نبش قبر صاحب لبخند «ژكوند»!

 

قبر «مونالیزا» برای كشف هویت واقعی‌اش شكافته می‌شود.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، محققان ایتالیایی خبر داده‌اند كه قصد دارند برای كشف هویت واقعی زنی كه الهام‌بخش خبرسازترین نقاشی «لئوناردو داوینچی» - نقاش معروف دوره‌ی رنسانس ایتالیا - بوده است، دست به نبش قبر بزنند.
این محققان سعی دارند صورت این زن را دوباره بسازند تا پی به هویت حقیقی او ببرند.
بسیاری از آن‌ها معتقدند تابلوی «مونالیزا» كه در فرانسه به «ژكوند» معروف است، پرتره‌ای از «لیزا ژراردینی» است. وی عضوی از خانواده‌ای تقریبا اشرافی برخاسته از روستا بوده است كه با «فرانچسكو دل ژكوندو» - تاجری ثروتمند - ازدواج كرد.
«ژیزپ پالانتی» فردی كه تحقیقات وسیعی روی زندگی این زن رنسانسی انجام داده است،‌ گفت: زندگی او دیگر یك راز نیست.
«پالانتی» كه در پروژه‌ی نبش قبر «مونالیزا» شركت ندارد، زندگی این زن ایتالیایی را از زمان تولدش (15 ژوئن 1479) تا زمان مرگش در سن 63 سالگی بررسی كرده است. او كشف كرده است كه «لیزا» در صومعه‌ی «سن اورسولا» درگذشته و دفن شده است.
تحقیقات بر روی استخوان‌های باقی‌مانده از الهام‌بخش نقاشی جنجال‌برانگیز «داوینچی» اواخر ماه جاری میلادی آغاز می‌شود.
«سیلوانو وینستی» یكی از مسوولین این پروژه‌ی تحقیقاتی، گفت: استفاده از رادار نفوذ زیرزمینی در مراحل اولیه‌ی تحقیق نشان داد كه احتمالا دخمه‌ای زیر كلیسای این صومعه قرار دارد. ما فكر می‌كنیم «لیزا ژراردینی» درآن دفن شده است.
هدف این پروژه شناسایی استخوان‌های «لیزا» و در صورت امكان، دوباره‌سازی صورت وی با استفاده از آزمایش‌های DNA ، كربن و روش‌های پزشكی قانونی است.
یك متخصص مردم‌شناسی از دانشگاه «پیزا» در این‌باره گفت: ما می‌توانیم DNA فرزندان «لیزا» - «بارتولومیو» و «پیرو» - كه در كلیسایی در فلورانس دفن شده‌اند را با DNA او مقایسه كنیم.
وی در ادامه گفت: اگر به اندازه‌ی كافی از جمجمه‌ی این زن باقی مانده باشد، می‌توانیم خصوصیات چهره او را دوباره‌سازی كنیم و ببینیم كه آیا همان ویژگی‌های نقاشی موجود در موزه‌ی «لوو» پاریس را دارد یا نه.
این تحقیقات معمای هویت صاحب لبخند «ژكوند» را روشن می‌كند. طی سال‌های متمادی حدسیات بسیاری درباره‌ی هویت این زن ایتالیایی زده شده است؛ از جمله اینكه او مادر «داوینچی»، زنی اشرافی و یا در اصل یك مرد بوده است.
به گزارش دیسكاوری، این تحقیقات سوال‌های بسیاری را پاسخ خواهد داد كه یكی از آن‌ها می‌تواند این باشد كه چرا او، كه چهار سال پس از مرگ شوهرش درگذشت، در قبرستان خانوادگی در كنار همسرش دفن نشده است.
«لئوناردو داوینچی» در سال 1452 میلادی در شهر فلورانس ایتالیا متولد شد. او پس از آموختن هنر مجسمه‌سازی به میلان رفت و پس از بازگشت به فلورانس در مدت چهار سال، تابلوی معروف «مونالیزا» را خلق کرد که اكنون در موزه‌ی «لوور» شهر پاریس نگهداری می‌شود.
وی طراح اولیه صدها اثر معماری و هم‌چنین طراح اولیه‌ی هواپیما محسوب می‌شود. یکی از طرح‌های ابتکاری او لباس غواصی و زیردریایی جنگی است. او همچنین مسلسل، تانک نظامی، ساعتی که به ساعت «داوینچی» معروف است، کیلومترشمار و چیزهای دیگر را اختراع کرد.
«داوینچی» همچنین طراح صدها شاهکار معماری دوره‌ی‌ رنسانس است. از دیگر تابلوهای مشهور «داوینچی» می‌توان به تابلوی معروف «شام آخر» اشاره کرد.
آغاز به کار «داوینچی» برای کشیدن این تابلو در سال 1503 بود و تا 1507 اتمام آن به طول انجامید. این تابلوی نقاشی با ابعاد 77 در 53 سانتیمتر است. نسخه‌ای را که او تهیه کرده بود از نسخه فعلی، بزرگتر بود چرا که در گذر زمان دو ستون از طرفین چپ و راست این تابلو بریده شده ‌است. به همین دلیل به هیچ وجه مشخص نیست که «مونالیزا» در این تابلو نشسته ‌است. همچنین باید اشاره کرد که بسیاری از قسمت‌های این تابلو به مرور زمان خراب و یا دوباره نقاشی شده ‌است،‌ اما با این وجود شخصیت اصلی نقاشی همچنان محفوظ مانده‌است.
در 21 اوت سال 1911 تابلوی «مونالیزا» توسط یک دزد ایتالیایی دزیده می‌شود و به ایتالیا آورده می‌شود. پس از گذشت دو سال این تابلو در زادگاه خود یعنی فلورانس دیده می‌شود و پس از انجام برخی فعالیت‌های اداری و قانونی تابلو دوباره به موزه «لوور» بازگردانده می‌شود.
در سال 1956 شخصی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو كرد که مرمت آن سال‌ها به طول انجامید. در دهه‌های 60 و 70 میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و مسکو میزبان این تابلو بودند .