یک ماست مالی خوشایند دیگر

 

داستان برای کسی تازگی ندارد، یک دعوا و جنجال پرحاشیه و بی ثمر با یک آشتی کنان فرمالیته ایرانی  خاتمه یافت. علی کریمی به استیل آذین برگشت و طرفین سعی کردند یادشان نیاید که حتی صحبت از شلاق زدن ستاره بی رقیب چند سال اخیر فوتبال ایران هم به میان آمد.
دیر یا زود آنها رسانه ها را مقصر می دانند که "یک دعوای خانوادگی" را علنی کردند، در چند سال اخیر این چندمین اتفاقی است که به این شکل رخ می دهد، عده ای درشت ترین واژه ها را علیه هم به کار می برند، دسته ای وساطتت می کنند و در پایان همه کاسه کوزه ها سر جماعت بی پناه روزنامه نگار می شکند و آن دو دشمن خونی با دسته گل و شیرینی به دیدار هم می روند به "نگار" هم تبدیل می شوند.
اعتراض هفت سامورایی پرسپولیس یادتان می آید؟ دسته گل رهبری فر برای پروین خاطرتان هست؟ دعوای قلعه نوئی و واعظ را مرور کنید، مایلی و دایی هم در یک برهه آتش بس میان دو جنگ رسانه ها را مقصر دانستند و حالا علی کریمی که اخراج اش عجیب و بازگشت اش کاملاً قابل انتظار بود با جریمه ای که اخراج و هتک حرمت ماه رمضان و فحاشی و دروغگویی و شلاق و ... ]اتهامانی که آجرلو وارد کرد[  را علی الظاهر بصورت ریشه ای درست کرد و با سلام و صلوات به استیل آذین برگردانده شد. اتفاقی که اهالی رسانه مشتاق آن بودند