بدون هیچ پیشداوری و حتی دوراندیشی از احساسش درباره بازیگری كه البته خیلی هم برایش جدی نیست صحبت می‌كند و از دغدغه‌اش برای سرمایه‌گذاری در یك كار...
 
 
  
گفت‌وگو با علی صادقی، بازیگر سریال‌های طنز تلویزیون یك ویژگی مهم دارد و آن اینكه او رك و بی‌پرده هرچیزی كه در‌ دلش است را به زبان می‌آورد.
بدون هیچ پیشداوری و حتی دوراندیشی از احساسش درباره بازیگری كه البته خیلی هم برایش جدی نیست صحبت می‌كند و از دغدغه‌اش برای سرمایه‌گذاری  در یك كار  نان و آب‌دار و اینكه فعلاً دوست دارد در مایه‌های طنز بازی كند. وقتی با او صحبت می‌كنی هیچ فرقی بین علی «خانه به دوش» و عباس داماد هاشم اگزوز در «متهم گریخت» با بیژن «سه در چهار» و یا همین نقش اخیرش در سریال «بزنگاه» وجود ندارد؛ او همه جا خودش است حتی در مصاحبه؛ شوخی هم ندارد.
او را در تلویزیون با «پشت كنكوری‌ها»، «زندگی به  شرط خنده»، «كوچه اقاقیا»، «خانه به دوش» و «متهم گریخت» و در سینما با «هوو»، «اگه می‌تونی منو بگیر»، «پیك‌نیك در میدان جنگ»، «تیغ‌زن» و «شوخی‌های خدا» می‌شناسیم. هرچند این فیلم آخر هیچ‌وقت اكران نشده تا تنها نقش جدی صادقی در كسوت یك روحانی را ببینیم و قضاوت كنیم، اما صادقی همچنان خودش را بازیگر طنز می‌داند و معتقد است جز این هم بلد نیست.
•  از نقشی كه در بزنگاه دارید راضی هستید؟
در این سریال گریمم كمی متفاوت است چون نقش شاگرد نانوا را بازی می‌كنم اما به هر حال كار كردن با رضا عطاران برای من امتیاز دارد؛ یعنی هم از سر رفاقت با هم كار می‌كنیم و هم من خیلی چیزها از ایشان یاد می‌گیرم.
•  آیا بازهم مثل گذشته شما و رضا عطاران بازی‌های مقابل هم زیاد دارید؟
بله یك‌جورهایی من بپای رضا عطاران هستم تا خلاف نكند. اصلا همین نقشی كه رضا دارد باعث شده كه من هم پابه‌پایش جلو بیایم.
• بازی در سریال‌های  مناسبتی را قبلا هم تجربه كرده بودید. به نظر می‌آید كه دوست دارید در این نقش ها بازی كنید.
 این بار هم به خاطر رضا عطاران قبول كردم. اصولا دوست نداشتم بعداز سه در چهار خیلی هم روی آنتن باشم. مخاطب می‌گوید وای این باز هم آمد. ‌ خب پشت‌سر هم بودن در تلویزیون هم دست من نبود ولی از این بابت خوشحالم كه حداقل دوباره با عطاران كار كردم.
• بازی در‌ كارهای اخیر را چقدر در پرونده كاریتان متفاوت می بینید؟
من هیچ سعی‌ای نكردم چون كارگردان هم نمی‌خواست متفاوت باشم. گفت این بیژن است بازی كن، من هم قبول كردم.
• از این اتفاق نترسید كه بگویند دارید تكرار می‌شوید؟
 در سریال‌های ما چیزی برای تغییر دادن نیست. وقتی قرار است سریال طنز بازی كنی یعنی همین كارها را باید بكنی تا مردم بخندند. ما سریال كمدی خاصی نداریم كه من هم بخواهم جور دیگری در آن بازی كنم. كسی از من نخواسته متفاوت باشم من هم همه جا خودم هستم.
•  پس مخاطب چه؟ او كه دوست دارد شما را متفاوت ببیند؟
قرارداد من  با كارگردان است. در این كار هم وقتی قرارداد بستم كه 5-4 قسمتش آماده بود. متن را خواندم و دیدم جایی برای تفاوت ندارد. این كارگردان است كه باید از من بخواهد طور دیگری بازی كنم. ضمن اینكه وقتی متن سریال در طول كار نوشته می‌شود دیگر جایی برای اظهار نظر و تغییر نقش من نیست.
• اما سركار عطاران این‌طور نیست.
كار با عطاران فرق می‌كند. او بداهه‌ كار می‌كند و دست ما را باز می‌گذارد. اما كاملاً ما را كنترل می‌كند كه این بداهه به كار لطمه نزند. اصلاً دلیل كار كردن من با عطاران رفاقتی بود كه حین كار به وجود آمد و از مرام و منش او خوشم آمد. خوب است اگر می‌خواهیم طنز كار كنیم حداقل آن را خوب بشناسیم.
•  اصلاً نخواستید  نقش جدی بازی كنید؟
چرا، در فیلم «شوخی‌های خدا» كه مجوز اكران نگرفته در نقش یك روحانی بازی كرده‌ام. خودم دوست داشتم این كار دیده شود تا كارگردان‌ها فقط برای طنز سراغم نیایند. سوای این فكر می‌كنم اصلاً تیپ و قیافه‌ام به كارهای جدی نمی‌خورد. اصلاً میمیك صورت من باعث خنده است و من نمی‌توانم یك كار متفاوت روی پرده ببرم یا در تلویزیون جدی باشم چون همه پیشنهادها هم همین است.
• چرا؟
مردم از اول من را این‌جوری دیده‌اند و این‌طوری راحت‌ترند من هم قبول كرده‌ام. البته اینكه چه كسی طنز را كارگردانی كند هم مهم است. فعلاً كه از كار با عطاران، مجید صالحی و جواد رضویان راضی هستم.
•  به‌نظر می‌آید ‌ بازیگری خیلی برایتان جدی نیست؟
نه اینكه جدی نباشد ولی خیلی خودم را به آب و آتش نمی‌زنم كه حتماً بازیگر بمانم‌ چون علاقه‌ام به شغل آزاد مثل سرمایه‌گذاری دركارهای  كامپیوتری یا كارهایی كه درآمد بهتری دارد بیشتر است. فعلاً هم به خاطر دوستان و مردم كه از بازی‌هایم خوششان آمده این شغل را ادامه داده‌ام.
• به‌نظرتان بهتر نیست كه این انرژی كنترل شود و به سمتی برود كه در بازیگری شما را برجسته كند و توانایی‌های جدیدی از شما به نمایش بگذارد؟
من وقتی سر كار می‌روم همه انرژی‌ام را می‌گذارم و طوری بازی می‌كنم كه بقیه هم به سر ذوق می‌آیند اما گناه من چیست كه نگاه همه به من همان علی و عباس و بیژن است ؟ هركس می‌آید سراغم اول می‌گوید می‌خواهیم با بقیه نقش‌هایت فرق داشته باشی ولی وقتی فیلمنامه را می‌دهند دستم می‌بینم چیزی كه برای من نوشته شده براساس همان رفتارهای خودم و نقش‌های قبلی‌ام است.
• نظرت راجع به كلیشه شدن در یك نقش چیست؟
چرا فكر می‌كنید كلیشه بد است؟ اگر نقش خوبی بارها تكرار شود و مردم هم خوششان بیاید حداقل‌اش این است كه مردم را راضی نگه داشته‌ایم و پولمان را هم گرفته‌ایم. ضمن اینكه همین مردم اصلاً دوست ندارند من نقش منفی بازی كنم. یعنی اصلاً به من نمی‌آید. یكی در طنز مهارت دارد و بازی می‌كند، یكی در اكشن، حالا اینكه من در یك ژانر بازی می‌كنم دلیلی برای كلیشه و تكراری بودنش نیست. مشكل از كارگردانان و فیلمنامه‌هایی است كه مرا یك شكل می‌خواهند.
• از صحبت‌هایتان به‌نظر می‌رسد كه چندان تمایلی به ماندگاری در بازیگری ندارید و همه چیز برایتان علی‌السویه است؟
من به شرایط موجود تن داده‌ام. هرچه پیش آمده خوش آمده. به هر حال جریان زندگی مرا اینجا نگه داشته در حالی كه علاقه من به چیز دیگری است. اگر می‌بینید بازی‌ام گرفته به خاطر این است كه خودم هستم. نقش بازی نمی‌كنم و كارگردانان هم همین را می‌خواهند وگرنه اصلاً حوصله آموزش بازیگری و از این حرف‌ها را نداشته و ندارم.
• اگر حتی بخواهیم در مورد طنز ماندگار باشید چه؟ دلتان نمی‌خواهد با كسی مثل محمدرضا هنرمند یا مهران مدیری یا كارگردانان حرفه‌ای كه طنز كار كرده‌اند، كار كنید؟
یا مهران مدیری كه نمی‌توانم. چون او اصلاً شیوه كارش به من نمی‌آید. اتفاقاً برای «شب‌های برره» از من خواست بیایم ولی  وقتی دیدم باید گریم سنگین داشته باشم و لهجه بگذارم و صورتم را عوض كنم قبول نكردم. من اصلاً نمی‌توانم گریم را تحمل كنم و همین‌طوری می‌روم جلوی دوربین، بلد هم نیستم چهره‌ام را عوض كنم برای همین با این مدل كارگردانان نمی‌توانم كار كنم. بقیه كارگردانان حرفه‌ای هم فكر نمی‌كنم سراغ من بیایند. طنز من بیشتر به درد تلویزیون می‌خورد تا سینما.
• فكر می‌كنید «بزنگاه» در بین سریال‌های ماه رمضانی مثل بقیه كارهای عطاران بگیرد؟
شك ندارم. رضا عطاران هر كاری كه كرده گرفته. اصلا من و او رفاقتی با هم داریم وصف‌نشدنی، چون هم روحیه هم را می‌شناسیم و هم حرف هم را می‌فهمیم. او جزو معدود كسانی است كه دستم را همیشه باز می‌گذارد و ژانگولر بازی‌های مرا قبول دارد ؛ مردم هم از این سریال استقبال خواهند كرد.
• پس نظر مردم برایت مهم است؟
خیلی نه، ولی اینكه بتوانم خوشحال‌شان كنم  بله. می‌دانید مردم ما  زیاد   نمی‌خندند و این خیلی غم‌انگیز است. توی خیابان  اخم می‌كنند و انگار كه از همدیگر طلب دارند. فكر می‌كنم شاید اگر یاد بازی بعضی از بازیگران بیفتند حداقل یك خنده‌ای می‌كنند.
•   به جایگاه این سریال در مقایسه با كارهای دیگر امیدوارید؟
هر سریالی جای خودش را دارد. كار عطاران هم مال خودش و شناسنامه‌دار است. تا اینجا كه همیشه كارهای عطاران برده است تا ببینیم امسال چه می‌شود.
      

 
مطلب مرتبط: «بزنگاه» ضعیف‌ترین كار عطاران است
 
 
 
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: همشهرى آنلاين