روزنامه اعتماد ملی گفتگوی خود با آزیتا حاجیان را اینگونه آغاز کرد:
چرا آزیتا حاجیان از زیبایی‌اش در فیلم‌ها استفاده نمی‌كند؟
چرا آزیتا حاجیان از زیبایی‌اش در فیلم‌ها استفاده نمی‌كند؟
من وقتی به عنوان بك بازیگر سر كار می‌روم، آنچه كارگردان لا‌زم دارد ارائه می‌كنم. آن تشخیص كارگردان است. اگر فكر می‌كند نقش به زیبایی نیاز دارد دستور زیبا شدن می‌دهد و اگر نیاز به زشتی دستور به زشت بودن. من آنجا تعیین‌كننده نیستم، در خدمت یك جریان هستم. این جریان رهبری دارد كه كارگردان است و تعیین می‌كند این نقش با چه ویژگی‌هایی از صورت شما همراه باشد. من كه نمی‌خواهم بگویند به‌به چقدر زیبا یا چقدر زشت. روح و جان كاراكتر به من مربوط است و ظاهر و صورت آن به كارگردان.
اما به نظر می‌رسد وقتی هم می‌خواهید نقش را انتخاب كنید برایتان این مساله مهم نیست.
نه، واقعا دغدغه این چیزها را ندارم. از هنگامی‌كه 14، 15 ساله بودم و بازی را شروع كردم این دغدغه را نداشتم برای اینكه آموزش درست دیدم. آقای "اردوان مفید" در مركز كانون پرورش فكری استاد من بودند و تكلیف ما را با جمال مشخص كردند و ما را برای كمال‌گرایی تربیت كردند. چه بعد از آن در دانشسرای هنر، دانشكده هنرهای دراماتیك استادان از لحاظ تربیتی بحث زیبایی را مطرح نكردند. خوب بودن، متعهد بودن و توانا بودن را به ما تذكر دادند. هیچ‌وقت بحث زیبایی مطرح نبود. شاید هم در این زمان است كه چه در ایران چه در جهان بحث زیبایی جزو پارامترها شده است. این باید بررسی و موشكافی شود. برای همنسلا‌ن من اصلا بحث زیبایی مطرح نبود.
شاید به خاطر عدم ستاره‌سازی اوایل انقلا‌ب بود.
نه به نظرم به آموزش هم ربط دارد. به نظرم به استادهای سالم و خوش‌فكر ربط دارد كه ما را تربیت كردند، اساتیدی مانند ركن‌الدین خسروی، حمید سمندریان و جمشید شاه‌محمدی. این آدم‌هایی كه تفكر درستی داشتند و از ابتدا این ماجرا را برایمان روشن كردند. نمی‌گفتند زیبا نباشید اما می‌گفتند در صحنه تئاتر، اتاق گریم، موقع اتد زدن به زیبایی فكر نكنید. آن را جزو موانع خلا‌قیت و رهایی می‌دانستند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: www.alef.ir
