وضعیت جسمانی احمد عزیزی مساعد نیست. انصار امیری - پرستار احمد عزیزی با بیان این نکته که به خاطر بستری طولانیمدت در بیمارستان، قلب این شاعر کمکار شده و دچار عفونت، تب، کاهش فشار خون و کاهش هوشیاری شده است، گفت: متأسفانه احمد عزیزی دچار عفونتهای ریوی، خونی و ادراری شده و سطح هوشیاریاش از ۱۱ به حدود ۸ کاهش یافته است. همچنین دچار افت فشار و کمکاری کلیه نیز شده است.
او تجویز داروهای آنتیبیوتیک و افزایشدهندهی فشار خون را از اقدامهای انجامشده برای بهبود وضعیت عزیزی عنوان کرد و افزود: با توجه به عفونتهای بیمارستانی و تب بالا، بیمار برای تنفس و تغذیه نیازمند دستگاههای پزشکی است؛ یعنی به وسیلهی لوله تغذیه میشود.
پرستار احمد عزیزی وضعیت وی را چندان مساعد ندانست و تصریح کرد: با این وضعیت، امکان انتقال وی به تهران نیست. سطح هوشیاریاش نیز در حدی است که فقط قادر است چشمانش را باز کند و به خاطر نداشتن واکنش و عکسالعمل نیز معلوم نیست که خانوادهاش را میشناسد یا نه.
به آغاز سال ۱۳۸۷، ۱۵ روز باقی مانده بود که احمد عزیزی در بیمارستان بستری شد و در پی آن به کما فرو رفت. روز یازدهم تیرماه پس از چهار ماه بستری بودن در بخش مراقبتهای ویژه، به بخش عمومی منتقل شد و الآن بیش از ۲۰۰ روز از بستری شدنش در بیمارستان میگذرد.
در این مدت، عفونتهای بیمارستانی، تشنج و مشکل تراشهی تنفسی از عمده مشکلات عزیزی بود، که گاهی اوقات، پزشکان وضعیتش را وخیم اعلام میکردند و با اعمال مراقبتها و درمانهای دارویی، مشکل برطرف میشد و وضعیت هوشیاری و تنفسی او نیز بهبود می یافت؛ به طوری که قادر به خوردن غذا و تنفس معمولی بدون نیاز به دستگاه میشد و خانوادهی خود را نیز می شناخت. عمدهترین مشکل وی، تراشهی تنفسیاش بود که با انتقال به تهران و انجام عمل لیزرتراپی، این مشکل نیز برطرف میشد، اما در زمان انتقال به تهران، مشخص شد وضعیتش برای لیزرتراپی مساعد نیست و حالا هم انتقالش به تهران ممكن نیست.
احمد عزیزی متولد چهارم دیماه سال ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه است که از آثارش به «کفشهای مکاشفه»، «شرجی آواز»، «باغ تناسخ»، «ترجمهی زخم»، «باران پروانه»، « رودخانهی رؤیا»، «ملکوت تکلم» و «سیل گل سرخ» میتوان اشاره کرد.
او تجویز داروهای آنتیبیوتیک و افزایشدهندهی فشار خون را از اقدامهای انجامشده برای بهبود وضعیت عزیزی عنوان کرد و افزود: با توجه به عفونتهای بیمارستانی و تب بالا، بیمار برای تنفس و تغذیه نیازمند دستگاههای پزشکی است؛ یعنی به وسیلهی لوله تغذیه میشود.
پرستار احمد عزیزی وضعیت وی را چندان مساعد ندانست و تصریح کرد: با این وضعیت، امکان انتقال وی به تهران نیست. سطح هوشیاریاش نیز در حدی است که فقط قادر است چشمانش را باز کند و به خاطر نداشتن واکنش و عکسالعمل نیز معلوم نیست که خانوادهاش را میشناسد یا نه.
به آغاز سال ۱۳۸۷، ۱۵ روز باقی مانده بود که احمد عزیزی در بیمارستان بستری شد و در پی آن به کما فرو رفت. روز یازدهم تیرماه پس از چهار ماه بستری بودن در بخش مراقبتهای ویژه، به بخش عمومی منتقل شد و الآن بیش از ۲۰۰ روز از بستری شدنش در بیمارستان میگذرد.
در این مدت، عفونتهای بیمارستانی، تشنج و مشکل تراشهی تنفسی از عمده مشکلات عزیزی بود، که گاهی اوقات، پزشکان وضعیتش را وخیم اعلام میکردند و با اعمال مراقبتها و درمانهای دارویی، مشکل برطرف میشد و وضعیت هوشیاری و تنفسی او نیز بهبود می یافت؛ به طوری که قادر به خوردن غذا و تنفس معمولی بدون نیاز به دستگاه میشد و خانوادهی خود را نیز می شناخت. عمدهترین مشکل وی، تراشهی تنفسیاش بود که با انتقال به تهران و انجام عمل لیزرتراپی، این مشکل نیز برطرف میشد، اما در زمان انتقال به تهران، مشخص شد وضعیتش برای لیزرتراپی مساعد نیست و حالا هم انتقالش به تهران ممكن نیست.
احمد عزیزی متولد چهارم دیماه سال ۱۳۳۷ در سرپل ذهاب کرمانشاه است که از آثارش به «کفشهای مکاشفه»، «شرجی آواز»، «باغ تناسخ»، «ترجمهی زخم»، «باران پروانه»، « رودخانهی رؤیا»، «ملکوت تکلم» و «سیل گل سرخ» میتوان اشاره کرد.
گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: www.aftab.ir
