بیژن ترقی به علت سكته‌ی قلبی در بستر بیماری است.
این ترانه‌سرای پیشكسوت 79ساله، پس از دو هفته بستری بودن در بخش سی‌سی‌یو بیمارستان پارس، سه‌شنبه‌ی گذشته (چهارم تیرماه) از بیمارستان مرخص شده و به خانه بازگشته است.
به گفته‌ی همسر ترقی، او به علت دو سكته‌ی قلبی در بیمارستان پارس بستری شده و با نظر مساعد پزشكان و منوط به رعایت حال بیمار، اجازه‌ی ترخیصش داده شده است.
وی یادآور شد: ترقی وضعیت نقاهت پس از سكته را طی می‌كند؛ از این‌رو نیازمند مراقبت شدید و مستمر است. در حال حاضر، مشكل هوش و حواس ندارد؛ اما مشكل تنفسی اذیتش می‌كند و به همین دلیل، نمی‌تواند واضح حرف بزند و كلمات را به سختی ادا می‌كند. درواقع نفس ندارد حرف بزند و حتا پسرم كه از آمریكا تماس گرفت تا صدای پدرش را بشنود، خیلی ضعیف سلامی كرد؛ همین.
همسر ترقی با تشكر از تیم پزشكی این هنرمند و تلاش‌های آن‌ها، یادآور شد: پزشكان به شرطی اجازه‌ی مرخص شدن بیمار را دادند كه خانه نیز همان شرایط بخش سی‌سی‌یو را داشته باشد و عیادت‌كننده و تنش نداشته باشد، تا دوره‌ی نقاهت را به سلامت سپری كند.
شاعر «آتش كاروان» آذر سال گذشته در حالی كه از بیماری آرتروز رنج می‌برد، به خبرنگار ایسنا گفته بود: وضعیت جسمی خوبی ندارم. آرتروز باعث شده عضلات پایم خشك شوند و تقریبا نمی‌توانم پاهایم را تكان دهم. وضعیت تنفسی‌ام هم خوب نیست و به‌سختی نفس می‌كشم.
او در این گفت‌وگو افزوده بود: در این پنج سال كه از بیماری‌ام می‌گذرد، پزشكان بسیاری مرا معاینه كرده‌اند؛ اما درمان هیچ‌كدام مؤثر نبوده است. من با این تن ناتوانم برای شعر و موسیقی بسیار زحمت كشیده‌ام. با این‌كه مردم هنوز ترانه‌های مرا زمزمه می‌كنند، از یادها رفته‌ام. از وقتی مریض شدم، كسی احوالی از من نمی‌پرسد. از همه‌ی تلاش‌هایی كه در این سال‌ها كرده‌ام، چیزی برایم باقی نمانده است. كتابخانه را تعطیل كردم و خانه‌ام را برای تأمین هزینه‌های درمان فروختم. بیمه هم كاری برای من نكرد، فقط یك بار آمدند و دیگر پشت سرشان را هم نگاه نكردند. هزینه‌های درمانم را خودم پرداخت كردم و الحمدالله راضی‌ام.
بیژن ترقی متولد سال 1308 در تهران است و از 20سالگی ترانه‌سرایی را آغاز كرده است.
مجموعه‌ی «از پشت دیوارهای خاطره» شامل خاطرتی از نیما یوشیج، شهریار، رهی معیری و... و «آتش كاروان» دربرگیرنده‌ی مجموعه‌ی سروده‌ها، از آثار منتشرشده‌ی او هستند.
این ترانه‌سرای پیشكسوت 79ساله، پس از دو هفته بستری بودن در بخش سی‌سی‌یو بیمارستان پارس، سه‌شنبه‌ی گذشته (چهارم تیرماه) از بیمارستان مرخص شده و به خانه بازگشته است.
به گفته‌ی همسر ترقی، او به علت دو سكته‌ی قلبی در بیمارستان پارس بستری شده و با نظر مساعد پزشكان و منوط به رعایت حال بیمار، اجازه‌ی ترخیصش داده شده است.
وی یادآور شد: ترقی وضعیت نقاهت پس از سكته را طی می‌كند؛ از این‌رو نیازمند مراقبت شدید و مستمر است. در حال حاضر، مشكل هوش و حواس ندارد؛ اما مشكل تنفسی اذیتش می‌كند و به همین دلیل، نمی‌تواند واضح حرف بزند و كلمات را به سختی ادا می‌كند. درواقع نفس ندارد حرف بزند و حتا پسرم كه از آمریكا تماس گرفت تا صدای پدرش را بشنود، خیلی ضعیف سلامی كرد؛ همین.
همسر ترقی با تشكر از تیم پزشكی این هنرمند و تلاش‌های آن‌ها، یادآور شد: پزشكان به شرطی اجازه‌ی مرخص شدن بیمار را دادند كه خانه نیز همان شرایط بخش سی‌سی‌یو را داشته باشد و عیادت‌كننده و تنش نداشته باشد، تا دوره‌ی نقاهت را به سلامت سپری كند.
شاعر «آتش كاروان» آذر سال گذشته در حالی كه از بیماری آرتروز رنج می‌برد، به خبرنگار ایسنا گفته بود: وضعیت جسمی خوبی ندارم. آرتروز باعث شده عضلات پایم خشك شوند و تقریبا نمی‌توانم پاهایم را تكان دهم. وضعیت تنفسی‌ام هم خوب نیست و به‌سختی نفس می‌كشم.
او در این گفت‌وگو افزوده بود: در این پنج سال كه از بیماری‌ام می‌گذرد، پزشكان بسیاری مرا معاینه كرده‌اند؛ اما درمان هیچ‌كدام مؤثر نبوده است. من با این تن ناتوانم برای شعر و موسیقی بسیار زحمت كشیده‌ام. با این‌كه مردم هنوز ترانه‌های مرا زمزمه می‌كنند، از یادها رفته‌ام. از وقتی مریض شدم، كسی احوالی از من نمی‌پرسد. از همه‌ی تلاش‌هایی كه در این سال‌ها كرده‌ام، چیزی برایم باقی نمانده است. كتابخانه را تعطیل كردم و خانه‌ام را برای تأمین هزینه‌های درمان فروختم. بیمه هم كاری برای من نكرد، فقط یك بار آمدند و دیگر پشت سرشان را هم نگاه نكردند. هزینه‌های درمانم را خودم پرداخت كردم و الحمدالله راضی‌ام.
بیژن ترقی متولد سال 1308 در تهران است و از 20سالگی ترانه‌سرایی را آغاز كرده است.
مجموعه‌ی «از پشت دیوارهای خاطره» شامل خاطرتی از نیما یوشیج، شهریار، رهی معیری و... و «آتش كاروان» دربرگیرنده‌ی مجموعه‌ی سروده‌ها، از آثار منتشرشده‌ی او هستند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: خبرگزاری ایسنا
