بعد از دیدن فیلم سوپر استارکاملا مطمئن بودم که فیلم خوبی ندیده ام.
فضا و داستانی که برای این فیلم انتخاب شده بود قابلیتهای فراوانی برای جولان دادن داشت؛ که البته بارها توسط فیلمسازان استفاده شده است.
وارد شدن یک شخصیت فرشته‌خو به داستان که به همه چیز سامان میدهد و بدون گذاشتن نشانی از داستان خارج میشود...ولی به هر حال شخصیت پردازی ضعیف تمام قابلیتهای داستان را از بین می برد.
کل شخصیت پردازی نقش اول زن داستان که البته باید بسیار هم تاثیر گذار باشد (بر سوپر استار که حتما هم آدم معمولی نیست) به اینجا ختم می شود که خوب ویولون میزند سلیقه سطح بالایی در موسیقی دارد و سفره آرایی هم بلد است.
هر ببینده آماتوری با یک بار دیدن فیلم متوجه میشود که به هیچ وجه قابل باور نیست که یک دختر کم سن که یا در خیابان یا در پرورشگاه رشد کرده خوب ویولون بزند و بسیار موسیقی را بفهمد روانشناسی بداند و اینهمه تاثیر گذار باشد همه اینها را هم که باور کند هرگز باور نخواهد کرد دختری که حسرت یک رختخواب گرم را دارد سفره آرایی بداند.
رها فرشته دروغگوی فیلم که علاقه شدیدی به ویار و آبستنی دارد بیشتر شبیه کلاهبرداریست که آمده تا در خانه سوپر استار جا باز کند تا اینکه نجات دهنده روح او باشد.
نکته دیگری که در فیلم به چشم می خورد و بسیار از فیلم بیرون زده بود تاکید تفاوت دختر شهرستانی و دختر پایتخت بود، فیلم ساز دو بار در فیلم روی این مساله تاکید کرد هم از زبان نقش اول مرد و هم نقش اول زن.
دامن زدن به چنین افکار که در جامعه رواج دارد آن هم در سطح گسترده سینما از طرف یک فیلم ساز بسیار زننده است و حتما بازخورد عمیقی روی بییننده خواهد داشت.
