند برای آنانی كه ماندهاند. فكر میكردیم چنان احترامی بین آنهایی كه ماندهاند و آنهایی كه رفتهاند برقرار است كه اجازه نخواهد داد هیچگاه مقام آنها فراموش شود. اما گویا سخت در اشتباه بودهایم چرا كه دیروز متوجه شدیم چشم بستن به روی ارزشها و لگدمال كردن آنچه كه خونها برایش ریخته شده آنقدر ساده است كه از حد تصور من و شما خارج است.
متاسفیم از اینكه اعلام كنیم شهری برای حفظ آرمان و ارزشهای نظام اسلامیاش 408 پرستوی مهاجر را در آسمان عشق الهی به پرواز درآورده است و دهها جانباز و مفقودالاثر تقدیم این انقلاب نموده و دوشادوش ملت همیشه آماده ایران برای آنچه كه امروز به داشتنش افتخار میكنیم دلاورانه جنگیده است به راحتی توسط عدهای معلومالحال و بیخرد چنان به سخره گرفته میشود كه یادآوری لحظه لحظه آن به قلب هر ایرانی وطن پرستی چنگ میزند.
متاسفم كه در روز بازی داماش - ملوان عدهای از هواداران تیم میزبان (داماش) پرچم كشور روسیه به طول 50 و عرض 3 متر را برای توهین به مردم شریف انزلی چنان با افتخار بین سكوهای خود به حركت در میآوردند كه دل هر بینندهای از این همه وقاحت به درد میآمد.
متاسفیم این پرچم كه حتی در خود روسیه هم به این ابعاد وجود ندارد!!! كاملا در استادیوم گردانده میشود و هیات فوتبال و نیروی انتظامی فقط نظارهگر این اتفاق شوم ماندند و اگر اعتراض مردم انزلی نبود شاید تا همین الان هم این پرچم در حال گردانده شدن میبود! پرچمی كه مطمئنا با هزینه بسیار زیادی كه از عهده هوادار عادی خارج است، ساخته شده و اساسا مساله ورودش به استادیوم نیز مطلب قابل تاملی است در حالی كه بازرسیها در زمان ورود به استادیوم به گونهای است كه كوچكترین شی تحریككنندهای از دست هوادار گرفته میشود! یقینا همكاریهای زیادی برای ورود این پرچم صورت گرفته كه امید است كنكاش لازم در این زمینه به عمل آید.
نكته تاملبرانگیز اینكه براساس مستندات تاریخی شهر بندرانزلی در جریان هجوم و تجاوز كشور روسیه، جزو معدود شهرهایی بودند كه قهرمانانه و ایثارگرانه مقاومت نموده و صدها شهید در راه وطن عزیزشان نثار كردند.
علی ای حال ما مردم انزلی به شدت این اتفاق شوم را محكوم كرده و معتقدیم توهینی كه به مردم شریف انزلی شده است مسالهای نیست كه به سادگی بتوان از كنار آن گذشت. این واقعه شرمآور دل هر ایرانی را به درد آورده و حداقل انتظار همه كسانی كه به این "توهین آشكار" اعتراض دارند رسیدگی و برخورد با چنین عمل شنیعی است تا شاید مرهمی باشد بر دل دردمند همه آنان. ما ضمن ابراز شدیدترین اعتراضات به وضع موجود خواستار برخورد جدی با اینچنین اعمال غیرانسانی و تاسفآور هستیم و امیدواریم با برخورد قاطعانه با این پدیده شوم جلوی تكرار این بیآبروییها گرفته شود.
منا... التوفیق
جمعی از خانواده شهدا و هواداران ملوان بندرانزلی»
حالا چه باید كرد؟ حالا چه باید نوشت؟ آیا حرفی برای گفتن باقی مانده؟ آیا آنها كه حرمتها را زیر پا گذاشتهاند دیگر حرفی برای گفتن دارند؟ تماشاگران داماش و ملوان، هر دو مقصران این جریان هستند اما باید از پلیس كه امنیت ورزشگاهها را برعهده دارد نیز سوالاتی پرسید:
آیا پلیس مسئول این نیست كه از وقوع چنین حوادثی جلوگیری كند؟ پلیس چگونه اجازه داده كه این پرچم وارد ورزشگاه شود و بعد از گشودن این پرچم چرا آن را جمع نكرده است؟ چرا با عاملان این كار برخورد نكرده است؟ پلیس حتی باید اقدامات خود را گستردهتر كند. وقتی در یك باشگاه كسانی هستند كه لیدرها را به انجام چنین حركاتی تحریك میكنند، وقتی مدیرانی هستند كه از این اعمال لیدرهایشان استقبال میكنند و این نوع حرمتشكنیها را خلاقیت هم تلقی میكنند، آیا نباید با آنها نیز برخورد قانونی صورت بگیرد؟ در این آبروریزی عجیب و غریب اما هیچ كس به اندازه آن تماشاگرانی كه چنین رفتارهایی را بروز میدهند و در هر دربی تكرار میكنند، مقصر نیست. این ماجراها را وصل كنیم به كامنتهایی كه در صفحه فیسبوك لیونل مسی در روزهای اخیر خواندهایم. آیا كسی نگران وضعیت فرهنگی نمیشود؟ آیا كسی نگران این آشفته بازار فحاشی و حرمتشكنی نمیشود؟
محكوم باد، محكوم باد این رفتارهای مشمئزكننده.
گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sportمنبع:jamnews.ir
مطالب پیشنهادی :
قرعهکشی لیگ قهرمانان آسیا انجام شد
بازتاب عذرخواهی ایرانیان در یاهو+ عکس
آشنایی با بازیکن برزیلی تراکتورسازی
مروری بر اتفاقات برنامه نود
سفر رویانیان به امارات
آشنایی با بازیکن برزیلی تراکتورسازی
مروری بر اتفاقات برنامه نود
سفر رویانیان به امارات
