«تراسی با چشم‌‌انداز دریاچه» یك درام دلهره‌آور است كه با پس‌زمینه‌ای اجتماعی، تماشاگران زیادی را در سراسر جهان راهی سالن‌های سینماها كرده است. نیل لابوت كارگردان این فیلم سراسر تعلیق است كه آن را براساس فیلمنامه‌ای از هاوارد كوردر و دیوید لافری ساخته است.
فیلم با شعار تبلیغاتی «آیا زندگی در همسایگی یك پلیس امن‌تر است؟» روی پرده سینماها رفت. این شعار به صورت كلی خط اصلی قصه فیلم را لو می‌دهد و تماشاگران را به چالشی جذاب فرا می‌‌خواند و از آنها می‌خواهد در پاسخ دادن به این سوال، فیلم و كارگردان را همراهی كنند.
ساموئل ال جكسن در نقش ابل ترنر بازیگر اصلی فیلم است و این پرسش مطرح می‌شود كه وقتی بازیگر اصلی فیلم كاراكتری منفی و خبیث باشد، چه بر سر قصه فیلم می‌آید؟ بازیگرانی مثل پاتریك ویلسن، كری واشنگتن، ران گلاس، جاستین چمبرز، جی هرناندز و رجین نهی، این بازیگر مطرح سیاهپوست را در طول قصه فیلم همراهی می‌كنند.
كریس سفیدپوست و لیزا سیاهپوست است. منزل آنها كوچك و زیباست و حیاط قشنگی دارد. حتی در حیاط پشتی خانه یك استخر كوچك هم وجود دارد. آنها خیلی زود با همسایه بغلی خود ابل ترنر (جكسن) آشنا می‌شوند. ابل ترنر یك پلیس تنها و سیاهپوست است كه مدتی پیش از همسرش جدا شده است.
دو فرزندش عقیده دارند او آدم بسیار خشك و سختگیری است. خود ترنر آدمی گوشه‌گیر و منزوی است كه علاقه چندانی به هم‌صحبتی با همسایگانش ندارد.
بزودی كریس و لیزا متوجه این نكته می‌شوند كه ابل نه فقط از آنها خوشش نمی‌آید، بلكه از آنها تنفر هم دارد. یكی از دلایل تنفر ابل این است كه آنها از یك رنگ و پوست نیستند و متعجب است كه چطور یك سیاهپوست با یك سفیدپوست ازدواج كرده است. ابل اصلا موافق چنین چیزی نیست. كم‌كم كریس و لیزا متوجه می‌شوند ابل و فرزندانش جاسوسی آنها را می‌كنند و بشدت مراقبشان هستند.
ابل بزودی دشمنی‌اش را با این زوج جوان آشكار می‌كند و مستقیما از آنها می‌خواهد محل زندگی‌شان را ترك كرده و به نقطه دیگری بروند. هدف اصلی ابل تصاحب منزل مسكونی آنهاست.
درگیری روحی و روانی تازه‌ای بین این دو خانواده شروع می‌شود. كریس و لیزا نمی‌توانند برای حل مشكل خود از نیروی پلیس كمك بخواهند، زیرا خود ابل پلیس كهنه‌كار عملیات ویژه است كه 25سال سابقه خدمت دارد. این زوج جوان مشكل خود با ابل را باید به تنهایی حل كنند و این كار بسیار سختی است.
این نقطه اوج بدون هیجان و شعاری است و هیچ انرژی خاصی را در خودش ندارد. توقع بیننده برای رسیدن به یك مرحله جالب توجه و جذاب، توقعی غیرواقع‌بینانه است و انگار كه كارگردان شتاب عجیبی برای رسیدن به نتیجه موردنظر خود دارد. این نتیجه، الزاما همان چیزی نیست كه به صورت طبیعی باید از كلیت فیلم انتظار داشت. اگر سینمای غیرمتعارف را كنار بگذاریم، حتی با معیارهای هالیوودی هم نمی‌توان گفت لابوت قصه‌اش را بدون سكته و عیب و نقص تعریف كرده است.
كل قصه فیلم حكم یك موش و گربه‌بازی میان ابل و خانواده هاتسن است. همین بازی است كه پیچیدگی‌های قصه را خلق كرده و دامن می‌زند. فیلم در نمایش این موش و گربه‌بازی موفق است و تاثیر خودش را بر بیننده می‌گذارد. در طول این بازی نه‌چندان ساده كه كم‌كم خطرناك هم می‌شود است كه با جنبه‌های مختلف روحی و روانی كاراكترهای اصلی قصه آشنا می‌شویم.
این آشنایی تدریجی است و با هر اقدامی كه طرفین انجام می‌دهند، بهتر و كامل‌تر می‌شود. شخصیت‌پردازی كاراكتر ابل یكی از نكات مهم فیلم است كه لابوت توجه ویژه‌ای به آن داشته است. او یك كاراكتر منفی از قماش آدم‌‌بدهایی كه در فیلم‌های سینمایی می‌بینیم، نیست.
او تلاش دارد پدر مهربانی برای بچه‌هایش باشد و در گرماگرم رابطه وی با بچه‌هایش، متوجه چیزهایی در باب مرگ همسرش می‌شویم. در كنار آن، فیلم مشكلات مربوط به ازدواج دو آدم از قومیت‌ها و رنگ و پوست متفاوت را هم به نمایش می‌گذارد.
این مساله، بویژه زمانی كه اقوام و همسایه‌ها دیدگاه‌های متفاوتی درباره آن دارند، شكل ویژه‌ای به خودش می‌گیرد. تماشاچی خیلی زود متوجه می‌شود این فقط ابل نیست كه مخالف ازدواج یك دختر سیاهپوست با یك پسر سفیدپوست است.
در نگاه اول، این طور به نظر می‌رسد كه ساموئل ال‌جكسن در حال تكرار بازی همیشگی خودش است و كاراكترش شبیه فیلم‌های قبلی شده است، اما با پیشروی قصه معلوم می‌شود او این بار نقش تازه‌ای را به عهده گرفته كه جذابیت‌های خاص خودش را دارد و در كارنامه هنری‌اش یك نوآوری محسوب می‌شود، مثل همیشه او نقش خود را خیلی خوب ایفا می‌كند.
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: جام جم آنلاين
